Gabriel Agreste Romane & Geschichten

“Absolutely magnificent.” Agad na tumigas ang katawan ni Gabriel sa tabi ko. Naramdaman ko ang pag-igting ng panga niya, pero tumayo siya at bahagyang tumango. “Don Alejandro,” bati ni Gabriel. Nanlaki ang mga mata ko. Don Alejandro? Isa siya sa pinakamayaman at pinakamakapangyarihang politiko sa bansa! Balita ko ay konektado siya sa mga iligal na sindikato.

“Salamat… sa iyo ate ni Preston. Okay na ba ’yan?!” “Hindi ko kailangan ng pasasalamat mo. Inakusahan mo pa ang kapatid ko. Ano pa bang sasabihin mo?” “’Wag mo nang palakihin ’to!” singit ni Gabriel, may halong inis. “Nagpasalamat na ako. Ano pa bang gusto mo ha?” nanlilisik na ang mga mata niya sa galit. “Isang daang libong piso,” mariing ulit ni Adelaide.

Usisa niya kay Gab habang panaka-naka rin niyang binabati ang mga ibang paparating na bisita. Gab rolled her eyes. "Sino pa ba? 'yung mayabang na kanang kamay ni Cameron, napaka antipatiko at walang galang sa akin! Hindi ba niya ako nakikilala? I am Gabriella Silvestre! Isa akong Silvestre!" Gigil pa rin na sabi nito. Hindi niya lubos maunawaan kung ano ang ipinagpuputok ng butsi nito.

"Iyon ang problema. Si Tita Elena—ang mama ni Celine—lagi niyang kasama si Mrs. Santos sa mga charity gala at Zumba classes sa Alabang. Hawak nila sa leeg ang isa't isa pagdating sa social circles." "Then we don't target her," prangkang sabi ni Rocco. Kinuha niya ang red marker at binilugan ang pangalan ng isang mas batang lalaki sa kabilang page. "Dito tayo mag-focus. Si Gabriel Lim. Six percent shares. He’s a venture capitalist. Walang pakialam sa drama ng pamilya mo, ang gusto lang niya ay return on investment. With the stock prices dropping since yesterday, he’s probably furious at your father."

At bilang Head of Operations, si Celestine ang itinalagang *point person* na makikipag-ugnayan sa mga magiging *contractor*. Alas-diyes ng umaga nang may dumating na bisita sa *top floor*. Si Engineer Gabriel Lorenzo, na mas kilala sa palayaw na "Gab". Isa siyang sikat na lokal na *civil engineer* sa probinsya. Bata pa, nasa *late twenties*, matangkad, may *moreno* at makisig na pangangatawan na hinubog ng madalas na pagbibilad sa araw sa mga *construction sites*, at may isang napakatamis na ngiting madaling makakuha ng loob ng mga babae.

Kaya tuloy mas lalo lang akong ginaganahan sa pag labas pasok sa masikip nitong perlas. "Ahhhh ahhhh ahhhh Avril shit ang sarap ahhhhh babe ang galing galing mo talaga shit ka!!!! fuck baby shit ang sarap talaga ahhhh ahhhh ahhhh!!!! Ungol nito sa akin habang halos bumaon naman na ang kuko nito sa braso ko sa higpit ng kapit niya.

Ayaw niyang danasin din nito ang dinaranas niya sa ama kaya hangga’t maari ay gusto niyang maging malapit si Adrian at Gabrielle sa isa’t-isa. “SUBAYBAYAN mo ang lahat ng nangyayari kay Gabrielle,” halos paanas lamang na sabi ni Atty. Lianela Mendoza sa pinakamatapat at mapagkakatiwalaan niyang tauhan na si Agustin. “Alam kong hindi magtatagal at makakalabas din ako dito,” sabi pa niya dito, “Humanda ang babaeng iyon sa oras na makalabas ako dito.” Nakikinig lang si Agustin sa kanya.

RAFAELA'S POV "Ang pogi ni Sir Gabriel, ano?" "Oo, sinabi mo pa! At ang ganda rin ng katawan," Rinig kong pag-uusap ng mga kababaihan sa Hacienda, at tinitigan ko naman ang gawi kung saan sila nakatingin. Kaya pala! Nakatingin sila kay Gabriel na walang pang-itaas na damit habang nagsisibak ng kahoy na gagamitin para sa piging na gagawin sa Hacienda next week. Dahil ika-limang kaarawan kasi ni Gabriella at pasasalamat na rin sa naging magandang ani ng mga pananim katulad ng palay, mangga, at copra.

‘Yung klaseng titig na kaya kang tunawin kahit wala pa siyang sinasabi. And when I turned, I saw him. Nox Gabriel Cortez. Nakatayo malapit sa podium, suot ang black suit na parang pasadya pa talaga para sa kanya. Pero hindi ‘yung porma nya ang nagpahinto sa mundo ko, kundi ‘yung tingin niya. Diretso, matalim, at parang biglang nakalimutan kung paano huminga. “Damn,” narinig kong bulong ni Arabella. “The man’s gone.”

Siya lang ba ang nag-iisip ng masama sa lalaki na may inosenteng mukha at maingat na kilos? “Gabriella.. Gabriella Castillo,” sagot niya. “Hinahanap ko ang mga magulang ko nang bigla akong mahulog sa.. sa kweba, at paggising ko nandirito na ako.” “Gabriella Castillo.. magandang pangalan,” wika nito nang mapatango. Tumayo ito at inilahad ang kanang kamay matapos nitong ilapag ang hawak na libro. “Ako si Ralph Monasterio.”