Novel & Cerita Game Of Glory

Nagsimula ng magkagulo ang mga tao lalo na nang ang mga nagse-serve ng pagkain ay naglabas ng mga armas at may nagkandado doon ng double door. Malakas na napamura si Valerio. "Anong ibig sabihin nito?!" galit na tanong ni Valerio kay Noelle. "I'm ending this game, Valerio. Wala rin namang silbi ang kasal niyo kasi buhay pa ako. Kasal tayong dalawa at look at me, buhay na buhay ako." aniya ni Noelle. Umiling ako. "V-valerio, ang mga anak-"

Tuluyan na siyang inabot ni Rage sa pagkakataong ito. Ito ang pinakabobong bagay na magagawa nila. Sa sandaling nag-alab ang galit ng diyos ng digmaan, hindi ito isang bagay na kayang hawakan ng maliliit na patatas na tulad nila! Ang sitwasyon ng Glory Real Estate sa sandaling ito ay ang pinakamahusay na patunay. Kinailangan nilang pagsisihan ang kanilang mga pagkakamali sa harap ng nagngangalit na diyos ng digmaan.

pag-aaya ni Callie. Sa pitong buwan ko rito sa isang state university sa Manila, marami rin akong naging close na blockmates. Si Joy na medyo namukhaan ko sa enrollment, ang ganda niya kasi. Si Callie na gamer at matalino, laging absent pero almost perfect lagi ang exam sa Calculus. Si Les na sobrang sipag mag-aral at lagi kong kasama buong araw. Si Jessie at Arnold na kasabay naming tumambay kapag mahaba ang vacant. "Ang tagal naman ni Sir. Gusto ko na umuwi," reklamo ko.

“Hi, Mr. Guidotte! I’ve been looking forward to meeting you for long. I’m a fan of how you do bussiness.” Bahagyang itinaas lamang ni Kygan ang goblet nito na may lamang wine bilang tugon. It was a short conversation. I am aware my boss wouldn’t forced himself as part of his ‘building connection’ strategy. Babalik na sana kami sa pagkakaupo nang muling nagsalita si Kygan habang nakatitig na naman sa akin. “Gabriel,” tawag niya sa kalmadong boses, “Miss Filomeno is your…”

Ilang minuto na ang lumipas pero hindi pa din bumabalik sina Zey, iniisip ko tuloy na sinadya talaga nilang hindi agad bumalik eh malapit lang naman ang unit dito ni Gian. "Ang boring naman, ang tagal kasi nilang bumalik." pagmamaktol niya. "Mayamaya ay nandito na din ulit ang mga 'yon." anas ko. Napanguso naman siya. "Ang mabuti pa ay maglaro na muna tayo." Kumunot naman ang noo ko. “Anong klase ng laro naman? Hindi ka na bata para maglaro.” pang aasar ko sa kanya.

kantyaw ni Joaquin, pinalo naman siya ni Glory sa braso. “Gago!” singhal ni Glory na tatawa tawa kay Joaquin. “Okay, ang panalo sa unang game natin ay ang team Glory!” sigaw ni Joaquin at nagsipalakpakan naman ang mga nanalo. Ang pangalawang laro naman nila ay isang volleyball game, si Glory ang setter at ng paluin niya ng malakas ang bola ay mabilis iyon na lumagpas ng net ngunit natamaan non si Ralph sa mukha at natumba ito, napatakip siya ng dalawang kamay sa kanyang bibig at dali daling pinuntahan ito.

malambing na wika ng pamilyar na babae na nilalaro-laro pa ang buhok ng asawa ko. "Babe, I told you. Kaunting tiis na lang, makukuha at magagawa na rin natin ang gusto natin. Sa ngayon, kailangan ko pa munang ma-secure ang kumpanya. At isa pa, alam ng lahat na si Mireiah ang asawa ko. Naghinala na sa atin si Lolo noon kaya pinagbawalan ka na niyang lumapit sa pamilya. Paniguradong magagalit din si Lola kapag nalaman niya ang totoo. Mas mahihirapan tagong buuin ang mga plano." Napatakip ako sa bibig ko. Hindi ko alam na may mas isasakit pa pala ang mga nalaman ko kanina. Ang katotohanang sa iba pala talaga kasal ang asawa ko...

Para silang aso at pusa kapag nagkasama at nagpang-abot. Hindi din alam ng bestfriend n'yang si Glory na magkakilala sila ni Gabriel o mas kilala sa tawag na Orion, which is his codename sa ahensya nila. Orion is the man na hinahabol-habol ni Glory. But Orion keeps pushing her away, hanggang sa ipinatapon s'ya ng mga magulang sa Pilipinas, dahil kung ano-anong kalokohan ang ginagawa nito sa America, mapansin lamang ni Orion.

Nagtataka lang kasi ako, this is the first time nag-text si mom ng ganiyan. Binalik ko ang aking atensyon sa laro at nang tignan ko ang score halos magkapantay lang sila. 38 for red team and 41 for blue team. Hindi ko alam pero ang bilis ng panyayari at sobrang dikit ng laban. Parang ni isa sa kaniya ayaw magpatalo. Muli naman sumigaw ang red team ng magkapantay na score ng dalawang team. Halos nabibingi na ako rito dahil sa samut-saring sigaw mg mga Estudyante.

Tapos panalo kami kasi naunang mamatay yung kalaban. Tuwang tuwa naman kaming naka number 1 sa game. Nung nasa lobby na kami magpapaalam na dapat sila Finn nang magsalita si Harry. "Thank you sa pakikipaglaro. Siguro ito na yung huling game na maglalaro ako. Marami akong tatrabahuin kaya mahihinto na ko sa paglalaro nitong codm," sabi nya. "Salamat din, sir!" ani Finn na halatang masaya.