Gamot Sa Mata 소설 & 이야기

hindi na ako nakatiis dahil talagang makulit itong ulo ko, inangat ko ang tingin sa kanila. Nakangiti ng malawak si Loriel habang isinubo iyon kay Kelvin na nakatingin rin sa kanya habang ginagawa iyon. Gusto kong umirap pero mas nangibabaw ang pait na nararamdaman. Bakit ang sakit sa mata ng ganitong tanawin? Ang sakit nila sa oculus at cornea! Pero 'di ko maipagkakaila na.. bagay sila. Hindi tao, medyo hayop(charot) kasi bagay sila. Edi sila na!

Dumilat ang mga mata kong maga sa pag-iyak. Ramdam ko ang kabigatan ng mga ito sanhi ng pagod. Sa aking pagdilat, nakita ko ang paligid na nababalot sa kadiliman. "Nasaan ako?" ang tanong na unang pumasok sa isip ko. Nataranta ako bigla.

Hindi nagtagal ay dumating ang doktor, at pagkatapos ng mabilis na pagsusuri kay Amelia, sinabi niya na usok lang ang pumapasok sa kanyang mga mata, at sapat na ang isang patak ng patak sa mata, ngunit dahil na-dehydrate ang mga mata sa apoy, pinakamabuting huwag gamitin ang mga mata sa susunod na mga araw. Sa pang-unawa ni Amelia, subukang huwag gamitin ang iyong mga mata, ibig sabihin, huwag magbasa ng mga libro o manood ng TV, atbp., ngunit si Cormac, ang exaggerated na lalaki na ito, ay talagang humiling sa doktor na maghanda ng eye mask para sa kanya. "Parang labis naman na." Hindi napigilan ni Amelia na magprotesta, "Wala naman akong malubhang sakit. Hindi ako mabubuhay ng normal kung

Tumawa siya ng mahina at yung mata niya naniningkit Luhhh ang kyot pota Tinignan niya lang ako ng may kinang sa mga mata niya o baka naman guni-guni ko lang yon kasi naman hindi naman kumikinang ang mga mata ano pinasukan ng glitters?

Kabanata 72 Pagmulat ni Jam ng mga mata, unang sumalubong sa kanya ang matapang na amoy ng disinfectant. Dahan-dahan siyang nagmulat ng mga mata. Sa unang tingin, malabo ang lahat ng nasa paligid, pero unti-unti ring luminaw ang kanyang paningin.

Mabuti na lang ay agad niyang nasuportahan ang bigat ng kaniyang katawan. Gumuhit ang matinding sakit sa kaniyang katawan. Lalo na sa likod ng ulo niyang direktang tumama sa matigas na lamesa. Kinapa niya ang parteng ‘yon at agad na naramdaman ang mainit at malapot na likidong tumutulo mula roon. At gano’n na lang ang panlalaki ng mga mata niya nang makita ang kamay niyang balot ng sarili niyang dugo.

mabuti na lang at wala ng pasok ngayon kung hindi maraming makaka halata na mag damag siyang nag iiyak. bumangon na rin siya para Maka Pag shower upang kahit papano ay mabawasan ang pamamaga ng mata Niya maghapon pa naman siyang nasa Mansyon. baka magtaka ang mga kasama Niya sa Mansyon kung bakit maga ang mata niya kaya naisip Niya na baka sakaling mawala ang pamamaga ng mata Niya kung magshashower siya. Pero pag ka labas niya ng banyo ay hindi pa rin nag bago ang pamamaga ng mata Niya kaya naisipan Na lang niyang mag pahatid ng pagkain kay manang lita.

Halos malukot na ang aking talukap ng mata sa pagpikit, kasabay pa ng matinding pagkuyom ng aking kamao. “You know…”

C47 Bago ko pa imulat ang mata ko at kaagad tumambad sa akin si Amara na sinalubong kaagad ako ng isang malutong na sampal. Napatagilid ang ulo ko pero hindi ko pinansin ang sakit ng pisngi ko dahil kaagad tumama ang mata ko sa gitna ng mga hita ko na merong dugo. "Mang aagaw ka!."

Alam ko anumang oras ay babagsak ang luha sa mga mata ko. "S-Sorry talaga.. hindi ko alam na nasasaktan na pala kita ng subra.." Bago pa bumagsak ang mga luha sa mga mata ko ay naagapan kaagad iyon ni Garrett. Pinunasan niya ang mga luha na namumuo sa mata ko.