Generosity Quotes นิยาย & เรื่องราว

Janice gave her a quick nod and said, "Oo. Parang ganoon na nga. Kunin na lang natin ang matitirang pera para magamit naman natin. Kailangan na kailangan na natin ng pera. Hirap na hirap na tayo sa buhay. Baka 'yan na nga ang paraan na binigay ng Diyos sa atin para makaahon tayo sa kahirapan nitong buhay natin. Itutulong naman natin ang iba sa mga naghihirap na kagaya natin. Hindi naman natin kukunin lahat. Magdo-donate na nga tayo sa simbahan tapos tutulungan pa natin 'yung mga kapwa natin na mahihirap. Hindi na 'yon masama, 'di ba? Isipin mo ay hindi naman natin 'yan ninakaw." Tumahimik si Stella sa sinabing 'yon ng kaibigan niya. Na-realize pa niya na puwede naman na ganoon na lang ang ga

Hindi naman kasi totally magkakilala kahit na sinasabi ni Karson na kilalang kilala siya nito. Kabastusan din Kung uulitin niya ang ginawa niya kahapon Kaya nagdesisyon siya na intayin muna itong magising bago siya umuwi. Ayaw niya rin kasing masali pa ito sa gulong kinakaharap niya. The greatest gift you can give someone is your time,... Your attention,... Your Love,... Your Concern,... It feels amazing to be touched by the person who understands your mind,... The person

CHAPTER 42 “I really admire these people! They are so different from other rich people I knew. Kung ‘yung ibang mayayaman ay gustong i-announce sa buong mundo ang ginagawa nilang pagtulong sa kapwa, kulang na nga lamang na magpa-press release kapag nagbibigay ng donation o tulong sa ibang tao, itong sina Don Hernando naman ay mas gustong huwag ipaalam sa iba hanggat maaari.”

At kung isang babae lang ako na ambisyosa at mapanghangad malamang sa malamang kulang pa ito at nagpabili pa ako sa kanya ng kung ano-ano pa. Nang hawakan niya ako sa bunbunan at pinat ang ulo ko kaya napayuko ako at kalaunan ngumiti na siya ulit sa akin. "I have charities for the poor, mga matatanda ag mga bata," saad niya na ikinagulat ko at unti-unti muli ko siyang tiningala nang makuha pa niya ang paghanga ko. "Kaya wag mo nang isipin ang ibang tao dahil sila, hindi ka nila iisipn so mund your own bussness, and I know you are selfless but also remind yourself that you deserve a better and a comfortable life too."

Kung bubuksan niya ang usapin, tiyak na pagtatalunan nila kung kaya naman padadaanin na lang niya sa ganitong usapan. “Ang generous mo naman kung ganun. Why don't I believe it? Gusto ko pa rin na may sarili akong pera. Ayokong lahat ay lubusang i-asa sa’yo. Minsan gusto ko rin naman bilhan ng mamahaling gamit ang mga bata gamit ang sarili kong pera. Alam kong responsibilidad mo kami, pero hayaan mo ako sa gusto ko. Hm? Ayokong maburo lang sa bahay—”

The truth is, it’s a cruel world out there. “People will do more for you with a simple thank you.” Kapag ganito siyang makipag-usap, pakiramdam ko ay magkasing-edad kami. And although I don’t share the same views because I’ve been burned before, may sense naman ang sinasabi niya sa akin.

"Oh, no. Too old! Mas matanda pa iyan sa daddy ko." "May sugardaddy ka?" Natawa ako sa reaction ng mukha niya. "Tatay ko talaga." Natawa na rin siya. "Ayaw mo kay Matthias? Sabi mo, older men?" "Oo nga, pero older, not old." "Ay, puwede na iyan! Generosity daw iyan at magaling!" "Generosity? Generous!" "Pareho rin iyon." Natawa uli ako. "Saka magaling? Magaling saan?"

Ang artikulo ay nagtapos sa isang quote mula sa kanya: "Ang tunay na kayamanan ay hindi ang halaga ng iyong bank account. Ito ay ang kakayahang maging kuntento sa kung ano ang mayroon ka. Ang totoong yaman ay ang pag-ibig, pamilya, at kapayapaan sa puso." Sa sandaling iyon, pumasok ang kanyang secretary at sinabi, "Mr. Lawrence, may isang kabataang lalaki sa labas na gustong makausap ka. Wala siyang appointment, pero sabi niya, 'Kilala niya ako.'"

“Sa pagkakatanda ko, hind siya ang tipo ng tao na hihingi ng tulong sa iba.” Hindi talaga siya nagagalit sa tuwing sinsabi o nakakalimutan nito na magpadala ng mga regalo, dahil alam na alam niya ang sitwasyon ng matanda, at hinahangaan niya pa rin ito deep inside. Walang masyadong tao na hindi natitinag sa pera. She knows, people’s nature to be blind when facing money. For them, money is everything when it fact it isn’t.

“Hindi ko na po alam kung papaano ko pa babayaran ang kabutihan niyo sa akin.” [“Maya, ano ka ba… wala kang utang sa akin. Ang lahat nang binigay ko para sa inyo ay nararapat ninyong matanggap. J-just consider it as a blessing dahil mabuti kayong tao.”] “Maraming-maraming salamat po talaga, Don Gilberto. Kay buti po ng puso mo. Ang swerte po ni Gavin na sa dugo mo po siya nagmula.”