Goblins Bride Novels & Stories

Naabutan pa namin ang mga bridesmaids na palabas ng hotel. Lahat sila'y nakaayos na't nakahanda. Kagaya ng sabi ni Cassiopeia, may naghihintay na SUV van sa labas ng hotel para sunduin ang mga bridesmaids at ihatid sa lumang simbahan ng San Gabriel. "Pakiingatan ang gown!" Malakas na sigaw ng coordinator nang lumabas na kami sa hotel.

Bumukas ang pinto at nasilayan ni Gab ang magandang bride. Tila itinulos sa kinatatayuan ang binata, hindi maikakailang napakaganda ng dalagang pakakasalan. Nabura ang imahe ng batang babaeng makulit at isip-bata at iyaking kinaiinisan n'ya. Ngumiti ito ng makitang nakatitig s'ya rito. Pasimpleng ipinilig ni Gab ang ulo at inayos ang sarili. Sa bride nakatuon ang atensiyon ng lahat, lalo na s'ya na hindi maialis ang paningin sa dalagang ngayon ay nakatayo na sa tapat n'ya. "G-gab..." Untag nito ng hindi pa rin s'ya kumikilos para kunin ang kamay nito para sabayan papunta sa harap ng huwes na magkakasal sa kanila.

anito bago siya iginiya pababa ng hagdan. She’s getting married today. This time for real. Her family and Gael made sure of it. Wala na silang dapat ipag-alala pa dahil wala nang Alaric Schulz na magtatangka pang manggulo sa kanila. But just to be sure, their wedding is private, only close family and friends were inivited. Not even close to 50 people are on their guests list. And to make their wedding more secured, pinili nilang doon sa San Gabriel ikasal muli, sa mismong beach house na pinatayo ni Gael kung saan din sila kasalukuyang namamalagi ng halos tatlong buwan na ang nakararaan. They moved there when she found T’yo Berting in a carehome in Pampanga. And while the old man still cannot

Iwas na rin para hindi maghulas ang make-up at hindi madumihan ang gown. Mayamaya, napansin ko na parang nagkakagulo silang magkakapatid. Hindi mapakali 'yong groom. Malapit na palang mag-alas-diyes pero wala pa ang bride. Umalis ito nang may pagmamadali. Nakasunod lang si France. Hindi naman ako makapag-usisa pero sinenyasan niya ako na 'okay' lang. Sinundan ko na lang sila ng tingin. Halos lumipas ang kalahating oras bago bumalik sa ayos ang lahat. Dumating din ang bride. Pero may napansin akong bago silang kasama. Isang babae at lalaki. Guwapo rin. Baka kapatid din nila?

Ayaw kong magalit saakin si Lolo at lalong ayaw kong itakwil nya ako. Hito na ako sa harap ng altar ngayon. . Sout sout ko ang wedding gown na dapat si ate Roxanne ang mag sosout. Laking gulat ni Mark nang makita ako na nasa harap nya. Ang magiging Bride nya. "Where is she? " bulong nya saakin habang nakatingin sya sa mga mata ko na hangang ngayon hindi parin sya makapaniwala na akon yung naglakad sa altar at ako yung bride nya imbes na si Ate Roxanne.

I heard someone greeted them. "Good morning." I only heard Ma'am Torre replied. "Bruha, malapit na sila!" natatarantang usal ni Shiela. Yumuko na lang ako at humigop sa juice. I listened carefully until I heard a loud footsteps stopped infront of our table. "Oh, Ms. Cruz! Sakto nandito ka pala."

Bata pa ang itsura nito, mas batang tingnan kung wala ang kolorete nito sa mukha. Mas tumangkad lang itong tingnan dahil sa amin na pulgadang takong ng sapatos niya na singkapal ng bananaque stick. “I'm Natalia Zuello, Ambrose's fiancée.” sagot nito ng hindi ako tinatapunan ng tingin. Agad napakunot ang noo ko. Fiancée? Tinitingnan ko mabuti ang babaeng kaharap ko. Parang mas bata siya ng limang taon sa edad ko!

Ang mga empleyado ng mansyon ay nagkukumahog, abala sa pag-aasikaso ng huling detalye ng kasal. Habang naglalakad ako papunta sa bridal car, napansin ko ang ilang bisitang may nag-aalalang ekspresyon. May mga nagbubulungan, may mga mukhang balisa. Kumunot ang noo ko. Bakit parang may kakaiba? Pagkarating ko sa mismong venue—isang napakagarang simbahan na puno ng puting bulaklak at chandeliers—napansin ko ang lalong paglakas ng bulungan ng mga tao.

Pagpasok namin sa loob, agad na umalingawngaw ang tunog ng mikropono at nagsalita ang host, puno ng sigla at kasabikan. “Ladies and gentlemen, let’s all welcome the newlyweds! Palakpakan natin sina Mr. & Mrs. Garcia!” Sumabog ang masigabong palakpakan at hiyawan mula sa mga bisita. Ang iba ay masayang bumati sa amin, habang ang ilan ay lumapit upang batiin ako bilang bagong asawa ni Theo. Ngumiti ako nang pilit, pilit ding iniwasan ang matalim na titig ni Theo—tila iniisa-isa ang bawat reaksyon ko.

Eleanor PoV; "Hi! Everyone, I would like you to meet Eleanor, the wife of Dickran." anunsyo ni Lola. Nakita ko ang paglaglag ng kanilang panga, lalo na sa iilang mga dalaga. Napatingin naman ako sa isang ginang na nakataas ang isang kilay. "Wife? Kailan pa nagpakasal si Dickran, ninang?" tanong ng isang ginang at nakataas ang kilay.