Goodbye Quotes For Colleagues Novels & Stories

Tumalikod ako sa kanya pero ilang hakbang pa lang ang aking nagawa ng bigla siyang nagsalita. "Be happy Ver...Always choose to be happy" he said, hindi ko alam kung para saan ang naramdaman kung sakit para sa mga salitang binitawan niya. O baka parte pa rin ito ng ilusyon kong nasasaktan din siya. I nodded. "I will...Goodbye Nathaniel. I hope this will be the last time I will see you. Thank you for everything." This time I mean it. I won't let myself fall for your trap again Nathaniel. "This is goodbye. I hope and wish that our stars will not align next time."

Napatingin ang ilan sa kanya na muling napaluha, habang ang iba ay tahimik na tumango, sinisikap alalahanin ang bawat alaala sa ilalim ng kanyang pamumuno. Amber smiled once more. “I’m leaving not because I want to walk away, but because it’s time for a new chapter—both for me and for all of you. I trust this department will continue to grow, even stronger, with or without me.” Nagpalakpakan ang mga tao. Hindi ito ordinaryong palakpak. Isa itong pagpupugay. Isang pasasalamat. “We used to be motivated to code and solve the bugs just by looking at our team leader’s stunning looks,” singat na wika ng isang lalaking intern ng technology department.

Naramdaman kong ang aming relasyon ay nagsisilbing inspirasyon para sa kanya, at maaaring maging maganda ang mga resulta nito sa hinaharap. Pagkatapos ng meeting, nagkaroon kami ng maikling usapan ni Mr. Martinez sa kanyang opisina. “Great job today,” sabi niya, habang inaayos ang mga papeles sa kanyang mesa. “I appreciate your hard work and dedication.” “Thank you, Sir,” sagot ko, nagbigay ng isang ngiti. “I’m glad to be a part of this project.” Tumingin siya sa akin ng may kasiyahan. “I’m looking forward to seeing how this project turns out. And I’m also looking forward to spending more time with you outside of work.”

She smiled genuinely. Ngumiti ako at nakahinga ng maluwag. This is why I hate getting attached too, it's hard when it's time for goodbyes. "Kukunin ko ang mga gamit mo sa agency at dadalhin dito bukas. Kailan mo balak tumulak?" "Bukas din sana.."

Sobrang saya ko kasi magkasama kami sa trabaho. "Oh paano mauna na ako. Text mo na lang ako pag-out mo para sabay na tayo umuwi," sabi niya pagbaba namin ng dyip. "Ingat ka at goodluck sa atin," nakangiti na paalam ko sa kanya. "Goodluck din sa iyo at sa puso mo," biro niya at natawa ako.

Kinabukasan ay sinikap niyang makisama sa mga staff ng Creative Department na kasama nila sa Advertising Department. “Coffee, break muna tayo.” Si Kelvin ang Mr. Congeniality. Siya ‘yung Mr. Friendship sa lahat ng staff. Matipid ang ngiti niyang sumulyap sa mga kasama. “Thank You Lord for this day!” sabay-inat ni Harriette. Siya naman ‘yung bukambibig ang pagiging grateful kay Lord na gumising siya at pumasok that day. Siya ‘yung madalas mag-share ng inspiring quotes to keep you going all through the day. Madalas niyang tanungin si Astrid kung may F* account ba siya para maisali sa group chat ng Creative Department. Hindi naman niya intensyong magtagal kaya no need to make connections.

Wala na akong magagawa pa kung hindi ay tanggapin na alam na ng lahat ang ugnayang mayroon kami ni Wade. “Thank you,” sabi ni Wade, matapos ang ilang segundo ng katahimikan. “You may go back to work.” Bumaling siya sa akin at ngumiti. “I have to go now, sweetheart. If there’s anything you’d like to talk, message mo ako o dumiretso ka na sa opisina ko. Have a good day at work.” Hinalikan niya pa ako sa aking noo saka siya tumalikod at naglakad palabas ng departamento.

Medyo maingay kasi sa paligid niya. [“In my business trip. I have something to take care of.”] Napa tango tango ako. “I see. Then should I say goodbye? Marami pa kasi akong natirang papers na gagawin Dad. Actually may nahanap na rin akong business partner and I'm sure matutuwa kayo.” Glad, wala pa siyang nalalaman ngayon. I need to get rid of Neon and Vaniah before things get worse.

“Yeah, ayon naman ang gusto mo diba? Binigay mo nga yung privacy ko ron,” inis nyang sagot sa kaibigan. “Sorry na bess, gusto ko lang rin na magkaroon kayo closure," sinserong sabi ng kaibigan. “Whatever, Miren.. go back to your work now!” she commanded. —— As soon as her work was over in the afternoon, almost everyone in the company had left.

bulong ko sa kanya “I love you too, babe!” This is the life! This is our story! Dumaan man sa maraming pagsubok at luha, nandito pa rin kami at magkasama….and maybe….just maybe… one day If the time comes that we have to say goodbye forever, we will surely smile, and remember our great love for each other as we whisper our BEAUTIFUL GOODBYE. I am Joshua Xenn Monteverde saying…thank you…and see you soon! WAKAS