Graduation Caption For Myself Novels & Stories

Napapikit ako para damhin ang dampi nito. Siguro dapat ko ng ayosin ang sarili ko, hindi para kina Mom at Dad kung 'di ay para sa sarili ko at kay Darrel. Puwedi akong lumabas 'di ba? Kailan kaya ang graduation nila? Gusto kong manuod. Siguro may medal siya. Matalino 'yon eh.

"pero, kung pwede lang na itali kita para makita agad nila na akin ka lang!" He chuckled. "Itali mo na ako. I don't mind." Ngumuso ako. "Bata pa tayo. You're graduating." He looked at me with amusement. "Right! Itatali kita pag may sarili na akong ipagmamalaki sa magulang mo." "You don't need that. You already proved yourself to my parents," tugon ko.

tanong ko sa aking bunsong kapatid. "ate sorry! makikipag kwentuhan lang naman sana talaga ako sayo. Saka nga pala ate malapit na graduation ko. Suma Cum Laude ako. Makakauwi ka ba?! para sana andito ka din sa araw na sabitan ako ng medal." naglalambing na sabi ni George sa akin.

Sino ba naman ako para maalala niya kung ang gaganda ng mga nakapaligid sa kanya. “Ayusin mo nga yang mukha mo, parang hindi ka gagraduate ng valedictorian ah. Ngumiti ka kahit konti. Para kang namatayan diyan. Sayang ang ibinayad ko sa nagmake-up sayo” sita ni inay sa akin habang nakapila na kaming lahat para sa graduation march. Suot ko na ang toga ko. Ewan ko ba, dapat masaya ako ngayong araw na ito kagaya ng ibang mga estudyante, pero kahit anong pilit ko ay hindi ko magawang ngumiti hanggang sa magsimula na ang graduation march.

Yaya ni Rain at pumunta na sila sa harapan ng stage para umupo at sinimulan na ang graduation. Right after of some things did in our graduation. They called me in front of them to give a short inspiring message. Kaya umakyat na ako ng stage. I felt my heart pumping so loud but I need to be calm in front of them. "Honestly. I still can't believe that this moment will come." I began. "The day I was still dreaming. But now. My dream came true. We should never give up on our dream even the obstacles and struggles in life weaken us." I said slowly.

Iba ang nasa isip ko kapag ganyan siya makatingin. Kaya agad akong yumuko para hindi magmukhang kamatis ang mukha ko dahil sa kanya at bumalik na agad sa upuan ko na parang walang nangyari. "Yahoo! Happy graduation day!" Sigaw naming lahat habang inihagis ang cap namin sa ere.

Kung tutuusin, mukha nga lang kaming magkapatid e. “Lian, ang ganda-ganda mo. Congrats on your graduation,” she said before hugging me. Nangilid ang luha sa mga mata ko pero pinigilan kong umiyak. Ayaw kong mamaga ang mata ko mamaya. At mas lalong ayaw kong sipunin. “Salamat, mama. Para sa ‘yo po ito. Sa inyo ni papa. Salamat po sa lahat ng sakripisyo ninyo para sa akin,” sambit ko.

Malaki ang posibilidad na tatanggapin nga ni Nanang uli ang tatay ko. “Hindi bale Nang. Magpakita man muli ang tunay kong ama o hindi, ang importante naman talaga ay makalaya ka na dito at muli na tayong magkasama. Gusto kong sa graduation ko ay ikaw na ang naroon. Iyon ang tanging pangarap ko, ang masaksihan mong naabot ko na ang pangarap nating mag-ina.”

Lagi siyang ganyan pag nasa paligid si Drew. " Nako ahh, sayang ka Thamaus kung Paminta ka? piping biro ko sa akung sarili. Patapos ang taon na ito sunod ay graduation na ewan ko ba bat parang my kakaiba sakin.. Imbis na masaya malungkot ako na mag tatapos ang taon makakagraduate na ako, mauumpisahan ko na lahat ng plano at binabalak ko. Natapos ang pag mumuni muni ko ng may nag lapag ng take out food sa harap ko.

Naghahanda ako ngayon ng mga gagamitin ko sa graduation, ako lang naman ang mag aayos sa sarili ko at yung speech ko syempre kailangan kong ihanda. Kailangan kase mga magna cum laude may speech. Pagdating na pagdating ni kuya Jiro agad ko siyang sinalubong. “May surprise ako sayo.” “Hmm? Ano yun?” pagtataka niya. Pinakita ko yung list ng mga graduate, nakita niya na magna cum laude ako, ngumiti siya sa akin at iyakap ako ng mahigpit. “Proud of you.” Sambit niya, napangiti naman ako sa sobrang kilig ko kase naman nakangiti pa siya, halatang proud nga siya sa akin at masaya siya.