Graduation Caption For Myself Novels & Stories

At hindi nga ako nabigo dahil kitang-kita ko kung paano siya na surprise kanina. “Good morning Vice-Chancellor, members of the Faculty, to our parents and guardians, ladies and gentlemen, and most especially those graduating tonight, to whom I offer my sincerest congratulations. It is an honour and a great pleasure to have this opportunity to speak in front as your summa cum laude, to share this important occasion with you, as we all witnessing the most important day of our life to success; to enjoy seeing the pride on the faces of those collecting their degrees: that sense of accomplishment mixed with no small measure of relief too, I am sure. I know that feeling. And on behalf of my fellow

I smiled and headed to my kitchen. I wore my apron and glanced at him. He was looking at my old photos. I was expecting his smile to fade, but it only widened. “Baka matunaw ‘yan,” I told him while preparing the vegetables. “This smile.” He pointed at a photo of me. He muttered something to himself before his gaze shifted to another photo—my graduation picture. “I was Cum Laude there,” I bragged. “Was it difficult?” I started to wash the vegetables I would use. “Of course. Especially since a lot of people didn't believe in me,” I said.

Nagbuntong hininga ako ng maramdaman kong nanggigilid ang luha ko, I wiped it and I continue. "To my fellow graduates, make the most out of it. Sore high and Let's change the world with our own knowledge, Congratulations!" I said and smiled, we took pictures at bumaba na ako ng stage.

Agad na lamang akong humarap kay mama at hinawakan ang magkabila niyang pisngi. "Oo nga pala Ma, dapat nandoon ka sa venue kapag graduation ko ha. May medal ako Ma, kasi sabi ng professor ko magtatapos daw ako na cum laude." proud kong sabi sabay ngiti nang pagkatamis-tamis.

Ngumiti ako at mahigpit na hinakawan ang kamay ng anak ko at sabay sabay kaming umalis sa malaking gymnasium kung saan ginanap ang graduation ceremony. Thank, God! Graduate na ako! Sa dami ba namang pinagdaan ko sa buhay, mga problema na akala ko hindi ko malulusotan pero ito ako... Nakagraduate at may bago ng buhay kasama ang anak ko... Kailangan lang talaga ang tiwala sa sarili. Dahil kung wala ka no'n, hindi mo rin mararating ang pangarap mo. Sakay ang nirentahan ni Papa na bongo ay nakasya kaming lahat doon. Kaso nga lang ang mga kaibigan ko ay kailangang sa likod sila uupo dahil kami ni Baby Sav ang nasa loob.

Hindi kasi nila inaasahan na maglakas loob akong lumapit sa kanya para humingi ng tulong sa aking pag-aaral. I will be graduating this year, and this time I will not let it slip away. I have to go back to my track to fulfill my dreams, not only for myself but for my parents and my twins as well. Sabi nga nila, there's a rainbow always after the rain, a calm after the storm, a morning after the night and a beginning after the end. And this is my beginning. The beginning of the new chapter of my life with my twins... Amara and Vonn.

Iba-iba ang pananaw sa buhay. Ngayon ang graduation ko. Nandito sa boarding house ang magulang ko, kaya wala si Zacch. Nagpapasalamat ako dahil magtatapos din si Zacch kasabay ko. Sabi niya sa akin na umulit siya sa pag-aaral dahil puro daw siya bagsak. Ako daw kasi ang naging inspirasyon niya, kaya pinilit niyang makapasa upang makasabay akong makapag-graduate ng college.

Nanginginig ang mga daliri ko habang binubuksan iyon, at hindi ko napigilang mapangiti nang makita ko ang nakasulat: Eligible for graduation upon completion of requirements. “Diyos ko,” bulong ko sa sarili ko. “Graduating na ako.” Summa Cum Laude ako. Ilang buwan na lang, tapos na. Lahat ng puyat, pagod, at pagtitiis, malapit nang magkaroon ng bunga. Tuition na lang talaga ang kulang. Lahat ng academic requirements, pasado na. Kinuha ko agad ang cellphone ko. Tatawagan ko si Mama. Kailangan niyang malaman ito ang magandang balita. Kailangan niyang marinig ang balitang matagal naming hinihintay.

Hindi ko binibigay ang address ko dito dahil ayokong puntahan nila ako. "Bakit?" Tanong ko. [Hinihingi sa school, graduation na sa makalawa] agad akong nalungkot sa narinig ko. Isa sa pangarap ko ang magmartya at kumuha ng diploma pero hindi na iyon matutupad dahil wala naman ako doon. "Ganun ba," malungkot kong tugon. "Itetext ko na lang sayo ang address namin dito."

Kinuha ko ang diploma at kinamayan ang Adviser ko. “Congrats, Iha. Graduate na, ah!” I giggled at sir, Tugade. Masarap pa lang pakinggan ang mga katagang iyon. “Thank you, sir!” masigla kong sabi sa kaniya. Dali-dali akong humarap sa camera at ngumiti with my complete set of teeth. Aba lalagay nila sa website ‘yan, dapat maganda ang pagkakakuha sa akin.