Graduation Caption For Myself Novels & Stories

"Nakita ko, ipinost niya sa I* ang mga pictures niyo, pero may takip kayong mag iina. Ang caption niya ay 'my life'." "Nakita ko nga yun, pero hindi naman yun ang dahilan. Mag aaral na ang mga bata, at parang gusto ko na magkaroon sila ng maayos na buhay habang nag aaral. Yung makikita nila ang presence ko. Hindi yung gagraduate sila, virtual. Hindi ba?" sagot niya sa kaibigan.

At hindi nga ako nabigo dahil kitang-kita ko kung paano siya na surprise kanina. “Good morning Vice-Chancellor, members of the Faculty, to our parents and guardians, ladies and gentlemen, and most especially those graduating tonight, to whom I offer my sincerest congratulations. It is an honour and a great pleasure to have this opportunity to speak in front as your summa cum laude, to share this important occasion with you, as we all witnessing the most important day of our life to success; to enjoy seeing the pride on the faces of those collecting their degrees: that sense of accomplishment mixed with no small measure of relief too, I am sure. I know that feeling. And on behalf of my fellow

I smiled and headed to my kitchen. I wore my apron and glanced at him. He was looking at my old photos. I was expecting his smile to fade, but it only widened. “Baka matunaw ‘yan,” I told him while preparing the vegetables. “This smile.” He pointed at a photo of me. He muttered something to himself before his gaze shifted to another photo—my graduation picture. “I was Cum Laude there,” I bragged. “Was it difficult?” I started to wash the vegetables I would use. “Of course. Especially since a lot of people didn't believe in me,” I said.

Nagbuntong hininga ako ng maramdaman kong nanggigilid ang luha ko, I wiped it and I continue. "To my fellow graduates, make the most out of it. Sore high and Let's change the world with our own knowledge, Congratulations!" I said and smiled, we took pictures at bumaba na ako ng stage.

Agad na lamang akong humarap kay mama at hinawakan ang magkabila niyang pisngi. "Oo nga pala Ma, dapat nandoon ka sa venue kapag graduation ko ha. May medal ako Ma, kasi sabi ng professor ko magtatapos daw ako na cum laude." proud kong sabi sabay ngiti nang pagkatamis-tamis.

sabay tingin kay Arvin. ‘Nakilala ko ang taong mahal na mahal ko hanggang ngayon’ Gusto kong sabihin ang mga katagang iyon pero pinili ko na tapusin sa ibang paraan. “At higit sa lahat, ay marami akong natutunang bagay na higit pa sa mga nababasa at sinasaulong lectures. I can finally say that I graduated from my younger self. I am ready to embrace the adult world,” dugtong ko bilang pagtatapos ng speech ko.

“Jayden… salamat. Salamat sa lahat.” Humawak siya sa kamay ko at dinala ako sa gilid ng campus, kung saan makikita ang buong skyline ng siyudad. Ang araw ay sumisiklab sa mga ulap. Parang lahat ng bagyo, lahat ng luha, lahat ng takot ay napalitan ng liwanag at init. “Ngayon, graduate ka na,” sabi niya. “At hindi lang iyon… graduate ka sa takot, sa pangungulila, sa pagkukunwari. At graduate ka rin sa puso ko.”

Kahit malungkot, ay may isang tao pa rin namang nasa tabi ko at magsusuot ng medalya sa akin sa harap ng maraming tao. “Celeste Amethyst Serrano, Cum Laude,” banggit ng MC sa aking pangalan. At hudyat iyon upang maglakad na paakyat ng stage, hindi ko mapigilang maluha dahil sa pagiging proud ng aking boyfriend. “This day, my cum laude babe, is finally a graduate. I am so proud of you my babe, my life, the love of my life,” bulong ni Theo.

Nagpaggawa kasi siya ng tarpaulin na may nakasulat na 'Congratulations for a job well done' tapos may nakalagay na pangalan ko at sa baba ay Bachelor of Science in Business Administration Cum Laude. "Anong nakakahiya diyan? Proud pa nga kami sa 'yo eh." Sabi niya at mas binuklat pa ang tarpaulin kaya nagtawanan nalang sila mama. Pinagtitinginan tuloy siya ng mga tao. Mukhanh hindi CEO kung umasta talaga. Adik! Kinakabahan ako na naeexcite. Sa wakas ay graduate na rin ako with flying colors pa. Talaga namang napakabuti ng Panginoon sa 'kin.

mahina kong sabi. Napapikit ako. “Candidate na ako for graduation.” Napangiti ako sa gitna ng mga luha. “I did it.” Ngunit sa likod ng saya na iyon ay may isa pang bigat na hindi ko maalis sa dibdib ko. Humawak ako sa rosaryo na nakasabit sa pulso ko. “Please…” bulong ko habang nakapikit. “Help me.”