Graduation Caption For Myself Novels & Stories

Naghahanda ako ngayon ng mga gagamitin ko sa graduation, ako lang naman ang mag aayos sa sarili ko at yung speech ko syempre kailangan kong ihanda. Kailangan kase mga magna cum laude may speech. Pagdating na pagdating ni kuya Jiro agad ko siyang sinalubong. “May surprise ako sayo.” “Hmm? Ano yun?” pagtataka niya. Pinakita ko yung list ng mga graduate, nakita niya na magna cum laude ako, ngumiti siya sa akin at iyakap ako ng mahigpit. “Proud of you.” Sambit niya, napangiti naman ako sa sobrang kilig ko kase naman nakangiti pa siya, halatang proud nga siya sa akin at masaya siya.

Hanggang sa wala na akong maramdaman. Naging manhid na ang buo kong katawan, dahil sa sakit. Ngayon ang araw ng graduation ko. Ngayon din sana ang araw na sasabihin ko kay Azrael na buntis ako sa anak namin. Pero mukhang hanggang dito na lang ako. Hindi ko na kaya. Hinawakan ko ang impis kong tiyan. 'Patawad anak, di mo na masisilayan ang ganda ng mundo.'

Kinuha niya ang larawan ng kanyang mga magulang na nasa mesa sa kanyang harapan at tinitigan ang mga mukha ng mga ito. Pinasadahan niya ng daliri ang larawan at sinabing, “Sana nandito kayong dalawa kasama ko ngayon. Pinagmalaki na naman kita. Isa ako sa mga pinakamahusay na graduating students sa aking faculty at department.” Napangiti siya at naramdaman na naman niya ang pagpatak ng luha sa kanyang mga mata.

"Kailangan ko ng umuwi, hindi ako pwedeng gabihin," paalam ko sa kaibigan ko na si Calista. "Huwag muna," sabi niya. "Pero baka mapagalitan nila ako," "Graduation party naman ito, maiintindihan naman nila iyon."

"Sa kanila na lang and not me, please." "Just not me." Kung pwede ko nga lang ibagsak ang subject na 'to basta hindi ko lang siya makikita ay gagawin ko. But damn my ego! Ayaw makinig sa'kin. Keso wala naman akong ginawang mali sa kanya at hindi ko naman siya gusto kaya anong kinaaapekto ko? Isa pa, I can't take risk not to graduate this year. Pupukpukin ako nina Kien kapag hindi kami magkasabay na grumaduate. Knowing them baka ilibing nila ako ng buhay.

being a genuinely happy. "I'm so proud of you self... so proud of you," naluluha na usal niya habang nakatingin sa pangalan niyang kasali sa listahan ng mga graduating with honors. "Hindi ito ang kursong gusto mo pero naipanalo mo hanggang dulo."

Nag-iiyakan din ang lahat lalo na sa huling bahagi ng programa kung saan kumanta kami lahat bilang pamamaaalam sa isa't-isa. Naiiyak din ako at nalulungkot dahil sa paghihiwalay namin na ito ngunit mas lamang sa akin ang tuwa at pananabik. Kay tagal kong inasam ito. At mas lalo akong nae-excite sa susunod na kabanata ng aking buhay. I graduated as a Cum Laude at wala na akong mahihiling pa. "Congrats!" masaya na batian naming tatlo nina Merry at Ben.

Marami pang bumati, bat dito bati doon. "Thank you, thank you po sa inyong lahat." ganting pasasalamat ko nman sa mga ito. Now is my special day, my Graduation Day. Kanina lang ay tinanggap ko ang pagpapatunay ng aking pagtatapos and I am proud of my self. I am thankful to the Lord above that I graduated magna-cumlaude in a field that I choose and no one can describe how happy I am. kabi-kabila ang offer sakin ang dami kong nakolektang calling card.

malumanay kong pang-aalo sa kanya. “ Kelan ba ako nagalit sayo? Tsss. ” saad niya habang naiiling na nagmamaneho. Tumawa naman ako ng mahina bago yumakap sa kanyang braso. Yes! Today is my graduation day and I finished my architecture course at a well-known university here in Bacolod City. I persevered to study since I set foot here in Bacolod and since I met Rye Gabrielle. He helped me since he saw me working at the bar bilang dishwasher. Wala akong kakilala noong unang tapak ko dito sa Bacolod, dahil no choice ako ay pinatos ko ang maging dish washer sa bar. Oo! Dito ako dinala nang aking mga paa simula nang tinakasan ko ang lugar kung saan ako nasaktan ng sobra. Magmula nang gabing yoon n

Muli ay nagsilaglagan ang mga luha sa mga mata ko. “I miss you… Sobrang nananabik ako sa mga yakap niyong dalawa. Wala na yung sakit pero heto nangungulila pa rin ako sa inyo ng sobra. Nay, Tay, graduate na po ako,” bahagyang nabasag ang aking boses. “Medtech na po ang Siting n’yo. Konting tiis na lamang at may doctor na po kayo,” nahinto ako ng may kumawalang hikbi sa bibig ko. Mariin kong pinunasan ang mga luhang naguunahan na namang magsilandasan sa pisingi ko. “I wish I made you proud. Salamat sa paggabay po sa akin. Hindi ko man kayo nakikita ngunit nararamdaman ko ang paggabay at pagmamahal niyo po sa akin sa araw-araw, sa mga araw na nahihirapan na ako at sa palagay ko ay hindi ko na