Graduation Caption For Myself Novels & Stories

Gustong-gusto kong panoorin ang mga nadadaanang tanawin mula roon, maski hindi naman nagbago ang mga iyon sa loob ng four years ko sa college. Yes, I had made it to the final year. Who would have thought I’d make it this far? Palagi nilang sinasabi na mabubuntis ako bago ako maka-graduate ng college. But look at me now. In two months’ time, I’d be wearing my graduation gown. I smiled. Finally, nakuha ko na `yong spot na target ko. “Eat up your shits! Because I swear, I will graduate with flying colors!” sabi ko sa sarili habang nauupo. Para sa dalawa iyon at wala akong pakialam sa uupo sa tabi ko, as long as the sweet spot was mine.

I told them that I will finish with Latin honors since I will be graduating as cum laude pero sinagot lang ako ni Dad ng 'you can do better than that. Yes, 'you can do better than that' maybe because Ate Ehra graduated as Magna cum laude. But I stop pitying myself. I'm done proving myself to my parents. I'm done feeing my ego. Kung ano na lang ang dadating yun nalang akin. Ngayon ang gusto ko nalang gawin ay e-pursue ang pangarap kong maging abugado.

Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako. My speech was very simple though. I told everyone about my life, about my struggles, about my mother. I told everyone how I carried on with my problems just to reach my goals. I told everyone about my perception of living and my belief that money isn't the most important thing in this world, but love. Hindi ko napigilan ang sariling mapaluha matapos palakpakan ng lahat. Nang natapos ang graduation ceremony ay agad kong tinungo si nanay upang yakapin.

Ito na ang araw na pinakahihintay naming lahat, ang makapagtapos sa pag-aaral. Pagkatapos ng graduation ay plano kong pumunta sa puntod ng mga magulang ko. I want to give them my achievement for being the magna cumlaude of our class. Gusto kong tuparin ang mga pangarap nila sa akin.

Syempre kasama ako roon. Nakapila na kaming lahat. Nang marinig ko ang pangalan ko ang kabog ng dibdib ko sa saya ay lalong naging malakas. Nakangiting humakbang papunta ng center hanggang makipag kamay sa chancellor para tanggapin ang degree certificate ko. Ngumiti kaming pareho sa photographer. At ito na nga from right side hinawi ko papunta ng left ang tassel sa graduation cap ko. Ibig sabihin graduate na ako. Sa wakas at pwede na akong mag apply ng work na talagang naaayon sa profession ko.

Kapag kaya kong makapag tapos ay mayaman na ako niyan. yan ay yung opinion ko. Masaya naman sana ako, Graduating na nang Collage, Sa ilang taong torture ang na experience ko sa pag aaral ay maasasabi kong worth it dahil sobrang lapit ko nang maabot ang aking pinaka gole...

wouldn’t have gotten a diploma. Every single one of these graduates worked so hard to get here. I never thought I would be up here giving a speech but dreams do come true and I can tell you all that things get better. To everyone who is graduating- today is for you. You can look at yourself in the mirror later tonight and know that you beat the odds that may have been stacked against you; whether it be unforgiving pasts, unfortunate experiences, or any person who told you, you couldn’t do it. And yet, you did. YOU did it. There have been people who have helped you along, yes, but in the end, there’s you. So, be proud of yourself, and forgive who you were. Because you succeeded, and it’s onl

Ma, natupad ko na ang pangarap ko. Hindi ko alam kung bakit kailangan ko pang mag-ispeech, eh ga-graduate lang naman ako. Pero, sabi ng mga professor ko ay worth it daw na ibahagi ang kwento ko. Kaya inayos ko muna ang mic at tinapat ko na ito sa bibig ko, pinagmasdan ko muna ang mga taong nasa harapan ko. Ang mga magulang nila na sobrang saya dahil nakapagtapos na ang kanilang mga anak.

Friends goals daw kuno. "Congratulations Graduates!" Anito at sabay sabay naming hinagis pataas ang toga namin. Hindi ko alam kung bigla nalang bumagsak ang mga luha ko. Naingit kasi ako. Nakita ko ang ibang kaklase ko na niyayakap ang kanilang magulang, kapatid. Kung andito sana ni Lyza buo na ang buhay ko. Masaya ako dahil naka graduate na ako, pero hindi ako masaya dahil wala sa tabi ko ang kapatid ko.

Baka ito siguro ang dahilan kaya siya napatapon dito! Balak ko pa lang magsalita nang muli na naman siyang magsalita. "My parents want me to learn different types of excellences. I was graduated in high school and I thought that it would make them proud because I have a lots of recognition. Hindi pa pala sapat 'yon. They threw me here dahil lang sa hinahangad nilang mataas na expectation sa 'kin." Huh? So 'yon lang ang dahilan?