Greatest Teacher Quotes 소설 & 이야기

“There will come a time, Ceila, when you will find the balance. Hindi kailangang ngayon. You don’t need to pressure yourself. Teaching will always be there, waiting for you. The university is open, but more importantly, your calling will always remain. Once a teacher, always a teacher.” Napayuko ako, hinaplos ang aking tiyan na bahagyang kumilos. Parang sumang-ayon ang anak ko sa sinabi niya. “Maybe you are right, Ma’am. Siguro sa tamang panahon, kapag mas maayos na ang lahat, kapag ligtas na ang pamilya ko… I will stand in front of my students again.”

Sinabi nang sobrang seryoso ni Charlie, “Una, kwalipikado ka talaga na maging teacher, kailangan marami kang alam, at sakto ka sa kategorya na ito. Pangalawa, kailangan mong maging modelo para sa iba, at naniniwala ako na wala ka ring problema dito.” Pagkasabi nito, hindi mapigilan ni Charlie na bumuntong hininga habang sinabi, “Maraming teacher ang nawalan ng orihinal na layunin nila na magbigay kaalaman at pangaralan ang mga tao sa panahon ngayon, at ang iniisip lang nila ay habulin ang kasikatan at kayamanan. Pero, Miss Marianne, naniniwala ako na hindi ka magiging katulad nila kung magiging teacher ka. Kaya, sa tingin ko ay mas magiging magaling ka sa karamihan kapag naging teacher ka.”

Tahimik munang humigop ang guro bago nagsalita. Narinig ni Natalie ang bawat salita ng guro na para bang unti-unting lumulubog ang mundo sa paligid niya. “Matagal na akong nagtuturo,” ulit nito, may kumpiyansa at tapat na paghanga sa tinig. “At sa lahat ng batang dumaan sa akin, si Nathan ang pinakamatalino. Siya ang tunay na henyo. Sa lahat ng nakaraang exams, palagi siyang nangunguna — sa klase, pati sa buong batch.”

"Ate Margaret, hindi pa naman huli ang lahat para sa pangarap mo. Katulad ko, patuloy ko pa ring tinutupad ang pangarap kong makapagtapos ng pag-aaral. Iyon ang bagay na hindi p'wedeng manakaw ng kahit sinuman." "Tama ka, Karadine, hindi pa nga siguro huli ang lahat para sa akin. Dahil magiging magaling na teacher pa ako balang araw!" malakas na paninindigan nito sa sarili na hindi niya naman naiwasang mapangiti.

Pero sa dulo ng paningin niya, may isang papel na iniwan sa mesa niya. “They judged you before they understood. Keep teaching, Ma’am. We need more like you.” – Anonymous Hindi niya alam kung sinadya ba ‘yon o napadaan lang. Pero kahit isang maliit na piraso ng papel, parang nagdulot ito ng bigat na gumaan. Sa dami ng bumabatikos, sapat na minsan ang isang paalala na hindi siya nag-iisa.

Madami kang gagawin doon at mas matrabaho compare kung floating teacher ka. Being a teacher isn’t so easy. Kapag bumagsak ang isang estudyante ay tatanungin ka ng magulang bakit ganoon ang grades ng anak nila. Mahirap man sa kanila i-explain pero lagi namin ipinapaintindi na kahit gaano man katalino ang anak mo ay hindi masusukut iyan sa abelidad niya. Kung sa isang subject ka mahina, huwag mahihiyang magtanong sa teacher kung mayroon kang hindi maintindihan. Once na ipinaliwanag na iyon, I’m sure may matutunan ka.

Pinilit niyang ngumiti, “Okay na po ako, Teacher. Lahat ay maayos na.” Huminga ng malalim si Teacher Riza at nagsabi, “Alam ko yung mga kumakalat online. Kahit matanda na ako, nakakarating pa rin sa akin. Pero kilala kita, ikaw mismo pinalaki at hinubog ko. ‘Wag mong dibdibin ang mga salita ng netizens. Wala silang alam.”

Sinusubok talaga ang pagiging ulirang guro niya. Ilang araw nang absent ang isa sa kaniyang estudyante. Hindi sumasagot sa tawag at hindi rin nagre-reply sa messages niya. At bilang adviser ay hindi siya mapakali. Kilala niya ang mga estudyante niya at ramdam niyang may problema ang bata. Kaya heto siya ngayon, tinutupad ang saying na “My Teacher, My Hero”. Kahit sinusubok ng panahon ay pinilit pa rin niyang puntahan ang address na nasa student records.

“Gusto raw makipag-usap ng mga magulang sa’yo.” Tumango si Anne, mahinahon at may kumyansa siyang humila ng upuan at umupo. Nagpatuloy ang principal na nakatingin sa mga magulang. “Sa totoo lang, si Teacher Anne ay isa sa mga pinakamahusay nating guro. Bukod sa pagiging awardee ng ‘Excellent Teacher’ sa lungsod, napakaresponsable rin niya sa mga estudyante kahit sa personal—”

Tahimik akong nakikinig, sinusubukan ding buuin ang sagot ko sa isipan ko. "Akira Quezon?" Tawag ni Ma’am Castillo. "What are your thoughts?" Nagulat ako, pero agad kong inayos ang sarili ko. "Understanding human behavior is important for teachers because it helps us respond to the needs of our students," sagot ko nang may kumpiyansa. "When we understand their emotions and behavior, we can adjust our teaching methods to ensure they learn effectively. It also allows us to build stronger connections with them."