Growing Up Too Fast Quotes Novels & Stories

His chuckles filled my ear na mas nakadagdag sa pagkairita ko. "My dearest cousin, don't be too uptight. Learn to loosen up. Hindi naman kasi lahat ng bagay nadadaan sa kontrol. Do nasty things sometimes and be wild. You're turning 28 this year yet you're still too stiff!" Payo nito sa kabila ng malalim na paghinga. Kung alam lang nito. Naipilig ko nalang ang ulo para alisin ang kung ano mang mga imahe ang kusang bumungad roon.

“You need to grow up. Kailangan mong matutong tumayo nang hindi ginagamit ang ibang tao.” Napayuko ako. Hindi ko na kayang tumingin sa kaniya Kasi alam kong kahit anong sabihin ko— mas lalo lang lalala. “And this time, I mean it,” dagdag niya. “No more.”

RUBY "Mommy, when I grow up I want to be like Tito Keefer, because he is brave and strong, so I want to be like him." A soft voice of a young boy keeps echoing in my mind. "When I get tall, I will always help you carry groceries so you don't need to do it by yourself." His sweet appearance makes me want to cry—this kid is too adorable. "But you know, mymy? That won't happen anymore? You want to know why?"

Habang ang huli naman ay nakaupo sa kaniyang tabi. "The kids are growing so fast. Parang kailan lang noong nagkaroon tayo ng baby Migo tapos ngayon… halos makipag-karera sa panganay natin," ani Lazarus habang masayang pinagmamasdan ang mga bata. Their laugh was contagious and it made Lazarus' heart swell in so much happiness. Minsan, napapaisip pa rin siya na kahit mabagal ang daloy ng lahat ay nakakausad pa rin naman sila kahit paano.

Is he trying to grow up so fast because he wants to help me? “Tehm, dahan-dahan,” puna ko kaya umayos siya ng tayo at inayos niya ang pagkakahawak sa kutsara niya. “Mama, I am big boy now. I can do it,” sabi niya at marahan na lang akong napangiti doon.

isyoso ng pamangkin ko. Jusme! Para akong nakikipag-usap sa kasing edaran ko. Totoo pala may mga batang matured, bata ang katawan pero yung kaluluwa niya parang matanda na kung mag-isip. Totoo nga yung sinabi ni Dad na mabilis talaga mag matured at lumaki ng mga bata. "Really? Dad said that?"I exclaimed dramatically. “Yes,”she answered politely and gently nodding her head.

sabay sabay namang tumango ang mga kupal kong kaibigan. "ang bilis ng panahon. Habang nabilis pabilis ng pabilis din ang paglaki ng mga anak natin."sabi ni Rj. At kumakain ng chips. "Yeah. At mukang may papalit na sa pwesto natin."nakakalokong saad ni Raz. Na nakatingim sakin. Ganoon din ang ginawa ni Rj at Jasteen sabay sabay silang ngumisi.

"I want to keep you. Do you think you can run more fast than me?" Huminto ang paghinga ni Julliane, at narinig niyang sinabi nito. "Huwag kang maglakad nang napakabilis, baka may mangyari sa magiging anak natin."

Naupo lang si Gabriel sa sofa pero pirmi ang pagtalon ng makulit na si Josiah na tila hindi narinig ang pagsuway ko. "Josiah, please stop." Pagod kong sabi sa tumatalong bata na tila hindi napagod sa biyahe. Mabilis ko siyang binuhat upang maialis mula sa sofa. Tawa naman nang tawa si Kurt sa nasaksihang kakulitan ng anak ko. "They grow up so fast. Parang kailan lang, ang liliit pa nila. Ngayon ang lilikot na." He commented.

"Because nice days shouldn't end too fast, you know." Saglit na natahimik si Graziel. Napakasimple ng sinabi ng bata. Ngunit tila may bigat itong dumapo sa puso niya. Akalain mong masasabi pa yon ng bata. Ang liit pa nito pero yong takbo ng utak nito mas may sagad pa sa utak niya eh. Ang daming words of wisdom na bitbit. Hindi naman talaga maibabalik ang oras. Kung masyadong nagmamadali ang isang araw, wala kang magagawa kundi tanggapin na matatapos din ito.