Guerreiro Novels & Stories

ชายหนุ่มในลุค ออลแบล็ก สวมเสื้อยืดสีดำ กางเกงยีนสีดำ รองเท้าผ้าใบสีดำ เดินตรงมาทางที่เธอ นั่งอยู่ สาวๆ ที่เคยได้ยินชื่อ มองหน้ากัน แล้วก็เรียกชื่อเขา ออกมา "พี่นักรบ รุ่นพี่ของเรา " โลก มันกลม และคอนเน็กชั่นนี้ มันแคบเกินกว่า ที่ใครคาดคิดเอาไว้ มากนัก

โมราห์ตบเข้าหน้าผมอย่างแรง “ใช่โมราห์เอากับคนอื่นไปทั่ว โมราห์เป็นผู้หยิงสกปรก ฮือๆ โมราห์มันสกปรกจริงๆ ฮือๆ”น้ำตาเธอเริ่มไหลออกมา “โมราห์ คือผม....”

ำลังเผชิญศึกหนัก ท่ามกลางนายทหารร่างกำยำ รูปร่างขององค์ชายสง่างามโดดเด่นกว่าใคร ผิวกายคล้ำแดดบ่งบอกการฝึกฝนฝีมือการรบอย่างหนักหน่วง เสี้ยวพักตร์คมเข้มมีบาดแผลสดใหม่ซึ่งทำการรักษาอย่างลวกๆ แม้ว่าอากาศจะเย็นจับขั้วกระดูก ซึมแทรกผ่านเสื้อเกราะ แต่หัวใจแห่งชาย ชาตินักรบกำลังสูบฉีดเปลวเพลิงไปยังเส้นเลือดทุกเส้น บัดนี้ทั่วสี่ทิศเต็มไปด้วยซากศพทหารและศัตรูเกลื่อนกลาด บนเนินเขาจุดต่างๆ ไหม้เกรียม ยังมีควันไฟคละคลุ้งเหลือเป็นร่องรอยว่าการศึกของวันก่อนรุนแรงเพียงใด

Lionheart (อังกฤษ) 4. Pak Gome (เกาหลีใต้) 5. GreatWall (จีน) 6. SakuraBlade (ญี่ปุ่น) 7. Shawacov (รัสเซีย) 8. IronWill (เยอรมนี) 9. GallicSpirit (ฝรั่งเศส) 10.Bushranger (ออสเตรเลีย) เขาปิดทีวี พิงพนักโซฟาแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่

”พี่พูดไทยได้ พี่ชื่อบาสเตียนนะ น้องเค้ก” ร้อยยิ้มออร่าพุ่งปรี๊ดออกมา หมั่นไส้ ”ในเมื่อรู้จักเค้กแล้ว งั้นคงไม่ต้องแนะนำตัวอะไรเนอะ” ”เดี๋ยวน้องเค้กกับมึงไอ้บาสออกมาเล่นเกมส์ ให้ลูกโป่งอยู่ตรงหน้าผากของทั้งสองคนประคองไปห้ามให้ลูกโป่งร่วงเด็ดขาด เข้าใจไหม”

เปิดก่อนได้เปรียบ คำนี้ไม่เกินจริง ลีโอขยับไม่กี่ก้าว หลังมือกระแทกสวนอีกครั้งจนอีกฝ่ายเกือบภาพตัด มือกระชากคอเสื้อ ส่วนเท้ากระทืบแรงๆ ที่เท้าก่อนจะมองตาแข็ง “อย่าเสือกมายุ่งกับคนของกู เพราะถ้ากูเห็นอีก กูจะเล่นมึงเหมือนวันนี้ แต่หนักกว่านี้แน่นอน”

ผู้ชายคนนี้ คือปวีร์แสนดี คือผู้ชายที่เธอรักและพร้อมจับมือเดินไปในอนาคตด้วยกัน ปวีร์แสนร้าย จบบริบูรณ์

“นังโรคจิต ฉันไม่ยอมให้แกแตะต้องโรสหรอก โรสเป็นของฉัน โรสเป็นผู้หญิงแท้ไม่ใช่พวกลักเพศอย่างเธอ” เอริกตะคอกใส่คนปลายสายเต็มเสียง ความเกลียดที่เคยมีพุ่งทะลุจนถึงขีดสุด สิตาภาประกาศสงครามกับเขาอย่างเต็มตัวแล้ว ไม่ได้เล่นนอกเกมในเงามืดอย่างที่เคยทำ

“กูไม่เด็ดขาดเองมึงถึงเหลิงไอ้ปีแอร์” กัดกรามแน่นเมื่อนึกถึงความวุ่นวายที่กาสิโนที่สเปน และตัวต้นเรื่องคงเป็นปีแอร์ ลูกเลี้ยงของพ่อเขาอีกเช่นเคย เท้าใหญ่ก้าวยาวๆ ตรงไปหยิบโทรศัพท์สำรองในลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งของตนออกมา เพราะโทรศัพท์ที่ใช้ประจำอยู่บนร ถ เพราะเมื่อคืนเขาไม่ได้หยิบมันลงมาด้วย

การต่อสู้ชุลมุนได้ไม่นานนัก ในที่สุดพวกทหารก็ฆ่าและจับกุมนักฆ่าได้ทั้งหมด เหลือแค่ซามูไรคนเดียว สภาพของเขาก็มีอาการบาดเจ็บ ไม่ต่างจากเซียนกระบี่ที่มีบาดแผลและเลือดไหลเป็นจุด ๆ ฝีมือพวกเขาสูสีกัน ไม่มีใครเหนือกว่ากันเลย .....ทันใดนั้นก็มีเสียงกรุ๊งกริ้งเดินมาใกล้ ๆ เป็นชายชุดขา วสะอาดบริสุทธิ์ ร่างสูงผอมและใบหน้านั้นมันสง่ากว่าเหนือคนธรรมดา เขาก็คือไป่เยว่หลิงนั่นเอง มือเขาถือไหสุราเสียน(เหล้าหมักจากข้าวและสมุนไพรตำหรับชาวถัง) 2 ไห