Novel & Cerita Gumawa Ng Tula

Akmang kakagatin ko na ito nang biglang pumasok sa isip ko ang susunod na mga saknong ng tula. ' Latak ng kasinungalingan, Tiyak na ika'y pagsasarhan, Bahid ng pagkukunwari, Hindi mo mawawari, Sa paring nagkamali, Hanapin ang ugat ng talulot sa bahaghari.' Binaba ko ang mansanas. Nasa isang pagsusulit pa rin ba ako? Ngunit wala akong nabuksan na ibang pintuan maliban sa una kong napuntahan.

pambabara ko rito "Malay ko meron na pala siya kasi nag paalam siyang mag rest room or Mauna na. " turan nito saka ako pinan ikutan ng mata "Huwag mo akong ginaganyan tusukin ko yang mata mo eh. "Turan ko rito saka siya inirapan " GOOD MORNING!!! " "Mukhang ang saya ng gising mo ah." Pekeng ngiting wika ko rito "medyo lang. " naka ngiwing tugon ni, Gillian ng mapansin ang masamang tingin ko rito

“But some women only have to smile sweetly at magsabing, ‘Honey, can you help me?’” “And just like that...” “...lahat ng problema nila, naglalaho.” Isang tawanan ang sumabog sa paligid ng lamesa. Hindi isang mainit na tawanan. Kundi isang mapang-uyam na tawa. Bawat salita ay parang isang maliit na karayom na pumapasok sa balat ni Amara. Ipinagpatuloy niya ang pagkain nang kasing kalmado ng rati.

"Proyekto Uno: Gumawa ng tula." 'Buti naman, magagamit ko na ang kakayahan ko.' "Bukas isusumite ang tulang ito. Malayang pagtutula lamang ito ngunit, kailangan may sukat, walong saknong at walong taludtud. Naiintindihan niyo?" "Yes sir." Tugon namin at kumonut ang nuo niya. "Ingles ang iyong sinagot. Nakalimutan niyo na ba ang pangatlong patakaran?" May bahid na galit na usal niya.

Tama, ang tulang iyon ay ang tulang naisulat niya dahil kay Bianca. Hindi niya alam kung matutuwa siya pero parang binibiro siya ng pagkakataon. Aware naman kasi siyang may nararamdaman siyang kakaiba para kay Careen at nagkataon namang ito pa ang labis na humanga sa tulang naisulat niya para sa kanyang first love. Well, hindi naman siguro pag-aaksayahan ng panahon ni Careen na lagyan ng melody ang tula kung hindi nito totoong nahipo ang puso ng dalaga. At very pleased siyang malaman iyon.

( Cali singing ) Kawawa si Ninong noong isang taon Nag-Paskong ang ulo ay tadtad ng bukol At ang pangyayari i-tsi-tsismis ngayon Dahil lang sa pagkain nitong Puto Bumbong Paalam sa Ninang nitong aking Ninong Na siya ay kakain nitong Puto Bumbong Subalit ang Ninong di doon pumaron Ang kanyang pinuntahan ay magandang babong Ngunit isang gabi si Ninong ay nahuli Nitong aking Ninang na champion sa karate Kaya ang Ninong ko pati kanyang babae Nagkabukol-bukol ang kukote Mula nang si Ninong magkabukol-bukol Ayaw nang kumain nitong Puto Bumbong Takot nang maulit mabali ang ilong

Garalgal niyang tugon. [“Oh my god! Tam, I'm sorry...”] Nagpakawala ito ng malalim na hininga. [“Nag-alala ako sa'yo ng makita ko ang balita! Kamusta ka ah? Gusto mo bang puntahan kita? Tam, sorry... Sorry, talaga!”]

Hindi ako makaisip ng maayos dahil sa pagbibilang nya. "...2, 1. Oppppps! Time is up!" Kiniling kiling niya pa ang ulo niya at nang-aasar ang ngiting kinuha ang toblerone sabay bukas dito. Kinagatan niya muna ang chocolate bago ito tumingin sa akin. "Ano ang kaibahan ng utot at tula? Sagot, pareho silang galing sa PO—ET, POET." Malakas itong tumawa habang ako ay tulalang nakatingin sa kanya.

Masarap po 'tong ice cream naming tinda, malamig," sigaw niya. Nagtawanan ang mga taong dumadaan at ang iba ay napatigil pa. Mayamaya ay nag-umpisa na siya magtipa ng gitara.. Song : Tuloy Pa Rin By : Neocolours Sa wari ko'y lumipas na'ng kadiliman ng araw Dahan-dahan pang gumigising at ngayo'y babawi na Marami na ang napalingon unang kanta niya pa lang, ang galing niya. Muntik nang nasanay ako sa 'king pag-iisa Kaya nang iwanan ang bakas ng kahapon ko Unti-unti nang may nagsilapitan at bumili agad kaya alisto rin ako at nagbenta. "Kuya pabili." "Ako din." "Halagang 20 pesos po, dalawa," at nagsunod-sunod na sila.

Ralia POV Nagkaroon ng simpleng programa. May dalawang batang kumanta ng isang awit na halatang pinagpraktisan. Medyo sintunado ang isa, pero buong puso ang pagkanta. May isa pang batang nag-recitate ng tula tungkol sa pasasalamat. Habang nakaupo ako roon, hindi ko maiwasang balikan ang nakaraan ko.