Gusto Ko Ako Lang Gusto Mga Nobela at Kwento

Hindi pwedeng ako lang ang mag-enjoy. “Love, pwede mo naman ipasok na agad e…” "No. I want to eat you!”

Paano ko ba sasabihin na gusto ko rin siya? "They're said. . . silence mean yes, sweetheart. You don't have to answer me if you're not comfortable. Gusto ko lang malaman mong gusto kita. At ikaw pa lang ang nakakapagpatibok sa puso ko ng ganto. Na unang tingin ko pa lang sa'yo ay nabihag mo na ako," anito.

"Gusto mong gantihan natin si Kuya?" Gantihan? Napailing ako, kung gaganti man ako alam kong talo pa rin naman ako. Ang sama niya talaga! Ang sama-sama niya! I hate him but I love him. Para saan pa ang mga salita niyang mabulaklak? Ano 'yun? Mananatili na lang salita? Gusto kong sampalin ang sarili ko. Alam ko na ang sagot pero putang ina, bakit ang sakit?

“What’s the meaning of this? Gusto mo ring maintriga o gusto mong isipin nilang may relasyon talaga tayong dalawa?” “Isipin nila ang gusto nilang isipin. Hindi ka pa ba nasasanay?” “Eh, ikaw? Hindi ka pa ba napapagod?” “As long as nasa poder kita, Nadja, you will follow my orders.”

Gusto ko ay ako lang ang tanging makakakita ng mga ngiti niya. Gusto ko ako ang lahat, selfish ba? Oo. Ganyan ako ngayon. Gusto ko sarilinin ang babaeng kauna-unahang minahal ko. Akin lang at 'di para sa iba.

Isang video ng boyfriend ko na nagpo-propose sa kanyang secretary ang nag-trending. Lahat ay kilig na kilig at sinasabing napaka-romantic at nakakaantig ang eksena. Nag-post pa mismo ang secretary niya sa social media: "Matagal kitang hinintay, at buti na lang hindi ako sumuko. Ipagkakatiwala ko ang buhay ko sayo, Mr. Emerson." Isa sa mga komento ang nagsabi: "Diyos ko, sobrang sweet nito! CEO at secretary—bagay na bagay sila!" Hindi ako umiyak o nag-eskandalo. Sa halip, tahimik kong isinara ang webpage at hinarap ang nobyo ko para humingi ng paliwanag. Doon ko siya narinig na nakikipag-usap sa mga kaibigan niya. "Wala akong choice. Mapipilitan siyang pakasalan ang isang taong hindi ni

Sa picture pa lang ay natatakam na siya, lalo na siguro kapag nasa harapan na niya ito at nakahain. "Anong gusto mong kainin?" tanong ni Derrick. "Kahit ano na lang." Hindi kasi siya makapagdesisyon sa kung anong gusto niya dahil parang gusto niyang orderin lahat. Nahihiya lang siya sa kasama niya.

“Gusto mo ba?” Hindi niya ako hinawakan; tiningnan niya lang kung handa ako. Buti na lang madilim at hindi niya nakikita ang pamumula ko. Mahina kong sagot, “Ikaw?” Hindi siya kasing-hiyain ko, at diretsong sinabi, “Gusto ko.” Alam ko ang gusto niya—ako ang maunang kumilos. Dahan-dahan akong gumapang palapit sa init ng katawan niya.

“You want more?” “Baliw.” Agad ko siyang tinulak. Anong want more, ayaw ko na. Masyado na ngang maaga na gianwa namin tapos gusto niya pa ng isa pa. “Ano bang gusto mong kainin?” “Busog na ako, mas masarap ang kinain ko ngayon.” Hinampas ko siya sa braso. Kung ano-ano pinagsasabi. “I am just kdding, babe. I don’t know, kung ano ang gusto mo iyon na lang ang kakainin ko.”

mahinahon niyang sabi. Tumango si Nancy. “Ayoko sanang manggulo. Pero... gusto ko lang sanang kausapin ka. Hindi si Jacob. Ikaw.”