Gusto Ko Ako Lang Gusto の小説・ストーリー

sagot ko nmn at hindi siya tinignan "Ahhh! gusto mo Tlga Ako kalabanin no? let's see kung sino ang pipiliin niyang almusal sating dalawa" he said at ako nmn at hindi lang lang siya pinansin dahil nakatingin lang sa ginagawa ko.

"Gusto mong maramdaman? O gusto mo lang akong pilitin?" Napakurap ako. "Ano?" "Kasi ang nakikita ko lang ngayon, Cassandra, gusto mong marinig ang gusto mong marinig. Gusto mong makita ang gusto mong makita. Pero paano kung hindi ako ‘yon?" Napahawak ako sa dibdib ko, pilit na pinipigil ang pag-iyak. "So, wala ka talagang nararamdaman para sa akin?" bulong ko, halos hindi ko na marinig ang sarili kong boses.

sabi ko "Pero nga diba ikaw lang ang gusto kong kantahan!" sabi niya "Tapos magsosorry ka na nga lang may 'guess' pa o ede sinong hindi maiinis at mag walk-out?" "Atleast nag sorry, nag e-inarte ka pa eh!" sabi ko

"Hindi, ganito lang talaga ako. Kahit ano pang isipin at paniwalaan mo, hindi kita gusto." "Then use me! basta wag mo lang i-off ang deal. I can be your fuck buddy, basta ako lang. Kahit hindi ka mag seryoso, basta ako lang ang gagamitin mo. 'Di ba sabi ko naman kasi sayo kahit mag panggap ka na hindi mo alam na gusto kita. Kaya kong sabihin araw araw na hindi kita gusto, kaya kong mag panggap na hindi kita gusto! just don't avoid me! 'yon lang naman ang hinihingi ko! I didn't say that you should accept my feelings and like me back too." Tuluyan ng nanghina ang sistema niya. "I-ikaw ang masasaktan... p-paano kung lumalim 'yang nararamdaman mo..."

Gagawin ang lahat makuha lang ang gusto. "Masisisi mo ba ako kung gusto ko lang na mabawi ang buhay na dapat nabuo na natin? Gusto ko lang na mabawi ang buhay ko na kasama ka. Alam mo bang ipinangako ko sa sarili ko na sa oras na makita muli kita ay hindi na ako magsasayang pa ng oras. Kahit kagalit mo ay ayos lang basta makita kitang nasa tabi ko."

"Baka mainlove ka sa'kin ah." "Pfft. Matagal na." And I feel suffocated again. Ganito pala feeling kapag gusto ka ng gusto mo.

Bwiset Gusto kong umurong. Gusto kong tanggihan ang trabaho. Gustong-gusto ko. Kung hindi ko lang sana naabutan ang landlady na inaaway si Mama pag-uwi ko. Kung hindi ko lang sana nakita kung paano minura-mura at binato ng masasamang salita si Mama. Kung hindi ko lang sana nakitang lunukin ni Mama ang pride niya at nagmakaawang bigyan pa kami ng palugit. Kung hindi ko lang sana siya nakitang halos lumuhod na para lang mapagbigyan.

“Hindi mo ba gusto?” Naku, napakasama nito. Ito ay isang malaking patibong. “Pwede ko bang sabihin na gusto ko?” mahina niyang bulong, at ang kanyang boses ay nanginginig nang kaunti. Ang tindi ng tingin ng lalaki ay masyadong mabigat para tiisin niya at agad niyang iniwas ang kanyang mga mata, upang itago ang matinding pamumula na umaakyat sa kanyang leeg. Gusto? Anong uri ng ‘gusto’ ba ang pinag-uusapan natin dito?

(I think you two, has feelings for each other but no one's confessing. 071 117 115 116 111 032 110 105 121 097 032 098 097 032 116 097 108 097 103 097 032 097 107 111 063 032 078 097 103 117 103 117 108 117 104 097 110 032 100 105 110 032 097 107 111 032 115 097 032 115 097 114 105 108 105 032 107 111 046 (Gusto niya ba talaga ako? Naguguluhan din ako sa sarili ko.)

"Gustong gusto mo 'to 'no? Sabihin mo." Oo, gusto ko, gusto ko, gustong gusto ko—gusto kong sumigaw pero hindi ko magawa. Sa halip, kinagat ko ang ibabang labi niya, sabay hila papalapit para mas lalo kaming magdikit. Nagpatuloy siya, mas mabilis at mas malalim ngayon. Parang wala nang pakialam sa pader na katabi namin, sa posibleng magising na si Papa, sa lahat.