Gusto Ko Nang Mamatay Novels & Stories

May narinig akong katok mula sa labas ng pinto. “Madam kailangan niyo pong kumain, kagabi po kayo hindi kumakain.” Boses ni Mr. Tan Hindi ako umimik. My head hurts, my back hurts and my heart hurts so bad. Can I die now? Parang gusto ko nalang mamahinga, kapag namatay bako magiging masaya siya? How about dad? Alam ko magiging malungkot siya, ayokong iwan siya mag isa.

Nanginginig ako, gusto kong manakit ng tao. Gusto kong pumatay, gusto kong tumapos ng buhay. ×××

Ganito rin ba ang naramdaman ni West ng mamatay ang ina nito? Now he understands her. Kapag may gusto ka palang protektahan, hindi mo na magagawa pang matakot kay kamatayan. END OF SPECIAL C#4

“Kakaiba ka talaga!” “Sinasabi ko sayo, kung gusto mo mabuhay, mabubuhay ka. Kung gusto mo mamatay, mamamatay ka! Nasa iyo pa rin ang apelyido ko. Sa tingin mo ba magkakaroon ka ng kapayapaan pagkatapos mo maging multo? “Tatahakin ko ang lahat pati na ang ilalim ng lupa kung ang ibig sabihin noon ay hindi ka bibitawan. Hindi mo makakaalis kahit pa mamatay ka!”

Ano gusto niya akong mamatay? "Kim, tulong!" wika ko ng muli kong ma-i-ahon ang aking ulo mula sa pagkakalubog ko. Medyo napapagod na ako, medyo nararamdaman ko na din ang pagkamanhid ng aking binti. At alam ko na kapag nagpatuloy iyon ay lulubog ako, tuluyan akong malulunod. At tuluyan akong mamatay do'n. At sa isiping iyon ay hindi ko napigilan ang pagtulo ng luha sa aking mga mata, na humalo sa tubig. Bigla ko kasing naalala ang aking mga anak.

Gusto kong pasabugin ang ulo ng babaeng 'yan para hindi na siya makapanggulo pa. Pero hindi. Masyadong madali ang kamatayan. Gusto kong mabuhay siya. Gusto kong mabuhay siya at makita kung paano siya pandidirihan ng buong mundo bukas ng umaga. Gusto kong makita niyang gumuho ang buhay niya, ang reputasyon niya, at ang lahat ng perang ninakaw niya. This video will be her ultimate destruction.

Ngayon, marahang hinawakan ng mom ko ang buhok ko ng may kalungkutan at bumulong siya, “Ang mamatay ka ng ganito… nagluluksa siguro ng husto ang pamilya mo.” Ngumiti ako ng mapait. Malamang matutuwa ang pamilya ko sa pagkamatay ko. Siguro si Eddie lang ang malulungkot. Dumaan sa likod ko ang kamay ng Mom ko. Mayroong malaking peklat doon, na nakuha ko matapos akong makidnap noon.

Feeling ko ay mamamatay ako sa sobrang sakit. “Ilabas mo lang Ella, alam kong masakit. Sobrang sakit. Noong mamatay ang magulang mo ay hindi ko alam kung paano kita patatahanin, ngayon an naulit nanaman ito sa’yo ay hindi ko akalain na hindi ko nanaman ulit alam ang gagawin.”

"Mom! Bakit parang gusto niyo ng mamatay kayo ni Dad?" "Hindi 'yon ang punto namin. Ang gusto lang namin ay makapiling muna namin ang magiging apo namin bago kami mawala." "But Mom! Ayoko pa talaga. Please lang huwag niyo na akong pilitin pa!" Kunot-noong sabi niya sa inis na tono.

tanong ko gamit ang pinakamalambing kong tinig. Inangat niya ang luhaan niyang mukha. Marahan kong pinunasan ng daliri ko ang basa niyang pisngi. “A-Ate, masakit. Sobrang sakit. G-Gusto ko na lang mamatay sa sobrang sakit.”