Gusto Ko Nang Mamatay Mga Nobela at Kwento

Dahil alam ko, hangga't nasa tabi ko siya, ligtas ako. "Ano'ng pakiramdam ng mamatay?" tanong ko kay Jomari. "Hi-hindi ko alam! Hindi ko nga feel na patay na ako! Pero ang cool nito ha. Tumatagos ako sa pader at nakakalipad ako. Pero..." natigil siya sa pagsasalita. "Pero?" paghahanap ako ng karugtong. "Pero hindi kita mahawakan." Hinawakan niya ang mukha ko. Wala akong ibang naramdaman kundi hanging malamig. Nalungkot ako lalo.

“Nag-iinarte lang siya. Matagal na siyang gumagawa ng gulo. Paano siya mamamatay nang ganoon kadali?” “Makipag-ugnayan sa funeral parlor at sabihin sa kanila na sunugin ang kanyang katawan. Kung gustung-gusto niyang magpanggap, ipapaalam natin sa kanya ang presyo ng pamemeke ng pagkamatay niya.”

Parang gusto akong ipa-annul agad kahit hindi pa nagsisimula. Oh dear Lord, is this what it feels like to die socially?

"Hayup ka! Mabulok ka sana sa impyerno!" "Alam mo ba? Nung huli ko siyang galawin? May malay siya, nanlaban siya. Kaya ayun pinatay ko sa sarap. Kahit patay na siya, naglalabas-masok pa rin ako sa kaniya. Ang sarap sa pakiramdam dahil mainit ang loob niya. Kung sana lang pumayag siyang maging parausan ko. Mas maganda, buhay pa sana siya hanggang ngayon. Pero, di bale na. Namatay naman siya sa sarap." dagdag pa ni Gardo.

Machete *** 20:03 Kakauwi ko lang galing kela Essay doon ako kumain dahil ayokong mamatay sa luto ni Mary napaka pangit na dahilan iyon para mamatay and sad to say this pero hindi si Essay yung kinain ko hayss Gusto niyo pa ba malaman yung ginawa namin kasi for sure alam ko na alam niyo na iyon... Naaalala ko nanaman na para bang nangyayari pa rin iyon saakin

Dali dali ko itong pinindot para malaman kung anong laman ng mensaheng ito. "Guro, kamag-aral, gusto ko ng buhay. Ate, kuya gusto ko mamatay kayo. Lahat ng gusto ko ay susundin niyo. Isa, dalawa... hindi lang dalawa ang mamatay sa inyo!" Nang pakinggan ko ito ay biglang nagsitaasan ang balahibo ko, kaya naman inihinto ko din sa gilid ang sasakyan ko, that scares the shit out of me.

"Oo! You know there is a time limit in this world. People say goodbye to their loved ones so that if their loved ones die they hear you saying goodbye. Nagpapa-alam sa isa't isa ganon. Kasi if hindi ka nagpa-alam sa minamahal mo mapapatanong sila." "That is the answer. I hate goodbyes. Para kasing sinasabi ng isang tao na hindi na kayo magkikita ulit. Ayaw kong mamaalam dahil gusto ko pa kayong makita." I looks at her and I saw her tears coming down. "Iyakin!"

puno ng pait sa boses na wika nito sa kanya “Mom..just give me a poison para matapos na ito. Mas gusto kong mamatay na lang kaysa magpatuloy sa buhay.” Malungkot na wika niya dito. Napansin niya ang biglang pangingilid ng luha nito sa sa mga mata. Hindi niya naman mapigilan ang makaramdam ng matinding awa sa Ina niya.

Hay, ang sarap mabuhay kapag may Lucas Kang nagpapasaya sa'yo sa kama. Opo, ito na nga! Kung mamatay man ako sa sarap ngayon, pakisabi na lang sa pamilya ko na namatay akong masaya! Paikot-ikot, madiin, tapos biglang hihigupin ang pagsipsip. Ramdam na ramdam ko ang bawat bugso ng mainit niyang hininga na humahampas sa basang-basa kong balat. Tuwing iihip ang malamig na hangin mula sa aircon at tatamaan ang basang parte na ’yon, lalong nagwawala ang mga ulirat ko.

"At talagang gusto mo ng mamatay?" "Kung talagang mamamatay na ako, tanggap ko na dahil nakita na kita. Hindi ko na rin kasi alam kung magtatagal pa ba ako sa mundong ito. Nanghihina na ako. Ramdam ko iyon," malungkot na sabi ng kanyang ama.