Haiku Tagalog Kalikasan Novels & Stories

Nakakakilabot. Gayunpaman, kahit na ang kalikasan ay umaangkin ng buhay, ang kalikasan ay nagbibigay din ng buhay. Sa mga sinag ng ginintuang sikat ng araw na umaabot sa mga lupa ng kagubatan, nakikita ko ang mga kabute na tumutubo, mga bagong puno na tumutubo. Ang katahimikan sa himpapawid, ang mapayapang katahimikan na dumarating lamang pagkatapos ng bagyo, ay binasag ng huni ng mga ibon at mga insekto at ng mga huni ng mga palaka sa di kalayuan.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Bakit parang nagkamali ang atmosphere? "Ngunit hindi pa ako nakakita ng mga paputok sa isang ilog na tulad nito. Mas artistic ang pakiramdam kaysa sa panonood mula sa dalampasigan,” dagdag ni Hailey. Ang mga salitang ito ay medyo umaliw sa malungkot na puso ni Christian. "Maganda kung nakasuot ako ng mahabang damit o tradisyonal na kasuotan ngayon," tumayo si Hailey.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Hindi ko maitago ang pagkamangha sa aking natunghayan. Nasa tabi kami ng dalampasigan na may puting-puting mga buhangin. Kita ko ang napakagandang tanawin mula sa baybayin. Ang maasul na karagatan at ang simoy ng hangin na walang kasing presko. "I can't believe it!" Hindi ko napigilan ang aking sarili at siguro dala ng kasabikan ay napasigaw akong bigla sa hangin.

Napapalibutan ng mga matatayog na puno, luntiang kagubatan, at ang mabatong pampang nito. "Ang ganda ng Kalikasan. Ang sarap mamuhay sa lugar na tulad nito. Wala ka talaga iisipin na problema, hindi mo malalanghap ang amoy ng siyudad. Ang presko pa ng hangin. Salamat sa napakagandang tanawin." Napapikit na wika ni Elvis n para bang nagdadasal.

Kapag umihip ang malamlam na hangin, unti-unting nalalaglag ang mga talulot, tila ba may sarili silang ritmo—paikot-ikot habang bumababa, parang mga alikabok ng alaala, o parang niyebeng gawa sa liwanag at damdamin. Sa Mt. Kulis sa Tanay, Rizal, tunay na kahanga-hanga ang tanawin. Mula sa kinaroroonan ni Alyssa, tanaw ang mga burol na animo’y mga alon ng berde—iba’t ibang anyo at taas, tila walang katapusan. Sa malayo, tanaw rin ang mga ulap na humahalik sa tuktok ng mga bundok. Ang mga damuhan ay sumasayaw sa bawat dampi ng hangin, at ang mga bulaklak na ligaw ay nagsasalo sa iisang sayaw ng kalikasan.

Akala ko'y habangbuhay tayo Akala ko'y hanggang dulo Kay haba pa ng kalsada Dito na ba tayo bababa Kung ganito na nga ba'ng usapan Kung dito na ang hangganan Dapat sigurong iwasan Ang mga minsang kamustahan Mga nakasanayan Dapat ng kalimutan Upang di tayo magkasakitan Hanggang dito na lang Hanggang dito na lang Ikaw ba ang nagbago o ako o tayo Baka tayo Hanggang dito na lang Hanggang dito na lang Kung tunay ang paalam Wag ka ng magparamdam Dahil humihirap lang Hanggang dito na lang Akala ko'y habangbuhay ang awit Akala ko'y hanggang langit Kay haba pa ng kantahan Dito na ba tayo tatantan Kung ganito na nga ang tadhana

Isla Moretti POV Ang sikat ng araw sa Batangas ay iba kaysa sa Maynila. Mas mainit pero hindi malagkit sa balat, at ang hangin ay amoy tuyong dahon at asin dahil malapit lang kami sa dagat. Nakatayo ako sa beranda ng maliit na rest house na pagmamay-ari ng mga magulang ni Kalix. Hindi ito mansyon; isa lang itong simpleng bungalow na gawa sa bato at kahoy, napapalibutan ng mga puno ng niyog at may malawak na garden na diretso na sa pampang.

Huy hindi HAHAHAHAHAHAHAHA. Agad na naming tinungo ang bahay namin at pinagsaluan ang maiinit na yakap, halik, dagundong, lindol, pawis at iba pa. May bagyo kasi. May bagyo ayun binayo hala be hindi talaga HAHAHAHAHAHAHAHAA. ---------- WARNING SPG CONTENT!!!