Haiku Tagalog Kalikasan Mga Nobela at Kwento

“ALAM mo ba ang hitsura ng mundo namin?” “Anong hitsura?” “May nagliliparang sasakyan sa kalawakan, mayroon sa tubig tapos sa lupa,” nakangiting sabi ng dalaga at saka napatingin kay Kaisei na hindi maiwasang mapangiti habang nakatitig sa kanya.

CHAPTER THREE NANGGALING sa isang mahirap na pamilya si Dhalia Uson, isang tagpi-tagping bahay lamang ang pinagtiya-tiyagaan nilang pagbahayan. Anim silang magkapatid, pangatlo siya. Malapit pa sila sa ilog kung saan nilulutangan ng mga b****a at kapag umuulan ay nangangalingasaw ang mabahong amoy na may kasama pang dumi ng tao.

Parang mas malala pa ngayon kaysa noon "Thank you" bulong ko at hinarap naman siya "Anything for my baby" aniya at hinalikan ako sa labi Kalaunan ay naghanda na kami sa paglilibot dahil gusto kong makita ang paligid lalo na at mahangin sa labas at presko "Careful" aniya ng makarating kami sa dalampasigan, nakasilong kami sa mga pine tree habang pinagmamasdan ang kalmadong dagat

Hawakan mo ang aking kamay Sabay tayong maglalakbay Sa mundong tawa'y walang humpay Sa mundong ako'y naghihintay~ Ohhh~ dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno ng saya Sa mundo na walang sakit at hapdi Sa mundo na puwede kang umiyak~ Ohhh~ dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno saya Sa pag ibig na tapat, sasamahan kita Sa mundo na malaya ka~

Tokyo, Japan. Hagiya Residence. "Sister Clarissa! Hinahatak ni Kaori ang buhok ko!" biglang sigaw ng isang batang babae na limang taong gulang. "Ibalik mo muna ang manika ko!" sagot naman ng kabilang kambal. Pinatay ni Clarissa ang electric stove at huminga nang malalim. Agad siyang naglakad papunta sa silid kung saan nag-aaway ang magkapatid.

tanong ng binata nang mapagtanto na naroroon na sila sa lugar na balak nilang puntahan. Tumakbo si Allyson patungo sa direksyon na pinagmumulan ng liwanag. "What do you call this again? Ano nga ulit Tagalog ng fireflies?" anito at sinubukan pang habulin ang namataan niyang insekto na malapit sa gawing kaliwa niya. "Alitaptap," bigkas ng binata at napabuntong-hininga pa. "Alam mo ikaw, ang hina mo sa Tagalog. Are you even from this place?"

CHERRY Awit ng mga ibon. Maagang sikat ng araw, at ang preskong hangin ng Tagaytay ang bumati sa akin. Dagdag pa ang magandang view na nakikita ko mula rito sa balcony ng silid ko. Ang gaan sa pakiramdam, parang hinaplos ang puso ko. Lahat… parang ba naki-celebrate sila sa kasiyahang nararamdaman ko.

Chapter 166 Pagdating namin sa sikat na cave sa Hawaii, napanganga si Kiera sa ganda ng tanawin. Ang entrance ng kuweba ay napapalibutan ng mga luntiang halaman, at ang banayad na lagaslas ng tubig mula sa lagoon sa loob ay tila isang awit na nagbibigay ng kakaibang kapayapaan. Ang sikat ng araw na tumatama sa tubig ay lumikha ng mala-kristal na reflection na tila sumasayaw sa dingding ng kuweba.

Nakakapagtaka. Masyado ring tahimik ang paligid, na sumasabay rin sa mga tunog ng ibon. Ang mga tunog na iyon ay parang isang musika— na gustong gustong narinig ng kalikasan. Parang katahimikan na naramdaman namin noong nakaraang araw. Hindi kaya isang presensya ito ng isa nanaman diyosa. Hanggang sa kaming parehas ni Galad ay hindi maiwasang sumabay sa katahimikang iyon.

Dahil kasi sa pagmamadali ay hindi na ako gaanong nakapag-isip dahil binalot ng kaba at takot ang puso ko sa kung anong posibilidad na mangyari kay mama lalo na at malapit lang kami sa ilog. Ang mga bato sa ilog ay tila naglalaro sa tubig, hubad ngunit puno ng buhay. May kakaibang kalmadong dulot ang kanilang pagkakahulma, na tila ba hinabi ng kamay ng isang magiting na alagad ng sining. Hindi nakakagulat na ito ay isang paboritong destinasyon. Ang ilog na ito ay isang oasis ng katahimikan, isang pook na nagbibigay ng kasiyahan at pagpapahinga sa mga taong dumanas na ng kaguluhan ng mga araw.