Halimbawa Ang Aking Pamilya นิยาย & เรื่องราว

May lihim din ang pamilya namin. Ang mga magulang ko,hindi na nila mahal ang isa't-isa. Si mom? May kabit. Mas bata sa kanya. Ginagawa lang syang sugar mommy. Ang daddy ko? Maraming asawa. Halos lahat ng rest house namin may nakatira syang asawa. Marami kaming magkakapatid sa ama. Siguro mga pito kami pero kahit ganoon kami parin ang legal na anak. Perfect family right?

Nilingon ako nito sandali bago binalik ang mata sa daan. Nakitaan ko ito ng awa para sa akin. “Nakakahiya dahil nagawa nilang ilihim sa amin na may kapatid kaming mas matanda sa akin. Nakakahiya dahil nagawa ni papa na iwan ang una niyang asawa at anak dahil nakipagrelasyon siya kay mama… nagtaksil sila at ako ang bunga. Akala ko talaga ay perpekto ang pamilya namin pero hindi pala.” Hindi ito nagdadrama, kita ko ang pagkapahiya sa maganda nitong mukha.

umiling lang siya saakin “Kung ganon sino ang pamilya mo? Sino sila?” Tinuro niya ang family picture namin na pinakang malaki sa gitna at napatingin ‘rin ako doon. Sila Mama at Papa, bumuntong hininga muna ako bago sumagot.

"Alam kong hindi ko kayang mag-isa. At hindi ko na kailangan pang maghanap pa. Ang pamilya ko, narito na sa aking harapan." Pinagmasdan ni Alona ang kambal at ang ina, at sa mga simpleng sandaling iyon, tila isang buo at matagumpay na pamilya. Ang mga magulong araw at ang mga alalahanin ay nagsisilbing mga alon na dumarating at umaalis, ngunit ang pagmamahal ng pamilya ay mananatiling matatag, hindi matitinag, at hindi mawawala. Sa bawat araw, isang hakbang patungo sa mas maliwanag na bukas.

sabi niya. “Pero kahit magtunggali pa kami nang buong-buo, hindi pa rin kayang tapatan ng pamilya ng tiyahin mo ang pamilya namin. Malaki ang angkan namin, nagkakaisa kami, at marami kaming mga kamag-anak na makapangyarihan. Ang maging kaaway ng pamilya natin ay parang naging kaaway mo na rin ang ilang malalakas na pamilya nang sabay-sabay.”

“Parehong matalino, parehong pasaway.” Tumawa kaming tatlo. Sa sandaling iyon, naramdaman kong tila isa na rin akong bahagi ng kanilang pamilya. Tahimik akong sumandal sa upuan, habang pinagmamas- dan silang nagtatawanan. Sa isip-isip ko, siguro ito ang klase ng pamilya na matagal ko nang hinahanap. Simple, masaya, at puno ng pagmamahal.

Pumapatay, magkapera at mairaos lang ang buhay. Bago pa mangyare ang gumimbal sa aking pamilya ay kilala pa ang pamilya ko noon. Isang marangyang pamumuhay. My mother is a Professor in elite University in the country. And my Father is a Senator and both is a Scientists, back then. At dahil din doon ay may banta na rin sa aming buhay pero binalewala lang iyon ng aking mga magulang. They just continuous what they do. And, one night came, everything was a blurred and then all I know is my whole family was massacre. Mula sa mga magulang ko hanggang sa mga tauhan nito ay pinatay.

“What’s the one thing you miss the most about your old life?” Napaisip ako. Napakaraming bagay ang nawala sa akin mula nang makarating ako dito. Pero kung may isang bagay na talagang hinahanap-hanap ko, iyon ang pamilya ko. “My family,” sagot ko nang mahina ang boses. “I miss them so much.”

pagdadabog na wika ko. Nakatalikod ako sa kanya at sa salamin ko lang siya tiningnan. “Yeah,” simpleng sagot niya. Napaharap ako dahil don. “What?” How? When? Bakit ikaw alam mo pero ako hindi!” pagmamaktol ko. “Hello, your family is the talk of the town. Kaya lahat ng nangyayari sa pamilya mo ay pinag-uusapan ng lahat.” Parang wala lang sa kanya na wika niya.

Gas sa buong palibot nang apartment nang dalaga. "Alam mo Drew! ' Siguro kung mabait lang ang ama ko,hindi magiging ganito ang buhay ko,At baka hanggang Ngayon buhay pa ang ina ko! Hahaha ("Sabay suntok nito sa kanyang dibdib") Sobrang hirap talaga nang naging buhay ko ,naging buhay namin ni mama kooo! Dahil sa kagagawan nang ama ko!