Novel & Cerita Halimbawa Ang Aking Pamilya

CHAPTER 2 Malayo ako sa aking pamilya. Nandoon sila sa Negros habang nandito naman ako sa Cebu, nagtatrabaho at naghahanap-buhay ng mag-isa. Tatlo kaming magkakapatid at ako ang pangalawa. Sundalo ang Kuya ko ngunit mayroon na itong sariling pamilya. Pero nagbibigay pa rin naman siya ng tulong sa aming mga magulang. Ang bunso namin ay lalaki rin at nag-aaral pa bilang isang Senior High School student.

“Wala akong pakealam kung makapangyarihan silang pamilya o ano man, hindi na ako natatakot sa kaniya dahil wala naman ng mawawala sakin. Nawala na yung kaisa-isahan ko na pamilya dahil sa kasalanan nila, nananahimik ang Ama ko oo at may illegal kaming hanap-buhay tulad ng pagkakaroon ng illegal na palaruan pero sobra naman ang ginawa nila at ng mga tao sa paligid naming na parang pumatay kami ng tao.” Ang mga salita nito na may sakit at pighati, napakasalimuot ng pangyayari para sa pamilya nila.

tanong ko habang nasa hapag-kainan kami. Nagkaroon na ako ng muwang sa mundo. Tumanda na ko at nakilala ko na si Talitha, pero hanggang ngayon, ganito pa rin ang pamilya ko. Ayokong habambuhay na ganito. Ayokong isang nakakadiring pamilya ang yayakap kay Talitha kung sakali man na mahalin ako nito. “Hijo, siguro ito na ang oras para malaman mo ang totoo,” mahinahong wika ni Mommy.

sagot niya, at natutuwa ako na pinili niya ang opsyong iyon. Ang bahay ng aking pamilya ay nasa gitna ng halos limang ektaryang ari-arian. Karaniwan akong nagmaneho upang makapunta mula sa isang dulo patungo sa isa pa. Mas gusto ko kasing kasama ni Luis ang kambal kesa ipagmaneho ako. Minsan na-miss ko ang istilong mansyon ng kung saan ako lumaki, ngunit sa karamihan ng mga bahay, ang isang iyon ay nagdadala ng napakaraming alaala.

Sa harap ng altar, sa gitna ng hiyawan at palakpakan ng aming mga pamilya, nagtagpo ang mga labi namin. Isang halik na nagbubura sa limang taon ng pangungulila. Isang halik na simbolo ng bagong simula namin bilang isang pamilya. Isang halik na nagsasabing sa wakas, nahanap ko na ang totoo kong tahanan. **** WAKAS

Pahabol nyang sabi habang mabilis nang gumagalaw sa loob nya. Naluha si Carmela sa sinabi ni Axcel. "Our family", sariling pamilya, ganito pala kasayang marinig na magkakaroon sila ng sariling pamilya. Sariling pamilya sa Isang lalaki na Isang beses nya lang nakilala pero napa tibok na ang kanyang puso.

Para bang sinasabi niyang, nandito lang ako, hindi kita pababayaan. Napaka-welcoming ng pamilya Lardizabal at hindi ko inaasahan iyon. Sa dami ng mayayamang pamilyang nakasalamuha ko sa Cebu, marami sa kanila ang halata ang ka-plastikan. Mga ngiting pilit, titig na parang hinuhusgahan ka mula ulo hanggang paa. Pero ang pamilyang kaharap ko ngayon? Wala kahit katiting.

Sa hanggang ngayon, ito ang naging pagkakikitaan ng tribo sa mga araw na hindi pa tag-ani ng pinya. Dalawa lang kaming nakatira ng aking ina sa isang maliit na bahay kubo na yari sa kawayan, kugon at pawid. Ang aking ina ang siyang naging tagahirap sa aming pagkain nang mamatay ang aking ama dahil sa ikinasawing rebelyon. Masaklap man ang nangyaring trahedya sa aming pamilya, ay nagmamahalan at nagtutulungan kaming mag inang magpapatuloy mabuhay muli.

Sa huling pagkakataon ay nakuha kong lumunok ng laway at kumurap bago ako nag-umpisang magsalita at binalikan ang nakaraan kung saan nag-umpisa ang lahat. Mahirap lang ang pamilya namin. Matagal ng patay ang papa ko at iba't-ibang lalaki na rin ang nakasama ng ina ko. Mahilig magsugal si mama at walang ibang aatupagin sa buong maghapon kundi ang magsugal. "Marthinie! Ano ba, putangina tumayo kana d'yan ha! Prinsesa ka ba ha!?"

Halos masapo ko ang aking nuon ng pag bukas ko sa ref ay wala mn lang laman ang ref ni kahit tubig. Simula ng mawala ang aking pamilya sa isang aksidente nuong 4th year college ako ay diko na alam kung paano ako babangon. I was raised in well known family nuon lahat na ibibigay nila mommy and daddy sa akin. Hindi ko naranasang maghirap kaming dalawang magkapatid but it was all change nung maaksidente sila and tuluyuang gumuho ang mundo ko ng maiwan akong mag isa sa buhay. May na iwang negosyo ang aking mga magulang na kala unan din ay nalugmok sa utang at nag sarado kasi wala pa akong alam sa larangan ng business. Naka pagtapos gamit ang perang naitabi ng aking magulang . "I'm missed you na