Halimbawa Ng Malayang Tula Novels & Stories

Lalo pang nagiging malabo ang aking malay. Pakiramdam ko ay nakalutang ang katawan ko sa ulap, wala sa kahit anong matibay na pakiramdam. Parang may isang humahaplos ng banayad sa aking pisngi, tumitingin sa akin nang matagal hanggang tuluyan na akong mawalan ng malay. Kinabukasan, ginising ako ng dalawang maliit na ibon sa terrace. Ang luntiang halaman sa lumang bahay ay pinagmulan ng buhay na masigla sa paligid.

Napapalibutan ng mga matatayog na puno, luntiang kagubatan, at ang mabatong pampang nito. "Ang ganda ng Kalikasan. Ang sarap mamuhay sa lugar na tulad nito. Wala ka talaga iisipin na problema, hindi mo malalanghap ang amoy ng siyudad. Ang presko pa ng hangin. Salamat sa napakagandang tanawin." Napapikit na wika ni Elvis n para bang nagdadasal.

Malalim… Malawak… Walang hanggan… ***** Nakarating kami sa isang isla at inalalayan ako ni Lander na bumaba sa yate habang may naghihintay sa amin na isang speedboat para makapunta kami sa pampang. Tahimik ang buong kugar at wala kang maririnig kung hindi ang huni ng mga ibon at ang malakas na hampas ng dagat sa pampang. “Ang ganda naman dito!” sabi ko kay Lander habang lumilibot ang aking mga mata sa paligid

Malalaki sila, may mga sungay pa ang iba. May mga nilalang pala talaga ang nag-eexist sa mundo, may parang kalabaw pa na malaki pero maraming mga mata at may sungay. Anong klaseng mga nilalang ang inaalagaan nila?

Kaya pala maraming naaadik na gawin ito gabi gabi sabi pa nga ng dalaga. Ang gabi ay naging isang nakakalasing at nakakabuang ang mga sunod sunod na halik at ibinahaging ang mga lihim na indayog at impit ng pinagsamang sarap at sakit. Sa ilalim ng mapagmasid na tingin ng buwan, at malamlam na lampara, dalawang katawan ang nagusap, dalawang kaluluwa na naghahanap ng kaaliwan sa panandaliang init ng isang ibinahaging pagnanasa.

"Tama ka, Ma’am. Kaya ako, sa tuwing nangangarap ako noon, nasasaktan, nawawalan ng pag-asa o kaya pakiramdam ko hirap na hirap na akong maabot ang mga pangarap ko, ito yung lugar na lagi kong pinupuntahan. Bubusugin ko lang ang mata ko sa magandang tanawin, hihinga ng malalim at hihiga sa silong ng akasya hanggang sa makatulog ako. Paggising ko, parang masamang panaginip na lang lahat ang mga kasalukuyang tinitiis kong problema. Madalas, kapag nilisan ko ang lugar na ito, may baon na muli akong bagong pag-asa. Kaya kita dinala dito, Ma’am para makita rin ninyo ang kagandahan ng lugar na ito. Malanghap niyo at maramdaman yung presko at malamig na hangin." "Grabe. Akalain mong sa isang liblib

Ang dapithapon sa Maldives ay parang isang obra maestra—malambot ang langit, may halong kahel, rosas, at ginintuang liwanag na tila kinulayan para lamang sa dalawang taong nagmamahalan. Habang papalubog ang araw, ang mga alon ay kumikislap na parang libo-libong bituin na nalaglag at tumira sa dagat. Tahimik, malumanay, at tila sinasabing: ito ang gabi para sa kanila.

Ngiting tagumpay besh. Umupo ako sa harap niya at ngumiti, agad itong umiwas ng tingin, ibinaling sa malawak na karagatan. Kita mo ang sinag ng araw na tila kulay diyamante, dinig ko ang paghugot niya ng buntong hininga. Binalot kami ng mahabang katahimikan, ang naririnig lang namin ang hampas ng alon at ibon na nagliliparan. “Naku Maliyah giginawin ka anak oh heto ang tuwalya, at magjuice muna kayo nag iihaw pa si Fernan ng pananghalian natin.”

Malala ang naging kaganapan sa gitnang bayan. Tinupok ng mga malalakas na apoy ang mga gusali at bahay na siyang nagdulaot ng amoy usok sa ihip ng hanging sumisimoy sa gabing iyon. Nagkalat ang mga bangkay sa lupa na pawang ang lahat ay nasawi sa karahasang ito. Nagkahalo ang dugo at lupa. Walang makikitang iba kundi ang nakakasukang kamatayan.

Tuluyan nang nawalan ng masabi si Elara. "Deo, Florante at Laura ba 'yan? Mukhang 'Florante at Lalamunan' itong isinulat mo!" "Itinuro ang tula na 'yan noong Grade 7 mo sa junior high, tapos nakuha mo pa ring baluktuyin ang pagkakabisado para lang maging menu ng karinderya!" Hindi mapigilang tumaas ang boses ni Elara sa matinding panggigigil.