Halimbawa Ng Malayang Tula 소설 & 이야기

He pulled me for a long and tight hug. I felt like the crescent moon above smiles with its stars while staring at us down the earth. Malayo sa siyudad. Malayo sa ingay ng mga sasakyan, ng magulong magulong kalsada, ng mga nagmamadaling tao-malayo sa buhay sa lungsod. Dito ko natagpuan ang buhay na hindi ko kailanman hinangad noon. Dito ko natagpuan ang kasiyahang hindi ko mahanap sa kahit anong okasyong dinadaluhan noon.

Sa ilalim ng bilog na buwan Nakaukit tadhanang 'di malilimutan Kabiyak na siyang kasangkapan Bilang trese ang katapusan Siyang itinakda na may palatandaan Sa kanyang balat nakaukit ang buwan Isa, dalawa, hanggang labing-tatlo Propesiya'y magkakatotoo Siyang binibini na may purong dugo Susi sa pinakamakapangyarihang pinuno Bakit ganito ang laman nito? Muli kong binasa ng tahimik ang taludtod ng tula. Ang weird lang na magsusulat ng ganito si Chantelle. Is this some kind of trip? Or some important message to someone. Muli kong pinasadahan ng tingin ang nilalaman ng papel. Maaari nga kayang may lihim at importanteng kahulugan ang nilalaman nito?

KABANATA 102 Maliwanag ang sikat ng araw nang hapon na iyon. Banayad ang ihip ng hangin, sapat lang para gumalaw ang mga dahon at umangat ang saranggola sa langit. Sa paligid, may halong amoy ng damo at bulaklak na nagbibigay ng kakaibang gaan sa pakiramdam. Sa gitna ng malawak na hardin, makikita ang isang matangkad at isang maliit na pigura na magkasabay na tumatakbo sa damuhan.

Kalokohan. Bumaba siya at nagtungo sa dalampasigan. Habang naglalakad ay tiningala niya ang mabituing langit at naalala ang isang tula na kanyang nabasa...pilit kong binabalikan ang mga alaala sa malayong bahagi ng aking kahapon...ito'y tila lampara na aandap-andap sa pusod ng dagat at mga bituing nahuhulog mula sa langit na nagiging abo sa sandaling dumantay sa aking mga palad...

SHE smiles as she watches the calm sea as the flirtious wind whispers on her ears. It tells her secrets about this country and its nature. The sky stretched bright and blue overhead. There is something in this place that could make her feel comforted and protected. Tahimik ang paghampas ng alon sa dalampasigan at may ilang kabataan ang nagdaan sa kaniyang harapan. Malaya silang naghahabulan habang umalingawngaw ang kanilang tawanan.

Kapag umihip ang malamlam na hangin, unti-unting nalalaglag ang mga talulot, tila ba may sarili silang ritmo—paikot-ikot habang bumababa, parang mga alikabok ng alaala, o parang niyebeng gawa sa liwanag at damdamin. Sa Mt. Kulis sa Tanay, Rizal, tunay na kahanga-hanga ang tanawin. Mula sa kinaroroonan ni Alyssa, tanaw ang mga burol na animo’y mga alon ng berde—iba’t ibang anyo at taas, tila walang katapusan. Sa malayo, tanaw rin ang mga ulap na humahalik sa tuktok ng mga bundok. Ang mga damuhan ay sumasayaw sa bawat dampi ng hangin, at ang mga bulaklak na ligaw ay nagsasalo sa iisang sayaw ng kalikasan.

Napapikit na lamang siya at sabay tumulo ang luha nito. Dahil sa wala siya mapagsabihan ng kaniyang saloobin ay minabuti na lamang nito na sumulat ng tula ukol sa kaniyang Damdaming sawi. Tulad ng dati niyang ginagawa kapag siya ay nalulungkot ay minamabuti niyang sumulat ng tula at ibigkas ito sa kalikasan tulad kagubatan, ilog, batis at talon. Matapos gawin ang tula ay pumunta na siya sa talon ng Pagsanghan. Kaniyang binigkas ang gawang tula.

“Sa ilalim ng isang maliit na tulay at kalapit na kubo, isang batis ang dumaloy sa tabi. Malinaw na makikita sa napakaganda niyang mukha ang pagkamangha niya sa tulang iyon! Sinaunang mga baging, matatandang puno, mga uwak, maliit na mga tulay, pagdaloy ng mga batis… ang lahat ng iyon ay nagmula sa simpleng bokabularyo na ginagamit ng lahat pero nagbigay pa rin ang mga ito ng napakalalim at artistic na kahulugan kung pagsasamahin. Ang huling stanza na—"“Malayo sa kaniyang tahanan ang isang nasasaktang puso!”—ay masyadong nakakalungkot. Napakaganda ng tulang ito! Isang walang katulad na tula! Nanginig si Debra habang binibigyan si Darryl ng ilang interesadong mga tingin.

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

pambabara ko rito "Malay ko meron na pala siya kasi nag paalam siyang mag rest room or Mauna na. " turan nito saka ako pinan ikutan ng mata "Huwag mo akong ginaganyan tusukin ko yang mata mo eh. "Turan ko rito saka siya inirapan " GOOD MORNING!!! " "Mukhang ang saya ng gising mo ah." Pekeng ngiting wika ko rito "medyo lang. " naka ngiwing tugon ni, Gillian ng mapansin ang masamang tingin ko rito