Halimbawa Ng Malayang Tula Novels & Stories

Samantala, iwinawagayway ni Mistica ang kanyang pom-pom, bahagyang kumindat nang pakunwari’y nahihiya, at sumabay sa kanta, “Ako’y isang malandi.” Pagkatapos, sabay na tumalon at nagluksu-luksuan ang dalawa, at gamit ang kanilang mga kamay ay bumuo ng malaking hugis-puso para sa lahat. Habang masayang sumasayaw, sabay nilang inawit, “Bagay na bagay kami, itinadhana sa isa’t isa~” “Ako’y isang tarantado, ako’y isang malandi, bagay na bagay kami, itinadhana sa isa’t isa~ itinadhana sa isa’t isa~ itinadhana sa isa’t isa~”

“Paglihis ng patutunguhan, Tulad ng malayang pag-agos. Dala ng pagbabalik, Ang panibagong yugto.” Mga katagang tulad ng nagdaang mga tula ay nakaukit din sa sanga. Mariin siyang napapikit sa nabasa, nahihinuha ang hindi magandang mangyayari. Ang mga bugtong na ito ay batid niyang mga palatandaan. Walang ano-ano’y hinablot nito ang isang kuwaderno at ang plumang nasa harapan ng mga nakasalansang libro.

Karamihan sa mga ito ay mga math exercises at pagsusuri ng mga klasikong tula. Lahat ng mga sagot sa aritmetika ay tama. Pagdating naman sa bahagi ng tula, matiyagang ipinaliwanag muli ni Maliya ang mga taludtod kay Maumau. Seryosong nakinig si Maumau, at mabilis na itinama ang sarili niyang mga pagkakamali. Nang matapos siya, dahil alam niyang may trabaho pa si Maliya, masunurin siyang umakyat sa sofa dala ang kanyang tablet at tahimik na naglaro nang hindi ito inaabala.

Kabanata 18 Kalimutan Nag-aagaw na ang dilim at ang liwanag. Natatabunan na ang araw ng kulay abong mga ulap. May mga ibong lumilipad sa himpapawid. Napakapayapa ng paligid. Napakagaan sa pakiramdam ng bagong kapaligiran. Busog na busog ako sa tanawing aking nakikita. Umihip ang malamig na hangin. Isinayaw nito ang kanina'y payapa kong buhok. Kasabay nito ay ang paghampas ng alon.

“Tumigil ka na love. Wag mo ng pag isipan at hindi naman natin kailangan, hindi naman natin maalagaan masasayang lang!” Ngumiti siya, ngunit hindi sumagot. Hinawakan niya ang aking kamay at inilapit ito sa kanyang puso, para bang sinasabing ramdam niya ang bawat salitang sinabi ko. Ang dapithapon sa Maldives ay parang eksena sa isang panaginip - mapusyaw na kahel at rosas ang kalangitan, at ang dagat ay kumikislap sa huling sinag ng araw . Habang nakaupo kami ni Jacob sa isang hammock. Bawat pag ihip ng hangin ay sinasabayan ng banayad na paggalaw ang aming inuupuan, at parang sinadya ng kalikasan ang katahimikan para sa amin lang.

Ysla Ang biglang pagbuhos ng malamig na tubig sa aking katawan ay siyang tuluyang gumising sa aking diwa, tuluyang binanlian ng katotohanan. Parang agos ng tubig na bumaligtad sa ilog ang lahat ng kaganapan kagabi. Mga alaala na gusto kong ilibing sa pinakatagong bahagi ng aking isipan ngunit ngayo’y nagsisiksikan, nagpapakilala, pinipilit akong harapin ang bangungot ng nagdaang gabi.

Kinuha ko ang earphone ko sa aking bag at agad na nilagay sa tenga para makinig ng music. Habang nakikinig ako ng music sa aking tenga ay biglang nag iba ang kanta, kung kanta nga ba itong matatawag o tula. "Tagu-taguan maliwanag ang buwan, pagbilang ko ng tatlo nakatago na kayo. Isa, dalawa, tatlo! Ang mahuhuli ko ay papatayin ko." paulit ulit ito

"Hindi ko inaasahan na ibibigay mo sa akin ang buong buhay mo." "Kung makakasalubong kita sa gilid ng burol na puno ng gardenias..." "Kung kaya nating mahalin ang isa't isa kahit isang beses lang bago maghiwalay..." "Kung gayon, ang buhay ay ngunit..." “Kahit gaano pa katagal…” “Kapag lumingon ako…” "Ito ay panandalian lamang." Matapos itong bigkasin ni Rachel nang walang anumang emosyon, biglang sinabi ni Hailey, “Nabasa ko na ang tula na iyon dati.”

Hindi makaimik. Parang isang sanggol na naiwan sa gitna ng kagubatan. Nakadungaw lang siya sa tanawin, pero wala na siyang nakikita. Ang mga kulay sa tanawin ay parang kumukutitap na paalala ng lahat ng pagkakamaling hindi na niya mababalikan para itama.

Maya-maya pa ay bahagyang napangiti ang binata sa sarili bagay na ikinailing nito bago wala sa sariling napasulyap sa labas ng kanyang bintana. Ang gabing malalim at ang malamig na simoy ng hangin habang patuloy na isinasayaw ang bawat sanga at berdeng dahon ng mga matatayog at matataas na mga puno at magagandang mga halaman ang unang bumungad sa kanya. Nakakahalinang pakinggan ang huni ng mga ibong malayang nagliliparan sa malawak na kalangitan. Nakakagaan sa pakiramdam na pagmasdan ang mga mumunting liwanag na binibigay ng mga kuliglig sa iba't-ibang parte ng kalawakan. Ang maliwanag na kalangitang nagbibigay ningning sa kadiliman na pumapalibot sa kabuoan ng mundo ay nagbibigay pag-asa sa