Halimbawa Ng Malayang Tula Novels & Stories

Paminsan-minsan ay nagsasagi ang mga balikat namin. At sa bawat pagkakataong nangyayari iyon... Parang may kuryenteng dumadaloy sa buong katawan ko. Nakakabaliw. --- Maya-maya ay may nadaanan kaming maliit na kahoy na tulay malapit sa dagat. Tahimik. Romantic. At napapalibutan ng ilaw mula sa mga lantern. Parang eksena sa isang love story.

para saan pa ang galng niya sa pag arte para magpaawa sa jeep at labas ng simbahan para mamalimos. Tama umabot siya sa pontng iyo grade six lamang iya noon tandang tanda niya iyon. Dahil sa pagkaalaa ng buhay at nakaraan lalong naging malungkot ang boses ni Trisha habang binabasa ang tula "Eto ang Tula" I can’t breathe, I can't speak. There are words I want you to Know.. there are things I want you to see. Far far away you walk forever

Ano ba kase ang nangyari sa paligid ko? Ngunit sa kabila ng mga katanungang iyon, ang aking kasalukuyang kaligayahan at excitement para sa aming pamilya ay hindi nawala. Kasama si Thav, naramdaman kong walang pagsubok ang hindi namin malalampasan. Sa kabila ng mga lihim at mga panganib na bumabalot sa aming buhay, kami ay magkasama at handang harapin ang anuman ang darating. Lalim nun pwede na ako gumawa ng tula. Napagtanto ko rin na gumagaling ako sa wikang Tagalog yung medyo malalim siya. Sanaol diba? Ganito pala ako kapag buntis.

Ngumiti siya nang may kasiguraduhan habang naglalakad patungo sa maliit na kakahuyan sa likod ng paaralan. Sa loob ng kakahuyan, ang mga pulang dahon ng maple ay nagkalat sa lupa, lumilikha ng napakagandang tanawin. Ngunit wala sa mood si Shayne para mamangha sa tanawin. Ang mga makata ay maaaring gumawa ng tula mula sa ganitong tanawin—pero hindi siya makata. Sa labas, maaari siyang magpanggap na isang mahinhin at matalinong dalaga, ngunit sa loob, isa siyang tunay na halimaw.

“Isara! Isara ang minahan!” Pero hindi sila pinapansin ng mga tao sa loob ng napakalawak na bakuran. Abala ang mga ito sa pasa-pasang paghahakot ng bato palabas ng kuweba. Nagmamadali ang kilos, bawal mapagod, puwedeng tumigil sandali para humingi ng tubig kila Melba at Aliw-iw, pero hindi puwedeng maputol ang momentum. Sayang ang oras, buhay ang nakataya sa bawat segundong lumilipas. “Apo Dulay,” nag-aalalang tawag pansin ni Aliw-Iw. “uminom po muna kayo para kahit sandali ay makapagpahinga kayo…”

Malalim iyon at mapupusok. Maya-maya pa ay tumigil ito sa paghalik sa akin saka hinarap ako. Napaung*l muli ako nang maramdaman kong hindi lang iisang daliri ang iniisert niya roon, kun'di dalawa na. "Mmm, I love the sound of your uninhibited moans, my love. Let them fill the air and echo through our surroundings, a testament to the pleasure we share, again" ani nito.

Tanging tunog ng mga ibon at huni ng mga insekto lamang ang maririnig rito. Habang nag-aantay ako na matapos ang dalawa, biglang umihip ang isang maaliwalas na hangin. Napapikit ako dahil may naamoy akong pamilyar; isa itong napakabangong halimuyak. Kilalang-kilala ko ang amoy na ito, ito ay isang halimuyak ng bulaklak ng Ilang-Ilang. Bigla ko tuloy naalala ang masaya naming nakaraan ni Gabriel sa Casa Hacienda de Eleanor, kahit noong una ay gusto ko nang umalis sa mansiyon dahil sa traumatic incident na naranasan ko sa may talahiban.

“Sige. Halika.” Magkatabi silang naglakad palabas. Sa paligid ng naturang lawa ay may mga puno ng mangga na ang mga sanga ay malayang nakalaylay sa hangin. Sa bawat pag-ihip ng malamig na simoy, marahang sumasayaw ang mga dshon nito. Sa gitna ng lawa ay nagsisitayuan ang mga lotus. Ang iba ay bahagyang nakabukas pa lamang, habang ang iba ay ganap nang namumulaklak.

'Sa tuwing tayo'y magkakalayo Hindi matahimik ang puso ko Bawat sandali hanap ka Di mapakali hanggang muling kapiling ka' Ang malamyos na tinig. Ang malamig niyang boses. Ang instrumentong tumutugtog. Nangyari ang lahat na iyon sa ilalim ng buwan, sa malamig na kapaligiran, sa mundong hindi ko inaasahan. Napahawak ako sa aking pandeha kasabay sa pamumuo ng aking luha. Narito sa aking puso ang saya at pagkalito. Hindi ko kailangang magtaka kung sino iyon dahil...

Tinitigan ko siya sandali, habang ang buwan ay dumudulas sa kanyang balat. Tahimik. Malaya. At alam kong hindi magtatagal. Huminga ako nang malalim, at sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, naramdaman kong muli ang lumang lamig ng dati kong pagkatao. Kung babalik ang mga multo ng nakaraan, then maybe it’s time the devil wakes up, too. 🔥 “May mga halimaw na ginising ng dilim — pero may iba na pinilit bumangon, kasi alam nilang sila lang ang kayang pumatay sa isa pang halimaw.”