Halimbawa Ng Malayang Tula 소설 & 이야기

ALIYAH'S POV Banayad na hampas ng mga alon sa naglalakihang mga bato, sariwa't malamig na ihip ng hanging dala ang amoy tubig alat na halimuyak na halos yumayakap sa buo kong katawan, ang mga naglalakihang kulay berdeng burol at mga bahay na gawa sa purong mga brickstone. Mga naunang halimbawa na nagpamangha sa akin nang makarating ako rito sa Batanes.

Pero malalim—mainit mula sa singaw, nananatili na parang isang bagay na matagal nang pinigil. Nag-alangan si Haile ng isang segundo... saka dahan-dahang tumugon, ang kanyang mga braso ay pumulupot sa leeg nito. Ang tubig ay gumagalaw sa paligid nila. Ang liwanag mula sa mga parol ay kumikislap sa ibabaw ng tubig, na nagpapakita ng kanilang mga anino sa bato—malabo, magkabuhol, hindi mapaghiwalay. Pagkaraan ng mahabang sandali, bahagya siyang humiwalay, magkadikit ang kanilang mga noo habang kapwa hinahabol ang hininga.

Nanghihina ako ng dahil ata sa Dami ng dugo na nawala tapos bumukas ulit ito nawalan ulit ako ng dugo kaya ito nanghihina ako. Ilang minuto lang at biglang dumilim Ang paligid ko at nawalan agad ako ng Malay.

Hindi man ganito ang eksaktong nangyari, the fact na nasa mataas silang lugar ay dahilan na iyon upang muli niyang maalala ang binata. Muli siyang humugot ng malalim na paghinga nang kasunod niyon ay may mga lanterns ang pumaimbabaw sa madilim na kalangitan, na siyang nagbigay liwanag sa paligid. At ang pag-ilanlang ng pamilyar na awitin. You're my sunshine after the rain You're the cure against my fear and my pain Hindi siya nakaimik o nakakilos man lang. Kasabay ng pag-alala sa awiting iyon ay ang pamamalisbis ng kaniyang mga luha.

Nagsimula siyang gumalaw, mabagal at malalim sa umpisa, na parang sinasabayan ang banayad na hampas ng alon sa dalampasigan. Ang bawat tulak ay puno ng lambing at matinding pagnanasa. Ang tunog ng kanilang mga ungol at ang pagbabanggaan ng kanilang mga balat ay naging masarap na tugtugin na hinaluan pa ng tunog ng karagatan sa labas.

Halos bago pa man mawala ang mala-painting na imahe, pinasok niya ito. Ang senaryo ngayon lang ay ang rumaragasang dagat at malakas na pag-ulan na may kasamang marahas na hangin, ngunit sa sandaling ito, bigla itong naging malaking, luntiang kagubatan ng kawayan. Bagama’t gabi pa, mahina ang ihip ng hangin, at ang mga dahon ng kawayan ay umindayog ng mahina. Parang bigla silang napunta sa ibang mundo, at nataranta ang mga tao.

hindi pala Basta nalang nandilim ang buong paligid ko, at ng bumalik ang paningin ko, ay bumungad sa akin ang puting buhangin, at mala crystal na kulay ng tubig. Mga matatayog na puno ng niyog, at maraming mga ibon na lumilipad sa kalangitan. Sobrang taas pa ng sikat ng araw, kaya itinakip ko ang palad ko sa mga mata, para hindi gaano masilaw.

(Ayesha) ISANG MALAWAK na compound ang tinitirhan ng mga Malyari. Nababalutan ng mga halamang baging at malulusog na moss ang matataas at makakapal na pader na nakapalibot doon. Hindi ‘yon mukhang sinadya para maging disenyo. Mas mukhang napabayaan kaya tinubuan na ng mga halaman. Halatang luma at kupas na rin ang kulay ng tisang bubong ng mga bahay. Iyon lang ang nakikita ko mula sa tapat ng higante at kupas na rin ang kulay na gate kung saan kami nakatayo.

Gumalaw ang kanyang katawan kasabay ng magagandang himig mula sa karagatan. Ang sulok ng kanyang labi ay napaawang sa ngiti ng biglang kumikislap ang isang alaala sa kanyang isipan. Sa panahong isinulat niya ang kanyang mga hangarin sa mga tala at hinuhuli ang maliit na ibon mula sa hawla tsaka itinali ang tala sa mga pakpak ng ibon at lumipad ito pataas sa langit kasama ang kanyang munting tala.

All things bright and beautiful, All creatures great and small, All things wise and wonderful, The Lord God made them all. Madali lang turuan si Tim dahil pagsapit ng tanghali ay na perpekto niya ang pagmemorize ng tula.Masayang-masaya si Tim na nakatanggap ng star mula sa akin.Sa sobrang katuwaan nito ay ayaw ng bumaba pa sa silid upang mananghalian kung kaya't nagpahatid na lamang kami ng pagkain kay Ditas.