Halimbawa Tula Tungkol Sa Sarili Novels & Stories

charrr! Subalit ngayon ay damang-dama ko na ang sakit. At tila ako'y paulit-ulit na sinasampal ng katotohanang kailangan ko ng tanggapin sa sarili ko na mananatiling memories na lang ang lahat at hinding hindi na maaring mangyari pang muli. Marahil ay kailangan ko na lang talagang harapin ang panibagong buhay na itinakda saakin ng kapalaran kasama ang sanggol sa aking sinapupunan.

''Hindi ako nakapagtapos ng kolehiyo kaya't wala akong maipagmamalaking karunungan, at hindi rin seksi ang aking pangangatawan dahil wala kaming masarap na pagkain na katulad ng kinakain ng mga modelo. "Ssh...huwag mong maliitin ang sarili mo. Maganda, matalino at sexy ka in your own way kaya hayaan mo silang manginig sa inggit." "Haist! Salamat ah. Sana lang lahat ng tao sa mundo ay katulad mo kong tumingin! Eh 'di sana ay walang katulad ko ang naaapi." May himig pagmamaktol pa sa huli niyang tinuran.

Alam ko sa sarili kong hindi naman naulit, pero yung pakiramdam na nangyari na rin sa akin noon, parang totoong-totoo. Parang may mali sa sarili ko—dahil ba kulang ako sa tulog? ‘Tang inang Engineering kasi, bakit ‘yan pa kinuha ko? Tumigil siya sa paglalakad na siya ring ginawa ko. Sa pagtigil namin, mas naramdaman ko ang lamig ng hangin at ang tunog ng mga sasakyang nagdaraan. Mas lalo kong nakita ang . . . kagandahan niyang alam kong kagusto-gusto.

"Oo, Thalia. Yun ang pangarap ko. Hindi kayamanan, hindi kasikatan. Gusto ko lang ng buhay na puno ng pagmamahal." Tumingin siya sa harapan, tila iniisip ang kanyang hinaharap. "Na-imagine ko ‘yung sarili ko, uuwi sa isang bahay na may ilaw na bukas. May asawa akong sasalubong sa akin, nakangiti, kahit pagod sa araw niya. Tapos may isang maliit na bata na tatakbo sa akin, tatawagin akong ‘Papa’, yayakapin ako nang mahigpit. ‘Yung simpleng bagay na gano’n, pero alam mong mahalaga."

gulat kong tanong sa aking sarili. Pinagmasdan ko ang sarili sa salamin at nakitang gano'n pa rin naman ang suot ko. At doon ko naalala na dumugo pala ang ilong ko kagabi bago ako nawalan ng malay. Ibig sabihin, nandito pa ako sa condo ni Theros?

Maybe it was my hormones that pushes me to feel it. Ngunit mas madalas kong makita ang aking sarili na umiiyak sa ilalim ng gabi. Ang pangungulila ko sa kanya ay animo'y unti-unti akong nilulunod sa lumbay na aking nararamdaman. Kasabay no'n ang pagpasok ng mga alaala kong kasama siya hanggang sa puntong tinalikuran ko siya at piniling lumayo ng hindi niya nalalaman.