Halimbawa Tula Tungkol Sa Sarili Novels & Stories

Tila isa akong tulisan sa sarili kong kaharian, ninanakaw ang sariling ari-arian at sinisira ang lahat ng mga nagpapatakbo nito pero ang masaklap ay hindi ko namamalayan pati pala ang aking pamilya, "Marami akong kinalimutan. Marami akong sinayang. Marami akong tinalikuran. Marami akong sinaktan." Dinala kami sa himpilan at nakulong ako sa rehas na nakikita ko lamang noon sa telebisyon, masangsang, masikip at napaka-init. Magkakatabi kami at halos di makagalaw sa aming kinauupuan,katabi ko dito ang mga taong nagdurusa sa mga sakit, mga sakit sa balat na sinumpa na mababasa sa bibliya tungkol kay job, tila isang sakit na walang lunas, mga nagkakabulok na balat at laman at tila mga buhay na pa

Tumaas ang sulok ng kanyang kilay at pinigilan ang sariling mapairap. Kahit maghalikan pa sila'y hinding-hindi siya maiinggit. Bakit naman siya maiinggit? Habang iniisip ang mga sagot sa sariling katanungan ay nabubuwisit na siya. Nagsisimula pa lang ang gabi ay nag-uumpisa na ring uminit ang kanyang ulo. Pinakalma niya ang nag-aalburotong bonbonan at mabuti na lang ay nakontrol pa niya ang sarili.

Tanong niya at itinuro pa ang sarili "Yes" sagot ko. He looked at me with disbelief. "Tsaka bakit mo ba ako kinakausap bigla bigla?" Tanong ko at pinatitigan siyang mabuti. Sinusuri kung ano ang magiging sagot niya. "Ayaw mo no'n? May kumakausap sa'yo bukod sa sarili mo?" Napanganga ako at mas lalong tinignan siya ng masama "Hindi ko kinakausap ang sarili ko! Loner ka rin naman ah. Sabi ni Ted hindi ka namamansin kaya loner ka rin" he chucked a bit and shook his head.

"You are now recognized as a true master of fine art, Ms. Chamberlain. What inspired you to come this far? Do you have anyone to thank for that?" I smiled faintly as I faced the camera. "I indeed have a lot of people to thank as I walk down this path. I'd like to thank my classmates, my friends, my teachers, my husband, and my son—as well as those followers on my social media who are like family to me. "I'd like to thank them for providing me with endless warmth and for keeping me from being alone on this journey. In fact, the person I'd like to thank most would be myself. Thank you for never giving up on yourself, Yvonne."

Isang buwan ko siya makakasama araw-araw dito. Kalma self, isang buwan langh iyan. Mabilis lang iyan. Lilipas din iyan ng hindi mo namamalayan. KUMALMA KA!

Ano bang ginawa ko para gawin sa'kin 'to! Marahan akong tumayo mula sa pagkakadapa ng mapatid ako ng sarili kong mga paa. Napadaing pa ako sa kirot na naramdaman ko sa tuhod ko. At kung 'di ko lang mahal ang sarili ko at ayos lang sa akin ang mapahiya, baka umiyak na ako sa sunod-sunod na kamalasan ko.

SOMEONE says you will not know pain until you are staring at yourself in the mirror with tears streaming down your face while you're begging yourself to just hold on and be strong. Pero si Ara, ayaw na ayaw niyang makita ang repleksyon niyang mapanlinlang sa tuwing pinagmamasdan niya ang kanyang mukha sa salamin. Nakikita niya kung gaano siya kagaling magpanggap... na animo'y wala siyang dinaramdam na kahit na anong sakit.

But on the other hand, I also don't get myself. Simula noong sinabihan niya akong maganda, nakita ko na lang ang sarili ko kahapon at ngayong araw na conscious na sa itsura ko. Na baka kulang lang ako sa ayos kaya hindi masyadong nakikita ang "ganda" ko.

Xzyra's Point of View Tumungo ako. Di ko namalayan na napaluha na pala ako habang kinukwento ang mga yun. "Matapos nun...ilang araw akong natulog lang sa kalye. But someone recognized me. Sinabi niyang kamukha ko daw ang anak ng mga Lopez, at magkaapilyedo pa, kaya kinuha niya ako. Hindi niya nga kasi ako kilala, hindi nila ako pinakilala....Nagsimula ako sa mga commercials, hanggang sa naging model ako at ngayon, naging sikat na actress na ako. Nakabili ako ng sarili kong bahay. Nakapagtapos ako ng pag-aaral" ako. Habang pilit na ngumingiti. Pinunasan ko ang luha ko.

"tapos ka na pala," Halos mapatalon siya nang mapansin siya nito, namumula ang mukha na humarap siya. Gusto niyang kastiguhin ang sarili dahil alam niyang wala siyang hiya. "Common, self. Kailan ka pa nahiya?" bulong niya na para bang may sagot siyang makukuha sa sarili niya.