Halimbawa Tula Tungkol Sa Sarili Novels & Stories

His voice was more of a vulnerable boy than a beast. “I can’t change who I am. I was born like this and I promise I didn’t ask to be born like this. I sometimes think that maybe that’s the reason my parents left me because they didn’t like who I am. But I swear if there was any way to change myself, I would’ve done it already.” Zadkiel sighed sadly. His heart was aching with all the pain he had endured.

If there is something wrong about myself it's that I am like an innocent kid na hindi alam ang patutunguhan ng mga desisyong ginagawa sa buhay. Palagi... Lost in the labyrinth of my mind. ────────────────────────────────────────────────────

Sabi ko sa sarili ko. Hindi ko na alam kung anong gagawin ko hindi ko alam kung may kulang ba sakin may mali ba sakin kung deserve ko ba talagang mahalin. Pagod na pagod na ako sa lahat parang unti unti ng nawawala sakin ang lahat parang unti unti nang nawawalan ako ng pag asang maging masaya.

Ngunit paano siya magiging maligaya gayong alam niyang hungkag ang damdaming ipinakikita nito sa kanya? Ano ba itong nagawa kong pagkakamali? tanong ni Mina sa sarili. Hindi ko pala kayang ibigay ang aking sarili sa isang lalaking hindi naman ako iniibig! pag-amin niya sa sarili habang bumabalong ang masaganang luha ng mahapding pagkabigo. Nakatulugan niya ang kanyang pag-iyak. Mistula siyang batang nasaktan habang nakabaluktot sa kanyang pagkakahimbing.

It probably wasn't healthy but I honestly couldn't find it in me to care. And who was I to decide what was healthy or not, anyway? Human beings all work differently. Every single soul is unique. There is no general rule when it comes to minds and hearts. All the liquids I had taken in were punishing my tiny bladder. All stalls in the restaurant's restroom were occupied.

Naligo na rin ako para kahit papaano ay maayos akong tingnan pag nagkita kami. "Happy Birthday Self!" pagbati ko sa repleksyon ko sa salamin. Nakita kong napataas ang dalawang kilay n'ya ng mga sandaling iyon. First time kong kausapin ang sarili ko at ngitian 'to. Anong nangyayari sa'kin? Dalawang linggo palang ang nakakalipas pero ang laki na ng pinagbago ko.

ramdam mo ang iyong kalayaan. Kalayaan na wala kang iisiping iba... Kalayaan na magkamali ka sa bawat kilos mo na walang makakakita. Kalayaan na hinahanap ng mga tao sa puso nila... Pakiramdam ko... sa kalahaan kong 'to natagpuan ko ang sariling ako. Natagpuan ko sa buhay ko kung anong gusto ko... Gusto ko ng ganito.

Nakikipag patintero sa magulong lansangan, dumidikit ang mabahong amoy sa damit ko, nanlalagkit ang mahabang buhok at napupuno ng grasa ang katawan. Ganyan ang buhay para sa isang mahirap na tulad ko. Para sa akin, sinasadya ng mundo na bagalan ang ikot nito para iparamdam at iparanas sa'yo ang agwat ng estado ng bawat buhay. Pero kung mabagal ang ikot ng mundo, bibilisan ko ang takbo ko para maka alis kami sa mabaho at masikip na lugar ng tondo. Iyon ang pangako ko sa sarili ko.

Meaning, it happened to me back in my high school days, sadly, I couldn't stand up for myself, which is why I wrote that and made Joanna speak up and put the teacher in her place. Shit happens in this life, most things you find unbelievable are taking place in areas you don't know about. I'm sorry if it seems disrespectful to anyone, but it's staying that way. If you are confused about what I'm saying, read Chapter 2 (Ignoring Hoes) Thank you. Also, an authors page is coming up after this❤❤ After that, would be the prologue Freshy❤

“Pangalawa, love and value yourself first. May mga taong ang pagpapahalaga sa sarili ay sa panlabas lang pero walang totoong dangal sa kalooban. You are God’s greatest creation so act like a royalty because your dad in heaven is the real King. Hindi ibig sabihin nito na magiging mayabang ka, pero hindi ka rin papayag na tratuhing mababa o mumurahin ng iba.” May struggles si Tala sa sinabing ito ng ina, madalas kasi ay marami siyang insecurities lalo na sa kulay niya. Mapuputi ang mga katutubong Mezati pero kulay tribo Eskaya ang balat niya. Ngayon naiintindihan niya na ang tunay na ganda niya ay manggagaling sa kanyang kalooban at hindi panlabas lang.