Harem Labyrinth Novels & Stories

Arthyrn’s POV Mabilis akong tumakbo sa kahit saang daan para makalayo sa usok na iyon. Nakaramdam ako ng pagkahilo sa mga sandaling ito dahil may nalanghap ako doon kahit konti. Kailangan kong makapagtago at makapagpahinga kahit sa ilang minuto para maibalik ang lakas ko kanina. Parang sa nalanghap ko ‘yon para akong nanghihina. Mabuti at may nakita akong isang korner na may harang na pader na napapalibutan ng mga dahon na banderitas. Nang makaupo ay napapikit ako saglit. Kailangang bumalik ang lakas at tamang paghinga ko, malapit nang matapos ang trenta minutos. Sa tantiya ko ay wala pa ako sa kalahati ng maze, wala pa ako sa gitna rin nito. Hindi ko na alam kung saan ako dadaan. Nang magaw

sigaw nito parq agawin ang atensyon ng mga kasamahan nito. Si Carnation ay mabilis na pumasok ng labyrinth. Wala siyang sinayang na oras at sinuod ang malawak at nakakalito na labyrinth. Hawak ang mapa na ibinigay sa kanya ni Barnald, sinuot niya ang pasikot-sikot na passage habang ang mga tauhan ng pamilyang Sandoval ay hinahabol siya. Damn! Sana lang ay hindi siya abutan ng mga ito bago pa siya makarating sa gitna ng labyrinth. Ngunit wala sa focus si Carnation, bukod sa pagkataranta sa mga nangyayari, iniisip niya ang kalagayan ni Barnald, okay lang kaya ito?

I know that I am way far sa dating ako ngunit may mga bagay bagay talaga na hindi na mababago lumipas man ang panahon. Nang makapasok ay nakita kong tahimik na nakamasid si Harem mula sa kabuuan ng syudad. Nakasalubong ang makakapal nitong kilay na para bang may malalim na iniisip. "Mr. Lavigne." Pormal kong bati. Nang mapatingin siya saakin ay mas lalo lamang kumunot ang kanyang noo. Para siyang nakakita ng multo.

I helped her but this is what she returned. Sakay ako ng karuwahe ngayon patungo sa Hamana, Enchantre. Malapit ito sa kinaroroonan ng ikaapat na dungeon ang Hallca. Ito ang lokasyon kung saan siya huling nakita. Masyadong mapuno at magubat dito sa Enchantre. This is what I dislike about Enchantre. Napakahirap magsagawa ng ambush dito dahil sa visibility ng lugar.

Inilibot niya rin ang paningin niya sa buong receiving area ng malaking mansiyon na nagmumukhang abandonado, haunted at pinamumugaran ng mga multo dahil sa sobrang dilim nito. Nasa loob ang misteryosang babae sa isang malaki at sinaunang mansiyon na pinalilibutan ng malawak na kaparangan, mga patay na mga puno, damo at sobrang dilim na paligid. Itim din ang lahat ng mga kurtina at mga gamit at furnitures ng buong mansiyon. Sobrang layo rin sa kabihasnan ang lupang kinatitirikan ng mansiyon na ito. Tanging malamlam na dilaw na ilaw ng lumang chandelier ang tanging tanglaw nila sa kadiliman.

Sa halip, ito ay ay isa sa walong pangunahing lihim na kaharian, ang laging umuulan ng niyebe na Lihim na Kaharian ng Tremere, kung saan ang Gate Natagpuan ang Thunder at Violet Cloud Palace. Ang pagbabago sa tanawin sa Libu-libong Milya ang Layo ay talagang isang pagbabago sa mga lihim na kaharian. Bilang bawat Iba ang kapaligiran ng lihim na kaharian, iba-iba ang tanawin ni James sa tuwing pumupunta siya sa linangin. Ang katotohanan ay ang Libu-libong Milya ang Malayo ay isang portal painting ng walong lihim na kaharian, ngunit iyon ay Isang bagay na hindi pa nalalaman ni James.

sambit niya nang makarating kami sa tapat ng isang pinto na nasa dulo ng hallway. Haizea opened the door, and the first thing that caught my attention was the deer's head na nakasabit sa may pader kung saan nakapwesto ang kama. It looks so real. Ipinakita rin niya sa'kin ang may kalakihang bathroom. Syempre namangha ulit ako kasi may bath tub akong nakita. __________

Bago paman mawala ito, mabilis niyang binuksan ang pinto saka dali-daling pumapok sa portal. Sa pag dilat ng kanyang mga mata, siyang nasaksihan niya ang magulo at madugong labanan ng mga Lykos at mga sorciere.Hindi niya akalaing isa pa lang Lobo ang naninirahan sa kabilang mundo, hindi niya akalaing totoo ang mga ito. Mabilis siyang gumawa ng cloak gamit ang kanyang mahika upang hindi siya makita ni Amalya.

Hindi ito basta pinto—scanner-type. Mira frowned. “Fingerprint and neural.” Lumapit ako. Nilapat ang kamay. Biglang umilaw ang panel. “Welcome back, Subject 07B.” Pagbukas ng pinto, bumungad ang isang hallway—hindi concrete. Hindi metal. Glass. At sa loob nito, mga chamber—lahat may laman. Babae. Lalaki. Bata. Lahat natutulog. All enhanced. “Naia…” Mira whispered. “These are the other versions.”

Lalo na’t ilang beses ko iyong naririnig sa mga kumakain sa sizzlingan. Nakakapagtaka lang kasi kung bakit nagkaroon ng katatakutan dito sa lugar na ito samantalang hindi naman ito tulad ng ibang daan na mukha talagang hunted. Maraming buildings na nagtataasan sa paligid. Unless nalang siguro kung pati mga buildings na iyon ay haunted, hindi talaga malabo na magkaroon ng pagala-gala dito.