Hated Novels & Stories

Na ako parin talaga simula noon. "Ssshhh... tama na yan. Hanggang ngayon sobra mo paring iyakin," he whispered, rubbing my head. "Go away! I hate you!" I squirmed, shaking my head off. "The more you hate the more you love." Tingnan niyo? I just went into moping at my own stupidity tapos mang-aasar naman siya? "The more you hate the more you hate," I retorted. "You know what's the exact definition of hate?"

"I don't want to hear a thing. I don't want to see you two! I hate you! I hate you for keeping a secret from me! I hate you f-for doing this to me! I. Hate. You!" Mabilis akong nagmartsa palabas ng silid. Dumiretso ako sa kung saan nakapark ang sasakyan ni Efraim para hintayin siya. Napaupo na lamang ako doon habang hinihintay siya saka humagulgol sa pag-iyak. It is so damn hurt. Nakokonsensya pa ako dahil sinigawan ko sila. Damn. But I really mean it. I hate them. For all these years... Damn.

But after all those times seeing him with my sister, hate started to form above all my misery. I told him not to choose me. Pero unti-unti akong nagagalit habang tumatagal dahil ipinapakita niya pa sa akin kung gaano ako kamali sa mga desisyon ko. I am mad at myself but anger is towards him is just starting to arose with all the hate. I hate him. I still love him. I am mad. Why can't my love for him just go away? "I...hate...you..." mas madiin ko pang sambit. "

Isang malaking parte kumbaga. Napa-iling siya. Hindi niya dapat iniisip ang taong yun. Wala siyang mapapala sa taong yun. Puro sakit lang ang parating dinudulot nito kaya dapat nang burahin sa mundong kinatatayuan niya ngayon. 'I hate you, September. That's my real feelings towards you. I don't like you. I loathe someone like you.'

Ang hindi ko lang maintindihan kung bakit sa pagpasok nung matandang babae sa isip ko ay siya ding paglitaw ng mukha ni Luther dito "si Luther ba iyong tinutukoy nung Ale" Napakunot at noo ko dahil sa naisip imposibleng siya yun, hinding hindi ko siya magugustuhan, dahil una sa lahat demonyo siya at pangalawa "I hate him", "hate" oh shit! There's no way I am gonna fall in love with that jerk "You will love the person, you hate the most." "You will love the person, you hate the most." "You will love the person, you hate the most."

Maiiyak na tanong ko pa. Nakita ko namang ngumiti sya. " she hated you." Narinig kong sabi nya kaya napatungo ako." Hated. past tense. Oppa, oo nagalit sya sayo noon, pero napaghilom mo yun ngayon." Patuloy nya kaya tinignan ko ulit sya. " then tell me why? Why does she have to fvcking continue it?" Naiinis na tanong ko. Kung di naman pala sya galit, bakit?

It’s painful and warm and sweet all at the same time. “I thought a really great guy loves me. But right now, I doubt if he really did. Tingin ko, dapat at kailangan ko siyang kalimutan. Pero tingin ko rin, hindi ko kaya. It’s . . . complicated.” Humiga siya sa pa-letrang L na couch. Nakipagtitigan sa mga guhit ng ilaw na sumasayaw sa kisame. “How can I hate someone yet not hate someone? Do you get what I mean? ’Yong . . . galit ako pero parang hindi ako galit?

Na para bang hindi ko inisip na sasabihin niya. “Anong...” “I hated you, Kikay,

Kunot-noong tanong niya sa kapatid na agad namang umasim ang mukha. "Ako nagkaboyfriend?" Tinuro niya ang sarili at natawa. "Ano? Adik lang kuya?" Nakahinga siya ng maluwag sa naging sagot nito. Ayaw pa niyang magkaboyfriend ang kapatid. Masyado pa itong bata. She's just seventeen for fuck sake. "Then if that's not the case, why do you hate her so much?" "I hate her because even Zeke Ramirez fall in her trap." Naiinis na sagot nito.

This is the consequence of loving a person with no same fractions as yours. "I hate you Zachary Levi Esqueza!" sigaw at hinto ko sa gitnan ng kalsada. "I hate you! I hate you! Bakit mo ko ginamit?! Akala ko minahal mo ko! Kahit konti... Kahit zero point one percent lang... Ganun ba talaga katindi ang nakaraan mo? Kahit konti lang naman gusto ko eh..." Naiiyak naman ako. Umupo ako sa gitna ng kalsada sumasabay na ang pagtulo ng ulan sa pagpatak ng luha ko. Niyakap ko ang mga tuhod ko hindi ko na talaga mapigilan ang pag iyak ko..