Novel & Cerita Haunted House In Baguio

Marami tuloy sa mga kapitbahay nila ang takot magawi dito sa pag-aakalang isa na itong haunted house. Pero 'di si Minggay. Sa tuwing nalulungkot siya at walang kausap, pinupuntahan niya agad ang mayabong na puno ng Banaba sa likod ng bahay at kinakausap niya ito na parang tao. Nagsusumbong siya rito ng mga bagay na hindi niya masabi kahit kanino lalong lalo na kapag siya ay may problema.

Isang buwan pa lang Luna pero parang ikaw ang mamatay na sa kilig. "Tse! Nasan na ba tayo?" tanong ko. Tumawa sya. "Tara na, let's get down. I'll introduce you to everyone and by the way nasa Baguio tayo" sabi nya at bumaba na. Tiningnan ko sya habang umikot pa para pagbuksan ako ng pinto. Sabi ko naman sa inyo, napaka gentleman ng isang yan! Pagbaba ko ay doon ko lang napansin ang magandang bahay sa harapan ko.

I asked. Napatingin si Aenna sa ceiling nang magsara ang pinto. I almost faced palm on her suggestion. "I need to go to Manila tomorrow. Siguro sa malapit lang." "Oo nga pala! Here I am thinking if we should go to our house in Batangas." "Mansion." Paglilinaw ko kay Ae. Their ancestral house in Batangas is huge. Hindi na nga bahay tawag doon. Mansion. Mansion! Ang yaman din kasi ng Mother side niya e.

Pero goods na modern siya para hindi ko isiping baka haunted house 'to. Pagod pa talaga ako sa biyahe kaya hindi ko na gaanong pinansin lahat ng detalye sa bahay at umakyat na sa hagdan na babasagin 'yung railing. Parang nakakatakot naman 'to. Feeling ko mababasag tapos mahuhulog ako. I mean, syempre illusion lang naman 'yon. Hindi sana nagka-lisensya 'yung Architect at Engineer na trumabaho nito kung mabilis mabasag 'yung ilalagay nila dito sa hagdan.

Wala na ang matitinis na boses ni Maureen, na noon ay laging sumasalubong sa kanya. Madilim ang pasilyo ng bahay patungo sa kwarto. Walang kabuhay buhay, parang napakalungkot doon ngayon. Para na iyong haunted house, na anumang oras ay may lalabas na multo. Bigla siyang nakaramdam na parang may kulang sa bahay na iyon. Hindi siya mapakali.

Makakas na bumuntong hininga ang mga pinsan ko. "Kahit kailan talaga ang dalawang yon," naiiling na bulong ni Uno bago naunang lumakad kaya sumunod kami ni Dos. Nakarating kami sa isang building na may isang palapag lang. Malaki nga lang ito at oo, black building nga. Daig pa namin papasok sa haunted house dahil dito.

Raid yata. Napatayo kami nang nagkagulo ang lahat at nagsipulasan na ang iba na makatakbo pero mabilis ring nakaharang ang mga pulis. The bar is too crowded because of the show. Buti nalang talaga at nasa tago na parte ang pwesto namin rito at base sa pintuang nasa may bandang unahan namin, mukhang emergency exit iyon. Nilingon ko si Pierce pero wala na ito sa pwesto nito kaya inilibot ko ang paningin para hanapin siya.

Huli na dumating ang aming team binawian na ng buhay ang lalaki na ating hinahanap. Paanong hindi nakalabas ng bahay? Ayon sa mga napagtanungan namin maaari daw lasing ang lalaki bago daw maganap ang sunog ang lalaki daw ay lasing ng umuwi ayon sa mga nakasaksi sa lalaki bago maganap ang sunog. Iyong babae?nahanap ba?hindi bat pwede pa siya? Ayon na sir ang problema makikilala lang natin ang babae kung hindi sana namatay iyong lalaki dahil hindi nakita ang muka ng babae kahit sa mga cc tv na aming nakuha..

Pasado alas otso na ng gabi at wala na rin akong ibang makita kun'di ang ilaw sa poste at ibang puno, na napapanglawan ng liwanag mula sa ilaw ng poste. "Baguio." baliwalang sagot niya at hinila na ako papasok sa malaking bahay na ngayon ko lang halos napansin. "Family house namin. Dont worry, wala dito ang mga magulang ko nasa U.S... Feel at home."

Hinahanap daw ako ng mommy ko sa Batangas kung saan may rest house sina Jinn. “Good, now we can head out north.” sabi sa `kin ni Jinn na nag-aayos ng damit sa bag. “Saan sa north?” tanong ko. “Sa Baguio. May rest house doon ang isang suki ni mommy, at napakiusapan namin s’yang hiramin ito. Buti nga at free ang rest house n’ya kahit peek season ngayong April, since nasa Europe ang family nila ngayon.”