Have You Eaten Yet Novels & Stories

untag sa akin ni Shane. "Wala akong ganang kumain. Ikaw lang naman itong nangangaladkad na lang bigla eh." "You should eat." "Parang ikaw may pagkain, ah? Asan na? Invisible ba?" natatawa kong saad.

Napatingin ako sa paligid, saka muling inilapit ang phone sa tenga ko. “Nasa school po… papunta ako sa class ko ngayon,” sagot ko. Muling katahimikan. Parang may gustong sabihin pero hindi sinasabi. “Kumain ka na ba?” bigla niyang tanong. Napakunot-noo ako. “Ha?” “Kumain ka na ba?” ulit niya. “Ah… oo,” sagot ko, kahit hindi naman talaga ako sigurado kung maayos ba akong nakakain.

gulat na tanong ko sa kaniya. Lumapit naman siya sa akin, at kaagad na hinalikan ang aking noo. “Yes. Besides, bawal ka sa matatamis ngayon. Hindi rin maalat ‘tong ramen.” “Sino ang kasama mong kumain?” tanong ko sa kaniya. “I haven’t eaten anything yet.”

Nakatayo't tinitignan si Marie habang papalapit ito sa kanya. "Maupo ka," mahinang sabi ni Marie. Ngunit imbes na maupo ay inusisa pa ang kwarto, banyo, at kusina ng dalaga. "Anong ginagawa mo? Pumunta ka ba talaga dito para usisain ang lugar ko? Sasabihin ko sa 'yo, ligtas ako dito at walang—" "Have you eaten?" "Anong kailangan mo?" "I'm asking you kung kumain ka na?"

I opened his text to me and I frowned with what he's asking me. From Jake ; Have you eaten your lunch? Bumili ka sa Café? Or you got yourself a lunch? Ash? Busy? Where are you? Sunod-sunod na text niya. For the past two days, he kept on asking me whether I already had my breakfast, lunch, and dinner? Or what am I doing? Am I busy? I replied to his text before I put it inside my bag. To Jake ; Yes. Walang Café rito only Canteen. And Yes, I cooked my own lunch. I'm not busy, I just finished eating a few minutes ago that's why. I'm here in our School.

Sagot ko sakanya dahil nagpunas ang ng bibig. "Have you already eaten?" Tanong niya agad sakin. "Yup. Ikaw kumain ka na?" Tanong ko sakanya. "Not yet." sagot naman niya. Kaya napairap ako sa kawalan. "Kumain ka na baka malipasan ka ng gutom," sabi ko sakanya. Tinatamad na naman siguro ang isang 'to. "Mamaya na," tamad niyang sabi.

pagpapakilala niya saka siya ngumiti. "Fuck," mahinang sambit ni Brett kaya napalingon siya. Nakangiti ito at parang nagpipigil. Nginitian naman niya ito. "Mag-usap tayo mamaya," bulong niya. Napalunok naman ito. "Did you eat?" "Not yet. Kanina ka pa namin hinahanap," sagot niya. "Eat first. Excuse us," saad nito at iginiya sa buffet.

hiyaw niya sa isip. He chuckled. “Okay.” Uminit ang kanyang pisngi. Kahit ang pagtawa nito ay naaapektuhan nang husto ang kanyang puso. Baliw na nga talaga siya. “By the way, nag-breakfast ka na ba?” “Oo. Tapos na. Ikaw?” “I haven’t eaten yet.”

Gutom ba siya? "Have you eaten dinner?" Hindi ko na naiwasang itanong sa kanya, napansin ko kasing parang gutom siya. Kahit matagal na kaming hindi nagkakasama alam ko kung kailan ito gutom and it looks like he is hungry.

"It's almost lunch. Have you eaten?" "Not yet. What about you?" tanong niya kay Kuya Keiler―umiling naman ito. "What about you, Agatha? Mukhang kakagising mo lang rin. I'm pretty sure you haven't eaten and still have a hangover. I will ask Nana to prepare food for us," ika niya at tumakbo papasok ng kusina kaya naman na iwan na lang kaming dalawa ni Kuya Keiler.