Have You Eaten Yet 소설 & 이야기

Hindi ko alam kung bakit, pero ramdam kong may ibang ibig sabihin ang ngiting iyon. "Have you eaten?" tanong ng Daddy ni Jordan. "Actually,I'm not really hungry po." sagot nito "At least have some dessert, hija." pag aalok ng Mommy nila "Hmm, Maybe later po, Tita." nakangiting sambit niya

Nakatayo't tinitignan si Marie habang papalapit ito sa kanya. "Maupo ka," mahinang sabi ni Marie. Ngunit imbes na maupo ay inusisa pa ang kwarto, banyo, at kusina ng dalaga. "Anong ginagawa mo? Pumunta ka ba talaga dito para usisain ang lugar ko? Sasabihin ko sa 'yo, ligtas ako dito at walang—" "Have you eaten?" "Anong kailangan mo?" "I'm asking you kung kumain ka na?"

“Kumain ka na ba?” “Hindi pa. May dala ka ba na pagkain?” nakita ni Evan ang itinago ni Caroline sa likod niya. Matapos malaman na hindi pa siya kumakain, tumango siya at kinuha ang baon niyang pagkain at inilagay sa lamesa. “Magtatrabaho ka ba muna o kakain?” tanong ni Caroline. Isinara ni Evan ang laptop at sinabi, “Kakain muna ako.”

, sagot niya at sinabayan ako sa paglalakad. Binuksan ko ang cellphone ko at tinignan kung may message man lang ba ako o text galing kay Zach, kasi dapat magkikita kami ngayon to eat dinner together, ngunit wala akong natanggap. Busy pa ba siya? He told me hindi gaano ka hectic schedule niya today, that's why we're having dinner outside.

"Have breakfast with me?" Ano raw?

I opened his text to me and I frowned with what he's asking me. From Jake ; Have you eaten your lunch? Bumili ka sa Café? Or you got yourself a lunch? Ash? Busy? Where are you? Sunod-sunod na text niya. For the past two days, he kept on asking me whether I already had my breakfast, lunch, and dinner? Or what am I doing? Am I busy? I replied to his text before I put it inside my bag. To Jake ; Yes. Walang Café rito only Canteen. And Yes, I cooked my own lunch. I'm not busy, I just finished eating a few minutes ago that's why. I'm here in our School.

Sagot ko sakanya dahil nagpunas ang ng bibig. "Have you already eaten?" Tanong niya agad sakin. "Yup. Ikaw kumain ka na?" Tanong ko sakanya. "Not yet." sagot naman niya. Kaya napairap ako sa kawalan. "Kumain ka na baka malipasan ka ng gutom," sabi ko sakanya. Tinatamad na naman siguro ang isang 'to. "Mamaya na," tamad niyang sabi.

pagpapakilala niya saka siya ngumiti. "Fuck," mahinang sambit ni Brett kaya napalingon siya. Nakangiti ito at parang nagpipigil. Nginitian naman niya ito. "Mag-usap tayo mamaya," bulong niya. Napalunok naman ito. "Did you eat?" "Not yet. Kanina ka pa namin hinahanap," sagot niya. "Eat first. Excuse us," saad nito at iginiya sa buffet.

hiyaw niya sa isip. He chuckled. “Okay.” Uminit ang kanyang pisngi. Kahit ang pagtawa nito ay naaapektuhan nang husto ang kanyang puso. Baliw na nga talaga siya. “By the way, nag-breakfast ka na ba?” “Oo. Tapos na. Ikaw?” “I haven’t eaten yet.”

Gutom ba siya? "Have you eaten dinner?" Hindi ko na naiwasang itanong sa kanya, napansin ko kasing parang gutom siya. Kahit matagal na kaming hindi nagkakasama alam ko kung kailan ito gutom and it looks like he is hungry.