Have You Eaten Yet Novels & Stories

"It's almost lunch. Have you eaten?" "Not yet. What about you?" tanong niya kay Kuya Keiler―umiling naman ito. "What about you, Agatha? Mukhang kakagising mo lang rin. I'm pretty sure you haven't eaten and still have a hangover. I will ask Nana to prepare food for us," ika niya at tumakbo papasok ng kusina kaya naman na iwan na lang kaming dalawa ni Kuya Keiler.

pagka sabi ko noon, agad naman akong tumayo at akma ng hahakbang… “Where are you going?” “I’m done eating. Thanks for the breakfast” at wala na itong nagawa kundi panoorin nalang akong naglalakad pa labas ng dining area.

] Malumanay na tugon nito ngunit halata sa boses nito ang pagkaseryoso. “Okay lang, kakagising ko lang ito kumakain ako. Ikaw kumain ka na ba?” [“Not yet.”] “Madaming pagkain dito sa atin, gusto dalhan kita?” [“No need. Michael already order a food but I still don't have time to eat, I'm freaking busy reading a freaking reports.”] “Ah, ganu'n ba? Sige na, ibaba ko baka na aabala kita. Mamaya na lang, kumain ka ah?”

Is that Ace? Teka gising na siya? Mukang okay na siya dahil bumalik na ito sa dati. May mga pagkain naring naka handa sa maliit na mesa. Well.. hindi ko na pala kailangang mag luto ng umagahan ngayon. "Why are you still standing there? Have a sit and eat breakfast with me."

It's probably just two meters away from me. "Y-you're working? Kahit sa bahay?" Hindi ko na napigilang itanong. Hindi ito sumagot. Huminga ako ng malalim at pinanood siyang muli. Tanging ang ingay lamang ng keyboard ang naririnig ko sa buong kwarto. "Aren't you hungry? You didn't eat the whole day." Kinagat ko ang labi ko, "Uh..hindi naman, nag-breakfast naman ako."

Ang cute nila sobra. “Did you eat?” tanong bigla ni Nick. Napatingin ako saglit, at agad umiwas ng tingin. Hindi ko siya sinagot. Ramdam ko na nakatitig si Nick. At ramdam ko ring nanginginig ako sa loob kahit pilit akong nagpapaka-normal. “Kumain na ba kayo, George?” kay George ko binaling ang aking atensyon. “Yes, breakfast, but it’s almost lunch. Kaya sabayan ka na rin namin,” nakangiting sagot ni George.

Saan naman n'ya nakuha 'yon? "Can we just eat? I'm starving!" Pahayag nito saka inis na tumingin sa akin.

“ I already ate, so eat that before it turns cold.” Napatitig ako sa pagkain. Mukha namang masarap pero, “Pang dalawang portion po ito eh. Ang dami.” “Bakit? Masiba ka lang ba kapag nakainom?” nakangisi niyang tanong. He looks so amused. “Luh? Namemersonal?” natatawa kong sabi. “Just eat it. Kapag hindi mo pa kinain iyan susubuan na kita.”

Kumunot ang noo nito, kumuha ng isang bahagi ng gulay at inilagay sa kanyang mangkok. "You've barely eaten anything." Ang kanyang boses ay mababa ngunit mapilit. "Sino ba ang tinitipid mo sa pagkain?" "Finish your meal.”

Tipid ko siyang nginitian nang magtama ang mga mata namin. “Kumain na ba kayo?” Tanong ko saka ako nagtungo sa kusina. “Yes, Mommy. Your food is already prepared. You can eat now,” Kaiden answered. Binuksan ko na ang mga pagkain na nakahain sa lamesa. Mainit pa naman ito dahil umuusok pa. Mukhang kakapainit lang din na para bang alam nilang ganitong oras ako magigising.