Hide And Seek Horror Movie Mga Nobela at Kwento

ADRIENNE A week had passed. I was very confident that I would be able to capture the criminal but it seems that this one is one of a kind. Nagkukumpulan ang mga estudyante. May nagtatakbo pababa ng hagdan takip takip ang mga bibig na para bang nais nang lumabas ang kanilang mga bituka. Takot ang nakarehistro sa kanilang mga mata. Hinuli ko ang siko ng isang estudyante na nanginginig pababa ng hagdan. Fear wrapping her being.

Pero habang hawak ko ang maliit na bracelet, biglang bumalik sa isip ko ang sinabi ni Sophia kanina—may nagtatalo sa likod ng school. Kung totoo iyon, hindi lang basta nandito si Janice nang gabing iyon. May posibilidad na may isa pang taong naroon. At kung may bracelet na naiwan dito, may taong maaaring nakapunta sa lugar na ito nang sapat na katagal para may maiwan siyang gamit. Napatingin ako sa direksyon ng gymnasium at muling binalikan sa isip ang timeline. Sophia left. Janice was seen at school. Clarisse was still there. Someone was arguing behind the school. The next morning, Clarisse was found dead.

"Hmm," Lucien hummed as if thinking deeply. The whole time, nakatingin lang si Misha sa mukha nito at wala naman siyang nakitang kahina-hinala. Fortunately for him, he seemed to be clean. "Aha! I know a secret that you told me once." Nilapag niya ang bowl sa center table. "Really? What is it?" She asked curiously. "You told me you don't like watching horror movies especially if it has ghosts in it," natatawa nitong saad. "You even told me that I was the only one who knew"

kailangan kong malaman ang larong gusto niya. Hinarap niya ako, kahit puot ang nararamdaman ko para sakaniya, hindi ko maitatanggi na kahit sa sinag lang ng buwan mula sa glass window ng kuwarto ko na tumatama sa mukha niya, hindi ko maitatago ang napakagwapo niyang mukha, ang napaka-mapangakit niyang mga mata. “Hide and Seek… means you’ll try to hide what you truly want. Your feelings, your lust, your surrender. And I’ll be the one to seek… to hunt you down… until you can’t hide anymore.” Saad nito sa mababang tono.

Pero alam niyang wala itong mukhang maipapakita mamaya dahil mayroon din siyang inihandang pasabog. Kaya siya nawala ng ilang araw ay dahil naghukay siya ng sekreto ni Estrella at may nahanap nga siya. Sisiguraduhin niyang wala na itong mukhang maihaharap sa buong mundo. Habang iniisip niya ito, nakita niya ang isang babae na nakasuot ng goose-yellow evening dress na papasok sa banquet hall mula sa malayo.

I sighed. I love her even without those memories. Pero hindi ko ata kayang mangyari na naman sa kanya ang nangyari noong bigla siyang nagcollapse sa school niya. At narinig ko pang she got kidnapped because of me dahil sa mga taong 'yon. So tell me how would I protect her, when the emblem that Lolo told me which was the only reason why those group are chasing us was hidden in my memories? And Ciara, I need to know why she deceived me.

Tingnan natin kung hanggang saan ang paghahabol mo sa akin. Pumasok ako sa aking sasakyan, nanatili paring nasa lupa ang kanyang tingin, doon lang siya umangat ng bumusina ako dahil nakaharang ang kanyang sasakyan. Nakita ko ang pagsilay ng gulat at taranta sa kanyang mukha nang makita ako sa loob ng sasakyan. Hindi tinted ang salamin ng sasakyan ko kaya kitang-kita ko siya sa labas at ganon rin siya. Muli akong bumusina nang hindi siya gumalaw sa kanyang kinatayuan. Laglag ang kanyang balikat na pumasok sa kanyang sasakyan at minaubra ito nang makadaan ako.

The moment I closed my eyes, was the moment I lose my consciousness. White ceiling. White walls. and white curtains. Plus, the dazzling light. Ang mga iyon ang bumungad sa akin pagka mulat ko ng mga mata ko. "Patay na ba ako?—aray!" Napahiyaw ako matapos akong makaramdam ng bagay na dumapo sa ulo ko. Tuluyan ko nang iminulat ang mga mata ko at bumungad sa akin ang nag-aalalang mukha ni Trisha. Napatingin din ako sa bagay na dumapo sa ulo ko, ballpen lang naman 'yon, hindi naman gaanong masakit, sobrang sakit lang! Si Trisha na yata 'yong pinaka caring at napaka brutal na kaibigan na nakilala ko.

Mukha ring nakakatakot rito. Ilang ulit ko pang pinindot ang aking car key upang mahanap kung saan natunog ang aking kotse ngunit hindi ko ito mahanap o marinig. Pagkakatanda ko'y dito ko lang iyon pinark ah? 'ano 'to horror film? Eme kayo ha!' Habang pa-ekis na naglalakad ay napagtanto kong parang may sumusunod sa akin mula sa likod.

Always na kasi laging may nasasaksihan akong mga kakaibang pangyayari, may mga misteryo o hiwaga. Na curious na ako kaya binuksan ko ng dahan-dahan ang pintuan. Sumilip muna ako at nagmasid sa paligid ngunit madilim. Humakbang ako papasok. Hinayaan ko lang na bukas ang pinto. Binuksan ko na agad ang ilaw dahil nga sa madilim ang paligid. Nawala bigla yung tunog kaya nanatili muna ako sa kinatatayuan ko hanggang sa napansin ko ang maliit na liwanag sa gawing kaliwa ko. Nilapitan ko ito at tumambad sa aking harapan ang isang maliit na kahon. Una ko napansin na wala na di na ito nakakandado, samantalang huli ko itong nakita ay nakakandado ito but now its free. Binuksan ko ng bahagya at laking g