Hide And Seek Horror Movie の小説・ストーリー

Tinanggal ko kanina pagkaalis namin ang suot kong black face mask at gloves kaya mas ramdam ko ngayon ang lamig ng pawisan kong mga palad. Mabilis ang pagpapatakbo niya kaya ilang minuto lamang ay narating na namin ang isa sa mga secret hideout out nila. Nauna siyang lumabas kaya dali-dali akong sumunod sa kaniya. Lakad-takbo pa rin ang ginawa ko upang huwag maiwanan. Hindi katulad ng naunang hideout ay hindi ito masyadong sikreto dahil nasa sentro ito ng siyudad na maraming mga tao ang napapadaan dahil isa itong Hypermart in disguise.

Where would you go if no one could find you? What would you do if no one could see you? How many dark secrets do Monstrous Academy keep hidden from the world? Some doors are meant to be kept closed. Pero dahil sa isang pintuan, masusubok ang aming kakayahan. A place full of wonder, mystery and danger. Hanggang kailan namin kayang lumaban? Hanggang saan namin kayang ipagtanggol ang mga sarili?

I hope may natutunan po kayo sa naging journey nila. Promote ko lang din po 'yong spin-off ng Hiding My Professor's Daughter. Kuwento po ito ng pinsan ni Michael na si Keith at ng kanyang college instructor na si Ria. Title: Hiding My Student's Son Kung gusto niyo naman pong mabasa ang iba kong storya, just search my name (Venera) at makikita niyo po lahat. Thank you and till next time. <3

Hindi bagay ang mahiya rito lalo pa't tigasin ang itsura. "Bakit wala ka noon?" "Well, you ran away, and hid them from me. Sumama ka kay Blaze. I searched the whole f*ck—I mean, the country—but I found no trace of you." Maliit siyang ngumisi, "Favourite pala natin ang hide and seek."

Paulit ulit na naririnig at kapag narinig mo ito magtago kana, dahil ikaw na ang susunod. "Tagu-taguan maliwanag ang buwan, pagbilang ko ng tatlo nakatago na kayo. isa, dalawa, tatlo. Pag nahuli ko ay papatayin ko" Pag narinig mo ang katagang 'yan ay magtago kana. Run and hide as fast as you can. Save yourself before it's too late. Killer is here, death is everywhere. Be careful who you trust. Tik tak Tik tak...

Biglang nahulog ang isang butil ng luha sa mga mata ko pero hindi ko iyon pinansin. "Who are you? You are hiding something, I knew it," madiin na sambit ko habang nakatutok ang baril sa kanya. Wala akong nakitang takot o kaba sa mukha niya. Gumalaw siya ng sobrang bilis at hindi ko napansin na nakuha na niya ang baril sa akin. Mabilis niya akong sinakal gamit ang braso niya kaya mas lalo akong nanginig.

Isang grupo ng tatlong tao ang dumating sa lihim na bahay. Isa pa rin itong pader ng bundok, at hindi mo makita na may pinto. Ngunit dumiretso si Anna sa pintuan nang walang patnubay ng susunod na matanda. Hindi napigilan ni Leon Diaz na makaramdam ng kaunting paghinga, kung tutuusin, totoo man ang hula niya o walang gaanong kinalaman kung makapasok si Anna sa secret room.

Napangisi ako nang makitang panay tingkayad ito para mahanap ako. Why don’t we play a game of hide and seek? Mapaglaro kong tanong sa likod ng isipan ko. Itinaas ko ang hawak na box ng Mr. Donut. Sa mata ng iba ay parang pinoprotektahan ko iyon sa rami ng tao palabas ng mall, pero sa mga mata ko ay sinadya iyon para bitagin ang taong sumusunod sa akin. Hindi rin naman ako nagkamali dahil nang makalabas ako sa masikip na kumpulan ng mga tao ay naramdaman ko na naman ang mga yapak nito sa likod ko.

“Thank you.” But just as he stood up and turned to leave, the door opened suddenly. And there she was. “Adrian!” Dia’s voice rang across the room, a bit too high-pitched and dramatic. Both of us turned. She was wearing an expensive silk dress, her makeup perfect, but there was a strange panic in her eyes. I narrowed mine. “What is it, Dia?” She stepped forward with trembling fingers clutching her designer bag. “I heard… something happened to Vience. That he’s missing. Is it true?”

Buti na rin na kilala ako ng Bodyguard nila dahil pinapasok agad ako. “Why?” he asked. Tahimik ang linya niya kaya alam kong wala siya ngayon sa bar. “Where are you?” Tinignan ko ang mga bintana ng Mansion nila pero hindi ko siya makita. “Mansion.” maikli niyang sagot. “Where are you exactly?” marahan ko pa ring tanong. “My room.” Pagkasabi ni Simon nun ay bumaba na ako ng sasakyan ko at pumasok sa Mansion nila.