Hideaway #daya Novels & Stories

“Parehas lang kayong dalawa, hindi nakapagpigil. Huwag kang humingi ng tawad.” I smiled at them. “Salamat, tol, Dina.” Tinapik ako ni Dina sa braso. “Sus, para ka namang iba. Huwag ka ng mag alala, deritso ang uwi no’n sa apartment niya.” I chased her back. Lahat ng paraan na ikalambot niya ginawa ko pero ang ending, umiwas siya, lumayo. Naintindihan ko. Hinayaan ko siya sa gusto niyang pag iwas at paglayo sa akin pero may hangganan rin ang paghihintay ko.

Sa oras na kailangan niya ng sampung milyong piso para mailigtas ang kanilang ancestral home, hindi inakala ni Lia Santos na ang solusyon ay darating sa anyo ng isang lalaking halos hindi niya kilala. Lucian de Vera is everything Lia should stay away from. A billionaire, a powerful businessman, at isang lalaking sanay na nakukuha ang lahat ng gusto niya. Kaya nang ialok niya kay Lia ang sampung milyong piso kapalit ng isang kasal na tatagal lamang ng anim na buwan, alam niyang delikado ang desisyong iyon. Pero pumayag siya. Simple lang ang kasunduan: walang tunay na damdamin, walang panghabambuhay na pangako, at higit sa lahat, walang anak. Ngunit habang lumilipas ang mga araw, a

masiglang pakilala niya habang nakalahad ang palad, mabilis naman itong inabot ng mga kaibigan ni Sean upang makipag-kamay at magpakilala. May pumasok na bagong dating na bisita kaya mabilis na nabaling ang atensyon ko doon. Napangiti ako nang makita si Lav. Nakasuot siya ng off-the-shoulder yellow semi-formal dress at ng white heels, sobrang ganda niya at walang dudang bumagay sa kaniya ang dress niya dahil sigurado akong siya ang nagdisenyo no'n. Halata sa mukha niya ang pag-aalinlangan, lumapit sa kaniya sina Brianne at Sean at pilit na ngumiti lang si Lav sa kanila.

Pero pinili niya pa rin kaming ngitian matapos tanguan si Mang Hulyo. "Sinabi sa akin ni Dylan na ngayon ang dating mo." Tumigil siya sandali at tinapunan ng tingin ang anak ko. "Sino nga pala ang batang iyan?" "She's my daughter, Thalia." Nakangiti kong binalingan ang anak ko. "Introduce yourself, baby." Humarap ito kay Dayana. "Hello! I am Thalia Gaviola! I am turning three this month. Nice to meet you!"

Mga mayayamang bisita na hindi basta-basta lamang. Binati ako ng gwardiya nang dinaan ko siya at labis ang pagtataka nang makita ang aking ayos. Kahit na alam kong out of place ako sa lugar na 'to, hindi iyon hadlang para pumasok. I need to see something. Kahit isa lang. At tila nadinig ang hiling ko. Kahit nasa malayo pa lamang ako, kitang kita ang malaking desenyong naka-lagay sa itaas ng stage kahit sa nanlalabong mga mata. "Farewell Party for Sebastian Dave Laqueza, " basa ko sa nakikita ngayon. Then, my tears started to run on my cheeks as if there's no ending.

Hinawakan ni Cayden ang kanyang cellphone gamit ang kaliwang kamay at inip na nakatitig sa screen nang biglang may narinig siyang kumakatok sa pinto ng dalawang beses. “Pumasok ka.” Dahan-dahang itinulak ang pinto ng ward, at bago pa man makapasok si Hailey, isang mabangong amoy ang umagos hanggang sa ilong ni Cayden. Ang pabangong suot ni Hailey ngayon ay ang Chanel Chance Eau de parfum na niregalo ni Cayden sa kanya dati. "Wow, nandito na ang dyosa ko!"

let's just say I'm a dangerous person, I hurts even if I don't want to. As I walked, the people I passed glanced at me. My forehead was furrowed and I think they was confused as to why I was wearing this. I secretly swallowed before speeding up the walk. My heart pounded as she spoke, Devie. 'Oh come on Hope, why are you still scared. We should be their fear. ' I bowed slightly before sighing. "Can you please shut up Devie? Not now." 'Tsk, whatever' She hissed that made me feel relief. That's well and she didn't insist now, it's hard as rock. "Chicken spag with devour waffle and this one."

Naintindihan ni Zendaya na ang tinutukoy nito ay si Waltz. Napakaganda nga naman talaga ng babaeng iyon. Marahan siyang bumuntong-hininga, gulong-gulo ang puso niya. *** May mensaheng napakabilis na kumalat na parang apoy sa buong Michigan. “Sa loob lamang ng isang gabi, bumagsak ang Hydra Group. Gumuho ang malaking plaza nila!”

Si Gelene o si Aubrey? Tuluyan ng nagbukas ang elevator at halos tumigil ang paghinga ko ng makita ko kung sino ito. Si Kalista na maaliwalas ang mukha kanina ngayon ay biglang nagbago ng makita ako. Automatic na tumaas ang kilay niya at basta-basta na lang akong binunggo sa balikat ng makalabas siya sa elevator. Dahil sa lakas ng ginawa niya ay muntik ko ng mabitawan ang mga hawak ko, panigurado ng basag ito kung hindi ako naging maingat. “Tsk, paharang-harang sa daan. Kitang may tao.” Parinig niya at tuluyan ng umalis sa harapan ko kaya ako naman ang napataas ang kilay sa narinig.

Pagpapalakas ng loob ko sa sarili ko. "Kung nandito ka pa sana,hindi Ito mangyayari" Zeanna "Maxine" Quirion __________________ Thankyou for Reading:) ❤️ Please! Dont Forget To Vote & Comment