Hideout Comedy Bar Novels & Stories

"Anong anong oras na? 7:30 palang te, atat ka?" Bara ko sakaniya sabay irap "Oo na! Bilisan mo na dyan, sa baba na'ko maghihintay" ********** Dianne's pov The loud noices welcomed us as we enter the bar full of people drinking, talking, dancing and kissing. This place is dark, not by lightless but the people around here. The air is thick with the hum of conversation, clinking glass, the loud music drifting from the speaker, the smell of different alcoholic at people's perfumes mixed and lingered in my nose. It is dimly illuminated by neon signs and flashlights.

Only Axl can make me see anger and other emotions all together. Huminga ako ng malalim at pinilit na ngumiti, "I didn't tell you about it so you'll get angry. Ayos na ako Axl." "What's the name of the bar?" "Huh?" Huminga ito ng malalim, "The name of the bar Adrianna." "Uh..Contis Resto Bar." Hindi ako sigurado kung bakit ko iyon sinabi. At bakit niya tinatanong?

Gusto ko sana siyang batukan kaso di ako ganun kaya tinutok ko nalang baril ko sa kanya. "Grabe ka besh! Napakabrutal mo naman! Hmpt! Nagtatanong lang ehhh!" Saka ito tumayo at kumembot palayo at pumasok sa loob ng hide-out. Anong nangyari dun?

Luke laughed frankly and drank his liquor. Every one of them nodded in response and started to talk about their businesses. It was already 2 o’clock in the morning when they finished drinking. They left the bar and rode away in their luxurious car. When he reached his penthouse, he immediately took off his clothes and went under the shower.

Haist. Kaya hindi na talaga nakapagtataka kung madali lang akong makalimot lately. "Woooy, Jhashp!" Nabalik ang atensyon ko nang biglang sumigaw ulit si Hans. And this time ay tumayo na siya mula sa upuan at kinuha ang isang bote ng alak pagkatapos ay pagiwang-giwang na lumapit sa amin sa bar counter. "Hindi niyo pah rin-hik-ba tinachawaaagaan si Xeno-hik?"

Kingston ay malamang wala ako rito ngayon dahil hindi naman ako iimbitahan ni Sir Garrett dito kahit siya pa ang boss ko. Kumuha ako ng isang wineglass nang may dumaang waiter sa harapan ko. Siguro naman ay walang ipag-uutos sa akin si Sir Garrett ngayon dahil hindi na oras ng trabaho. Might as well enjoy the night para hindi ako ma-bore rito. Lumapit ako sa chocolate fountain at kumuha ng marshmallow. I dipped it on the fountain. I ate the marshmallow and it felt heavenly. "Hi!"

Be aware that I am not responsible for any consequences of your choice to keep reading. I was about to leave the VIP room at the bar when a woman suddenly approached me. She was struggled to walk, it was clear that she was intoxicated. Her flushed cheeks only highlighted her beauty, but I sensed that her drinking was a way to cope with her pain. Her red, tear-streaked eyes revealed the depth of her distress, as she seemed to be crying non-stop. As she stumbled and nearly fell, I instinctively caught her in my arms, steadying her before she hit the floor.

Dumiretso siya sa bahay nila at kumuha ng damit dahil gusto muna niyang makalayo at napagdesisyunan niyang pumunta muna sa isang resort para doon na tumira kahit ilang araw lang. Pagdating niya sa resort, nag-check-in muna siya sa isang suite para ilagay ang mga gamit niya, pero nagulat siya nang malaman niyang magkakaroon ng party ang resort at imbitado ang lahat ng nando'n. Napangiti na lang siya ng maisip na swerte siya dahil mukhang 'yon ang kailangan niya. Hindi niya akalain na sa isang gabi lang masisira ang mahabang relasyon nila ni Hari.

Kita niya ang naghihintay sakanya mula sa likod ng salamin, it's Jveo. Inaya siya nitong mag-inuman at bonding sila nang kaunti. Tinawanan nya ang term na ginamit nito pero na-realize nyang isang linggo na rin ang nakakalipas mula nang huli silang magkita. Nag-aaral na raw kasi itong matino dahil wala na siya. "Sa Jizze bar tayo---" "Sa Hybrid." Tukoy nya sa bar na madalas nilang tambayan dahil sa isang bagay.

Sa likuran ko, naririnig ko ang kaluskos ng mga baril at tawanan ng mga sindikato, nakikita ko ang mga babaeng nagpapalit-palit ng kasama, at ang mga taong nawawalan at nananalo ng salapi—mga bagay na dati ay kinasusuklaman ko, pero ngayon ay tila sumasalamin sa pagkatao ko: gulo, marumi, at walang direksyon. Ginagawa ko ang lahat dito sa Hide Out para lang makalimot. Nililibang ko ang sarili ko sa ingay, sa sugal na minsan ko ring sinubukan, sa mga babaeng lumalapit at nag-aalok ng gabi kasama sila... pero kahit sila, hindi nila mapunan ang puwang na iniwan niya. Hinahayaan kong masira ang katawan ko dito sa loob—sa alak, sa usok, sa gulo, at sa maraming bisyong naririto dahil pakiramdam ko