Hinihingal Na Aso Mga Nobela at Kwento

At tama nga ako Tuloy tuloy ang halik niya sa aking labi hanggang sa nahihirapan na akong maghabol ng hininga lalo na at ayaw niya ring tigilan ang aking dila Kung hindi niya sisip-sipin ang dila ko ay kakagatin niya ito, kung hindi naman ako gaganti sa halik niya ay kakagatin niya ang pang ibaba kong labi Humigpit ang hawak ko sa kaniyang balikat ng maramdamang mamamatay na ako sa kawalan ng hininga, lumubog ang kuko ko at mukhang naramdaman niya din "Huhhhhhh," malalim akong huminga ng tuluyan akong makawala sa kaniyang labi Hindi naman nakatakas ang aking panga at leeg habang naghahabol ako ng hininga

"My name is Jey Azenaiah A. Hicayo but you can call me Azen to make it shorter. It pronounced as 'Eyzen' a literal 'A' sound and a syllable 'zen', not 'Ahhzen.' Is it clear?" Mataray at arogante kong tanong. Tumango tango sila na may halo paring pagkagulat sa aking pananalita. Palagi ko iyong sinasabi sa aking mga kaklase every year dahil naiirita ako sa tuwing maririnig ang maling banggit sa palayaw ko. "I am ready to fight but not ready to bite."

Hindi ko alam kung hinuhuli niya lang ako para marinig niya mismo sa bibig ko na boyfriend ko si Amos. "Secret," matipid kong sambit. "Asus, malalaman ko rin kung sino siya," aniya. Makalipas ang ilang minuto ay nakarating na kami sa 'min. Kagaya ni Osang, nagpababa lang din ako sa may kanto namin. "Maraming salamat sa paghahatid," wika ko. "Walang anuman," tugon niya.

"No. Aso. Say aso." Huminto ito sa paglalakad at inulit ang 'dog' sabay turo sa aso sa unahan. Natatawa ko namang kinuha ito at pinupog ng halik at isinubsob ang mukha sa leeg ko. "Okay. Dog iyon. Dog iyon. Hindi iyon aso." "Oo dog," masayang sabi nito at itinuro ulit ang nakalampas na na aso.

At sa pagkakaalam ko hinahabol sila ng malaking aso. I smirk. Sebastian. "Tangina! Pigilan niyo ang asong iyan!" said Jix. "Fuck!" – Percy. "Oh my gee!!" "Pota! Ang sakit ng puwet kong kinagat." "Argh!Argh!" "Sebastian..." I said as Sebastian stop in front of me wiggling his tail. "Hey, how are buddy?" tanong ko sa aso habang himas – himas ang ulo niya.

Napa kunot ang noo ko nang may natatanaw akong parang aso sa di kalayuan. "Teka aso ba yun? Bakit parang anlaki?" Malayo ang kinaroroonan nito at kitang kita mula rito kung gaano ito kalaki. Hindi ko Makita kung anong kulay ang aso dahil medyo madilim na rin. May ganitong aso pala rito, nakakatakot palang gumala pag gabi sa gubat. Kung ganun kalaking aso ang lalapa sakin baka isang kagat lang patay nako kaagad.

"Hindi ko siya minahal dahil fighter siya." "Hindi ko rin siya hinanap dahil misteryoso siya." "Kundi dahil..." Huminto siya. "Kapag pinapanood ko siya..." "Pakiramdam ko ligtas ako." --- Ang mga salitang iyon... Hindi narinig ni Ashton. Pero kung narinig man niya... Marahil ay lalo lamang siyang masasaktan. --- KINABUKASAN...

Halos lumaylay ang hawakan ng pinto sa lakas ng puwersa, at ang tunog niyon ay tila babalang bumasag sa mapayapa naming umaga. “Nawawala si Theo!” balita ni Ashley na puno ng pawis at pagkataranta.

Halos kusa na ring nagbigay-daan ang mga tao, na parang alam nilang hindi siya dapat harangan. Lumapit si Ashwin, nakangisi. Umupo siya sa tabi ni Evander at kumilos na parang tropang matagal nang magkakilala. “Uy, dumating ka rin. Akala ko na naman may humarang sa’yo,” bulong niya, pilyo ang tono.

Hinihingal at namumula niyang itinulak ng buong lakas ang dibdib ng lalaki. “Aslan… A-ano ba, mamatay na ako sa kawalan ng hininga!” inis na asik ni Kasumi habang hinahabol ang paghinga. Dahan-dahang lumayo si Aslan, isang mapanuksong ngiti ang sumilay sa labi niya habang pinupunasan ng hinlalaki niya ang basang labi ni Kasumi.