Novel & Cerita Hugot Ng Isang Ina

Ramdam n'ya na may alam ito sa mga iniisip at gumugulo sa isip n'ya. "I'm your mother, Red at hindi ako tanga sa mga pinagdadaanan ng nag-iisang anak ko. Tahimik lang ako at hindi nangingialam sayo dahil ayokong pangunahan ka pero kapag nakikita ko na dehado ka, I can't promise to stay quiet and watch my son struggling, hmmmm," mahabang sagot ng kan'yang ina na ikinaawang ng kan'yang labi.

sabi ng isa. “Tingnan mo, ang gaganda at ang popogi nila. Paniguradong napaka gwapo ng kanilang ama. Maganda rin naman ang kanilang ina.” sabi naman ng isa. “Pero napakahirap sigurong magbuntis ng apat diba?”

Bakas sa mukha ng ginang ang kalungkutan sa hindi nito pagsadya na makaramdam siya ng lungkot sa mahinang tugtog na iyon. “Kung may mabigat kang nararamdaman diyan sa dibdib mo anak, gaya ng anumang problema na iyong nararanasan ngayon, you can share with me,” mahinahon ngunit nag-aalala nitong saad. “Makikinig ako, I will always be your mom.” Wala naman talaga iyon sa kaniya. Hindi naman siya ang tunay na apektado kundi ang kaniyang ina.

“C’mon Julia ni minsan wala kang nakikita na nagtatalo kami ng iyong dad sa mga ganoong bagay.Alam ng iyong ama kung gaano ko siya kamahal mula ng maging kasintahan kami at naging mag asawa. Wala akong kailangang patunayan sa kahit kanino! Magpapasalamat ka din sa akin balang araw sa mga desisyong ginagawa ko ngayon. Pagkatapos sabihin ng ina nito sa kanyang anak,umakyat ang dalaga sa kanyang silid na nagdadabog.Napabuntong hininga na lamang ang Ginang sa inasta ng anak nito, nang mabawasan kahit papaano ang panginginig na kanyang katawan dahil sa galit ,inis at pag aalala sa anak.

Napakagat labi sya, pilit nyang pinipigilan na wag maiyak sa harap ng kanyang ina. Ayaw nyang makita nitong malungkot sya o nasasaktan. Simula ng sya ang pumalit sa kanyang ama, hindi sya nagpapakita ng kahit na anong kahinaan sa mga ito, lalo na sa kanyang ina. Ayaw nyang mag-alala ang mga ito sa kanya. Kahit minsan gustong-gusto nyang umiyak at magkwento sa kanyang ina na hindi sya okay at pagod na pagod na sya ay hindi nya magawa. Hanggang nasanay na lang sya na kimkimin ang lahat at umaktong okay lang sya.

pagmamakaawa ko sa aking ina. Tumingin ang aking ina sa aking ama. “Sisihin mo ‘yang ama mo na mas mahirap pa sa daga ang buhay na binigay sa akin. Ang lakas ng loob na ibahay ako at buntisin! Wala naman palang ipapakain sa akin! Hindi ito ang pinangarap kong buhay! Pagod na akong maging mahirap!” galit na sigaw ng aking ina at tuluyan na siyang lumabas ng aming bahay. Tumingin ako sa aking ama. “Tay, hindi mo ba pipigilan si nanay na sumama sa lalaking ‘yon?” tanong ko sa aking ama na inilingan lang niya.

proud na proud na wika ni Hugo. "At makakasama ko pa ang anak ko. Ayaw ko ng mawalay pa sa mag-ina ko. Gusto ko kasi na nasa malapit lang sila. Alam mo naman Mom, my family is my strength and my happiness." Napangiti naman si Gena. She's proud that she raised Hugo with love and affection. As the only son, sobrang proud si Gena sa anak.

Isang tunay na pag-aalaga ng isang Ina sa kanyang anak. Unti-unti akong napatingin sa pagkain na dala niya, mainit pa, mukhang masarap pero hindi naman ako nakaramdam ng gutom. Kaagad akong umiling. “Sorry po, wala po akong gana…” mahina kong sambit, halos pabulong.

Parang gusto ko na tuloy makauwi kaagad para makita siya at mahalikan. Malayo pa ang tatakbuhin ko. From Cavite to Batangas. Sa byahe pa lang ay pagod na ako, paano pa kaya ako makakagawa nang anak kung wala na akong lakas para gawin ang bagay na iyon. Napabuntong hininga ako. Di bale pag-iigihan ko nalang. Sa sandaling iyon ay bigla na lamang pumasok sa isipan ko ang ina ni Honeylette. Nagpaisip at nagtaka ako kung bakit siya naroroon. Anong ginagawa niya sa Cavite?.

Ganito rin ang naramdaman ko noon kay Zoe, sobrang sakit nong pinanganak ko siya pero nawala lahat nang makita ko ang mukha niya. Ganyan talaga kapag isang ina, unang nararamdaman mo ay sakit dahil hindi biro ang manganak at para kang pinapatay dahil sa sakit pero pag nakita mo na ang iyong anak, nawawala agad ang sakit na nararamdaman mo, parang maglalaho lang ito bigla.