Hugot Sa Kape Novels & Stories

sagot naman nito kaagad sa kaniya. Gulat na gulat talaga siya nang marinig niya ang gusto nitong kape. Ang mga lalaki kasi sa pagkakaalam niya ay mas gusto ang mga matatapang na kape tulad ng Amerikano at mas mapapait pang kape at si Lucas ay iyon ang mga paborito. “Hindi ko akalain na mas magugustuhan mo pala ang ganung kape na mas matamis kaysa sa mga karaniwang kape.” sabi niya.

He was like seducing me. Tumalikod ako upang kunin ang isa pang kape na nakapatong sa ibabaw ng mesa.Inisang higop ko iyon dahil sa sobrang tensiyon. "Hey!"bakit mo ginagawang tubig ang kape?" natatawang tanong nito. "Eh malamig naman eh!" pagdadahilan ko kahit ramdam ko ang pagkalapnos ng dila ko. "Hindi ka pa ba uuwi?" pag-iiba ko.

“Oh my gosh. First time ko ‘to. Parang ang sarap picture-an ng kape.” “Anong first time? Uminom ng kapeng maganda ang pagkakagawa?” tanong niya. “First time uminom ng ganitong kagandang kape sa itaas ng himpapawid.” Tinuro ko ‘yung gatas. “Ano ito, puwede ba itong ilagay lahat o puwedeng papakin na lang?

Pagpasok niya sa opisina ni Hugo, inilapag niya ang kape sa mesa at agad na tumalikod. Walang pag-aalinlangan. Walang paghinto. Walang bakas na gusto pa niyang manatili roon kahit isang segundo. Napatitig si Hugo sa papalayong likod niya nang halos kalahating minuto. Parang may kakaiba sa kape sa mesa. Kinuha niya iyon at humigop. Masyadong matamis. Pero... hindi naman masama ang lasa.

Nagulat siya ng tumawa ito. "Pareho pala tayo." "Eh bakit nag order ka ng kape. Hindi ka rin pala mahilig sa kape." "Gusto lang din kitang sabayan." Sabay silang napatawa. Pareho pala silang dalawa. Naalala niya tuloy ang asawa niya. Hindi man lang nito napansin na hindi siya mahilig sa coffee.

Humigop siya sa kape at muntik pang maibuga iyon dahil napaso ang dila at labi niya. "Lumilipad pa yata iyang utak mo at nakalimutan mong mainit ang kape," bulalas ni Roger at naupo sa bakanteng silya sa tabi niya. May nakapaskil na nakakalokong ngiti sa labi nito at sinulyapan pa ang kape niya.

“Anong sinasabi mo? Hindi ba’t inultrasound mo ako ilang araw lang ang nakararaan? Okay lang ang baby.” Habang nagsasalita ako, napatingin ako sa likod niya. Kahit na nakasuot siya ng damit, nakakakita ako ng kaunting pag galaw sa likod niya na dahilan para kilabutan ako. Pinigilan ko ang takot ko at sinundan siya pauwi. Sa oras na pumasok ako sa pinto, nagpakita si Hector, may dalang mangkok ng mainit na fish soup. Pinilit ko na masuka, hinawakan ang sikmura ko.

Habang na titimpla ay may kunting distansya ako. Btw, allergic pala ako sa mga kape. Kahit anong klase ng kape. Maamoy ko man o matikman lang yan. 'Di naman s'ya gaano'ng kadilikado. Minsan pag nakakaamoy ako ay may pantal-pantal ako sa balat o 'di kaya'y lagnat o hatsing. "Done," ngiting tagumpay kong sabi. "Ang baho naman!"

Anong problema ng dalawang 'to? "You idiot! Bakit ka kumuha ng kape ko?" Galit na tinitigan ni Ethel ang iniinumang kape ni Dr. Julio. "Galing pa 'yang Korea! 'Tas kukuhanin mo lang?! Ni hindi ko nga 'yan iniinom dahil tinitipid ko!" Pareho lang kaming nanonood ni Eros sa pag-aaway nilang dalawa dahil sa kape. Napamasahe ako sa aking sentido dahil sa pagbabangayan nila.

Malungkot niyang saad. “Mahilig ka bang magkape?” Tanong ko sa kaniya habang nagtitimpla siya ng maiinom namin. Ngumiti siya. “Hindi gaano. Pero ‘yong dalawa, kape na ata at hindi dugo ang dumadaloy sa mga ugat ng katawan nila.” Mapagbirong sagot niya sa tanong ko. “Paano mo naman nasabi? So mahilig pala talaga silang magkape base sa joke mo.” I concluded. Sakto namang paglapit niya sa akin sabay abot ng kape ko.