Hugot Sa Kape Novels & Stories

Tipid niyang sagot habang abala sa paggawa ng kape para sa aming dalawa. “Huwag mo sanang mamasamain pero gusto ko lang malaman kung bakit ginawa mo ang bagay na ‘yun?” Seryoso kong tanong habang nakamasid dito. Pagkatapos niyang ibaba ang dalawang mug na may lamang mainit na kape ay saglit na tumitig siya sa akin. Isang mabigat na buntong hininga ang kanyang pinakawalan bago sumagot sa tanong ko. “Because you're an idiot.” Simple niyang sagot na siyang ikinainit ng ulo ko. Pagkatapos sabihin iyon ay tinalikuran na niya ako at sunod na inihain sa lamesa ang iba’t-ibang klase ng pagkain na bago sa aking paningin.

Lawayan ko kaya ang kape nito. "Here, Sir." Malapad ang ngiting ginawad ko para mahawaan ito ng positive vibes ko na ikinataas lang ng kilay kaya napalis ang ngiti ko. Muli nitong tinikman ang ginawa ko at . . . pabalang ibinagsak muli ang mug sa lamesa kaya natapon ang halos kalahati noon. "What kind of coffee is this, huh?! Damn! Kape lang, hindi mo matimpla ng maayos?! Nasaan ang utak mo!?"

Ang sarap pa naman humigop ng kape, sabagay ay malamig dito sa loob ng sasakyan dahil may kalakasan ang aircon. Masarap magkape habang nakatitig ako sa abs niyang tila perpektong hinulma. At saka wala naman sigurong masama sa sinabi ko, 'di ba? Concern lang din ako rito para kay ate. “What the hell are you talking about, bitch?” asik sa akin ng babaeng lupaypay. “Can't you see that I'm enjoying my moments with the Hellion Triplets?!” dagdag niya pang asik sa akin.

] Walang alinlangang pagtatapat sa kaniya ni Akas na ikinahigpit ng kapit niya sa cellphone. “Ang sarap niyang magtimpla ng kape. I love her coffee,” Dagdag pa nito na mas lalong ikinaasar niya dahil naalala ang nagawa sa dalaga na pagbuga ng kape sa mukha nito. Naibuga niya ‘yon hindi dahil sa hindi masarap, kundi sa gulat niya ng sobrang init nito na halos maluto ang kaniyang dila. Balak niya sanang kainin ang sopas pero nawalan na siya ng gana dahil sa pisteng kape na pumaso sa dila niya.

Alam niya kase na mahilig ako sa kape. Excited pa naman akong uminom kaso nang bigla kong maamoy ang aroma nang kape ay kumulo ang tiyan ko at hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Bigla nalang ako napatayo at tumakbo papunta sa lababo. Nasuka ako sa amoy nang kape. Anong mayroon? Sumakit na rin ang ulo ko hanggang sa nawalan ako nang malay.

Ang mahalaga nalaman niya na may maliit pang pag-asa para maging ganap na hiyas si Gil. Dinampot ni Gil ang tasa ng kape ang muling humigop hanggang maubos. "Ms, Ellie." "Huh?" "Next time huwag kang iinom ng kape kapag gutom ka," sabi ni Gil pagkababa ng tasa, ang boses ni Gil na may halong pag-aalala at awtoridad. "Ang kape ay mabuti para sa katawan, ngunit hindi lahat ng tao ay pare-pareho ng body chemistry. May mga taong kapag uminom ng kape kahit gutom, ayos lang. Pero madalas ang taong umiinom ng kape ng gutom nagkakaroon ng digestive upset. Maaari kang magkaroon ng heartburn, acid reflux. Worse, you can get a stomach ulcer."

Bumagsak ito sa sahig at natapon. "Kung kanina, mahinahon pa ako, pero ngayun bigla yatang umakyat ang dugo ko sa aking utak. Ang kape ko. Ang kapeng pinaghirapan kong bilihin, natapon lang dahil sa kagagahan ng babaeng ito. "Gaga! Nagkalat ka pala talaga! Linisin mo-----"

tipid kong turan at sumimsim na ng kape. "Tell me the whole truth tita, bakit umabot sa puntong inatake si mommy sa sakit sa puso? Ni minsan hindi naman siya nadiagnose na mahina ang puso, oo nga she has severe depression pero posible ba iyong mauwi sa sakit sa puso?," saad ko pa ng mahismasan ng mainit na kape ang aking lalamunan.

Malamig nitong sagot bago siya tinalikuran. Napalunok siya bago dinampot ang tinimpla niyang kape at hinabol ito na palabas ng kusina. "Sir kahit itong kape lang—" "I told you ayoko!" Asik nito at tinabig ang dala niyang kape dahilan para tumalsik sa kanyang kamay at tumilapon iyon sa sahig. Napangiwi siya dahil sa hapdi gawa ng mainit na kape. Pinaningkitan naman siya ni Rain ng mata dahilan para mapaatras siya dahil sa takot.

“Ano ba ang masamang hangin na nagdala sa iyo dito?” “Grabe hindi naman masamang hangin.” “Maupo ka,” iginiya niya ito na maupo sa upuang kawayan. “Pasensiya na wala kaming sofa. Gusto mo ba ng kape?” “Okay lang, black coffee with no sugar.” “Instant ito ha,” “Okay lang din,” Napangiti pa ito kaya lumabas ang dimple. ‘Cute naman pala, makulit lang talaga.’