Humor Funny Coffee Quotes Novels & Stories

I ordered a mocha latte and a mocha flavored cake bago ako umupo sa isa sa upuan na walang tao. Malapit sa salamin ang aking kina-uupuan. Kita ko ang nga tao na naglalakad. At sa bawat naglalakad na mga mag jowa hindi ko maiwasan na mainggit. Sarap din sumigaw na walang forever at maghihiwalay din ang mga ito. "Huwag kang maging bitter sa may mga karelasyon magkaka-jowa ka rin pagdating ng panahon," nasa ko sa isa sa mga nakadikit sa wall ng coffee shop.

And there's no way he can have an any extra time lalo na kung wala namang kuwenta ang pag-uusapan. Nang makarating kami sa isang sikat at mamahaling coffee shop ay s'ya narin mismo ang umorder ng kape na madalas kong inumin noon. Nakahalukipkip na lamang ako habang nag-aabang na magsalita s'ya o kung ano mang importanteng sasabihin n'ya. "How are you?" Napatingin ako ng marinig ko ang tinanong n'ya.

Tumawa ako at sinandal ang ulo sa sofa. "Hindi ako mabubuhay sa gwapo lang-" "May coffee shop-" "Gago, matatae ako pag-puro kape lang iniinom. Aba't?! Are you selling yourself to me?!" Gulantang kong tanong sa kanya. Ngumisi naman siya. "Bibili ka ba? Kahit for sale na or kahit wag nang barayan. Buy me and take me." I can't help but laugh at his humor. Grabe, I never met someone na ganito ka kupal. I met a lot of hambugero, sobrang taas ng tingin sa sarili pero not this kind of species.

Niyaya pa ako nitong mag-coffee dahil may mahalaga raw kaming pag-uusapan. Tumikhim ako bago nagsalita, “Ano ang pag-uusapan natin? Mukha kasing sobrang halaga ng pag-uusapan natin dito eh.” Sarkastiko kong sabi. Bago ito nagsalita sumimsim muna ito sa kaniyang chocolate flavor na coffee, “Uhm. I-inform lang sana kita about sa relasyon naming dalawa ng boss mo.” Nagtama ang mata namin ng sabihin niya iyon. Pake ko ba sa relasyon nila ni AKihiro? Ex lang naman siya ng boss ko, kaya ano pa ang dapat kong malaman?

"HIndi po ba kayo napa-paitan sa buhay niyo? Sa probinsya po kasi namin, kapag mapait ang kape, ibig sabihin may matinding pinagdadaanan ang umiinom." Huminga nang malalim si Sir SAnder, ramdam ko ang biglang pag-akyat ng kaniyang dugo sa kaniyang leeg sa tindi ng pagka-high blood sa akin, habang ang kaniyang mga tainga ay mabilis na namumula sa tindi ng inis. "Black coffee stimulates mental clarity. It has nothing to do with my personal life. Can you pLease just let me eat in peace?"

Komento ni Alleyah sa akin. I am glad that one of her coffee shop was near her university. Ayoko na siyang magaral, I can finance her and give whatever she wants. But she insist. I hissed. " I am not protected, I just want to have some coffee." Sagot ko. " Coffee your ass! E marami namang coffee shop malapit sa office niyo no." " This one is better." Angal ko. "Geez! Ang pagibig talaga ginagawang weirdo ang mga tao." Komento nito na nakangiting aso sa akin.

Sa kanilang pagtutulungan at walang humpay na pagsisikap, unti-unting nagbunga ang kanilang mga sakripisyo. Ang coffee shop ay naging paborito ng mga tao sa kanilang komunidad. “Ang sarap ng kape niyo! Sobrang cozy pa ng lugar!” sabi ng isa sa mga customer. “Nagtagumpay tayo, mahal! Tayo ang gumawa ng mga ito,” sagot ni Nikolo, habang sabay nilang tinatanggap ang mga papuri.

may bahid pang selos o kuryosidad sa boses niya. "Talking some dīcks—" napatigil ako sandali at nanlaki ang mata ko sa biglaang sinabi ko. "Ay, este! Decaf! We're talking about... decaf coffee! Wehehehe," bawi ko agad habang kinakagat ang labi ko para pigilan ang tawa.

“So, Mr. CEO, what brings you to the café? Surely, you have your fancy breakfast meetings somewhere else.” Jerome grinned. “I escaped. Needed real coffee. The hotel’s conference brew tastes like regret.” That made her laugh, despite herself. “Still the same humor,” she said under her breath. “And you still laugh the same way,” he replied, voice softer this time. Kaella’s smile faltered. The atmosphere shifted—subtle, fragile. He noticed it too, and the teasing glint in his eyes dimmed. “I’m sorry, I didn’t mean to—”

Matapos noon agad akong nakatikom ang bibig at pinigilan ang sariling tumawa. Una niya yatang beses itong nakatikim ng kapeng barako na walang cream kaya sobrang laughtrip ang kaniyang ekspresyon. Halos mabulunan na kasi nang unang siyang tumikim. "This is the worst coffee I have ever tasted." He then acted spitting some before massaging his throat. "What'd you put in this?" "Kapeng barakong nasa sachet?" natatawa kong sagot bago dumukhaw ng kanin sa lagayan at nagsimula nang kumain.