Humor Funny Coffee Quotes Novels & Stories

naisambit niya sa gitna ng pag-iisip. Kagabi pa niya iniisip ang dalaga, parang hindi siya makakatulog ng mahimbing lalo na at nalaman niyang naririto lamang ito. He heaved a sighed and tasted the coffee, ngunit naibuga niya kaagad ito dahil sa sobrang pait ng lasa. “Makes me smile huh? F*ck it! It's tasted h*ll!” naimura niya at walang pag-alinlangan niyang itinabi ang kape.

Agad na sumalubong kay Nate ang matapang na amoy ng kape at maging ang malamig na titig ng kanyang Grandpa Nazzarius. "Sit down, Nathaniel," Nazzarius said, his voice trembling with a mix of authority and hurt. Naupo siya sa silyang nasa harapan ng mesa ng matandang lalaki. Agad siyang napasulyap sa isang tasa na may nangangalahati ng black coffee. "Aren't you prohibited of drinking coffee, Grandpa?" Kunot noo niyang tanong. Sarkastiko namang natawa ang matandang lalaki. "Of course. But how can I not drink a strong coffee when an unpleasant news was delivered to me early in the morning?" Pagalit nitong sabi.

Mas lalo na kung ikaw ang subject ng obsession n'ya. "Point taken. Puwede ka ng maging philosoper sa dami ng mga quotable quotes mo. Come to think of it, sisikat ka. If you want to change your career, now's the time." "I'll take that as a compliment, baby doll. But no thanks. Busy ako." Inungusan ko siya. Ang kapal talaga ng apog ng gunggong na 'to. "Humor me. What do normal people do?"

“I can drink coffee while looking at your smile.” I could not help myself but giggle while driving. I didn’t know why but his sugar-coated words could sometimes humor me. Hindi ko na lang mapigilan ang sarili ko sa pagtawa. “I think I want some coffee too.” Zeke interrupted our short interaction. Biglang nawala ang pagpahupa ko ng galit ni Chad at ngayon ay biglang nilingon ang kapatid na lalong ikinakaba ko. “Who cares bastard?”

I ordered a mocha latte and a mocha flavored cake bago ako umupo sa isa sa upuan na walang tao. Malapit sa salamin ang aking kina-uupuan. Kita ko ang nga tao na naglalakad. At sa bawat naglalakad na mga mag jowa hindi ko maiwasan na mainggit. Sarap din sumigaw na walang forever at maghihiwalay din ang mga ito. "Huwag kang maging bitter sa may mga karelasyon magkaka-jowa ka rin pagdating ng panahon," nasa ko sa isa sa mga nakadikit sa wall ng coffee shop.

And there's no way he can have an any extra time lalo na kung wala namang kuwenta ang pag-uusapan. Nang makarating kami sa isang sikat at mamahaling coffee shop ay s'ya narin mismo ang umorder ng kape na madalas kong inumin noon. Nakahalukipkip na lamang ako habang nag-aabang na magsalita s'ya o kung ano mang importanteng sasabihin n'ya. "How are you?" Napatingin ako ng marinig ko ang tinanong n'ya.

Tumawa ako at sinandal ang ulo sa sofa. "Hindi ako mabubuhay sa gwapo lang-" "May coffee shop-" "Gago, matatae ako pag-puro kape lang iniinom. Aba't?! Are you selling yourself to me?!" Gulantang kong tanong sa kanya. Ngumisi naman siya. "Bibili ka ba? Kahit for sale na or kahit wag nang barayan. Buy me and take me." I can't help but laugh at his humor. Grabe, I never met someone na ganito ka kupal. I met a lot of hambugero, sobrang taas ng tingin sa sarili pero not this kind of species.

Niyaya pa ako nitong mag-coffee dahil may mahalaga raw kaming pag-uusapan. Tumikhim ako bago nagsalita, “Ano ang pag-uusapan natin? Mukha kasing sobrang halaga ng pag-uusapan natin dito eh.” Sarkastiko kong sabi. Bago ito nagsalita sumimsim muna ito sa kaniyang chocolate flavor na coffee, “Uhm. I-inform lang sana kita about sa relasyon naming dalawa ng boss mo.” Nagtama ang mata namin ng sabihin niya iyon. Pake ko ba sa relasyon nila ni AKihiro? Ex lang naman siya ng boss ko, kaya ano pa ang dapat kong malaman?

Sa kanilang pagtutulungan at walang humpay na pagsisikap, unti-unting nagbunga ang kanilang mga sakripisyo. Ang coffee shop ay naging paborito ng mga tao sa kanilang komunidad. “Ang sarap ng kape niyo! Sobrang cozy pa ng lugar!” sabi ng isa sa mga customer. “Nagtagumpay tayo, mahal! Tayo ang gumawa ng mga ito,” sagot ni Nikolo, habang sabay nilang tinatanggap ang mga papuri.

may bahid pang selos o kuryosidad sa boses niya. "Talking some dīcks—" napatigil ako sandali at nanlaki ang mata ko sa biglaang sinabi ko. "Ay, este! Decaf! We're talking about... decaf coffee! Wehehehe," bawi ko agad habang kinakagat ang labi ko para pigilan ang tawa.