Novel & Cerita Humor Funny Coffee Quotes

“So, Mr. CEO, what brings you to the café? Surely, you have your fancy breakfast meetings somewhere else.” Jerome grinned. “I escaped. Needed real coffee. The hotel’s conference brew tastes like regret.” That made her laugh, despite herself. “Still the same humor,” she said under her breath. “And you still laugh the same way,” he replied, voice softer this time. Kaella’s smile faltered. The atmosphere shifted—subtle, fragile. He noticed it too, and the teasing glint in his eyes dimmed. “I’m sorry, I didn’t mean to—”

"Si Jake na lang kaya ang akitin ko at pakasalan. Mukhang siya ang mas lalaki sa relasyon nilang dalawa." "What are you thinking? Magtitimpla ka na lang ng coffee, wala pang lasa. Ang aga mong lumandi pero simpleng pagtimpla ng coffee, hindi mo magawa ng tama!" bulyaw ni Xavier. "Xavier, this coffee is delicious. This is, without a doubt, the best coffee I've ever had," tutol ni Jake. "No, it's not!" inis na sabi ni Xavier. "Black coffee, without cream. Ano po ba ang gusto n'yo?" nagpipigil na tanong ko.

tugon ni Ezekiel, kalmado pero may banayad na ngiti. Nag-angat ng kilay si Xyra. “Not true. Coffee is an art. It’s an expression. Ako nga, depende sa mood. Sometimes latte, sometimes caramel macchiato. But you? Always plain.” Ngumisi si Ezekiel, umiling nang marahan. “Because consistency is better than mood swings.”

“I know that it’s confusing, pero we’re sisters. Parehas tayo ng tatay.” Renese laughed mahina lang sa una pero unti-unting lumalabas. Wala siyang pakialam kung nagtitinginan na sa kaniya ang ibang mga tao sa café. Ang narinig niya ngayon ay ang pinaka nakakatawang joke na narinig niya sa buong buhay niya. Pinunasan niya ang kaunting luha sa gilid ng mata niya na sanhi ng pagtawa. “Nice joke. Do you have another entry?”

Matapos noon agad akong nakatikom ang bibig at pinigilan ang sariling tumawa. Una niya yatang beses itong nakatikim ng kapeng barako na walang cream kaya sobrang laughtrip ang kaniyang ekspresyon. Halos mabulunan na kasi nang unang siyang tumikim. "This is the worst coffee I have ever tasted." He then acted spitting some before massaging his throat. "What'd you put in this?" "Kapeng barakong nasa sachet?" natatawa kong sagot bago dumukhaw ng kanin sa lagayan at nagsimula nang kumain.

I smiled knowing the fact that Jim and I shared the same thoughts. I roam my eyes and started to think that wala lang might be everybody's reason to why they drink coffee at seven pm. Just like the guy at table four, biting the tip of his pen, wala lang; the girl who slaps the shoulder of the guy beside her everytime someone at their crack a joke, the customer who sniffs the brew of the expresso before taking a sip, the girl at the table five who taps the table using her index and middle finger at a constant rhythym; everybody seems to have their own wala lang.

I saw he gritted his teeth when I did that. "I want something creamy, tasty, a little bit salty..." he muttered. Napalunok ako bigla. "Sir? Is that even a coffee? Sa pagkakaalam ko po ay tamis at pait lang ang pwedeng malasahan sa coffee o kaya ay cream... gusto niyo po bang palagyan ko ng konting asin 'yong kape niyo?" I asked inoccently, and later on, I just heard him laughing so hard. He almost shed tears. Nasa dalawang bewang ang kaniyang kamay habang bahagyang nakatingala at malutong na tumatawa.

She rolled her eyes as she flipped her long and brown hair. "Wala ba talagang langaw dito?" singit ko sa kanilang dalawa "Coffee, last time i check mayaman kami," sabi nya "Tama ka, mayaman kayo. Ano namang connect non sa tanong ko?" Kunot noong tanong ko "Stop being sarcastic, Coffee!" Bigla nya na lang hinampas ang manibela ng golf cart. "I-m n-" napapitlag ako sa ginawa nya

Lumapit ako sa coffee section and got surprise, when I saw bunch of coffees that displayed in that area. "Justine look oh, coffee!" Nakangiting turo ko kay Justine sa mga kapeng nakikita ko. Mayroon naman palang ganito, bakit pinahihirapan ko pa ang sarili kong mag timpla ng punyetang kape para lang ma impress ang hudas kong amo? "Zafy mayaman din ako pero ni minsan hindi kuminang ang mata ko noong nakakita ako ng kape!" He sarcastically said that while smiling like as if I'm a fucking clown! Eh sa ngayon ko lang 'to nakita!

Pagdating namin sa isang café, natuwa ako agad sa mga hugot quotes na nakapaskil sa paligid. I enjoyed reading them. Kaya hindi ko mapigilang basahin iyon ng malakas kay Nick. Pero nung binigay niya sa akin ang aking kape at bumitaw ng ganuung salita, Nabigla talaga ako. Grabeh ang kaba ko. Ang seryoso ng kanyang pagkakasabi. Akala ko, nagko-confess na naman siya, tulad nung isang araw. Grabe ang pagkabog ng dibdib ko.