Humor Funny Coffee Quotes นิยาย & เรื่องราว

Huminga ako nang malalim, ngumiti kahit walang dahilan, at bumulong, “This is why coffee should never be sweet.” Pagdating ng hapon, pagod na pagod na ako kahit first day pa lang, habang siya naman kalmado pa rin, parang vampire na nabubuhay sa stress ng iba, tapos bigla niyang sinabi, parang afterthought lang. “Make another coffee.” Napatingin ako sa kanya, pilosopo smile activated. “Black?” tanong ko. “Yes.” “No sweetness?” dagdag ko. “None.”

Sa sobrang hectic ng schedule ko ay hindi ko na alam kung paano pa tumanggap ng joke ngayon. "Stop the drama and speed up. Wendy and Pritz are already here." "Oh, okay. You want coffee?" "Ayaw ko," sagot ko kaagad. "How about me?" "Grantt, tumigil ka at bilisan mo." "Ayaw mo talaga ng coffee? Malapit na sana ako sa LC Coffee Shop." "Just. Don't. Buy. Me. Anything. Grantt Gomez," may diin ko na talagang sabi. Ganitong kulang nga ako sa pahinga ay mabilis talaga ako. "Just be here as soon as possible," dagdag ko pa.

Hindi dahil sa sinabi niya kundi dahil sa lakas ng loob niya na magtapat sa akin ng ganun ka direkta. “What’s funny?” “What’s funny? Ikaw, ang ganda ng joke mo eh.” “You remember something huh?” untag niya sa akin. Hindi ko na nagawa pang tingnan siya. Ewan, bigla na lang akong nahiya. Tumayo na ako ng maalalang kailangan kong palitan ang coffee niyang ininom ko. “Where are you going? Walking out again?” “Papalitan ko lang ito, huwag kang judgmental!” Hinigit niya naman ako paupo.

"Who the hell is Chichay? Finish your monkey business and--" "Nandito lang ako sa coffee shop ni Cleo Kuya, aakyat din ako mamaya dyan. Chill, kalma." Who the fuck give this crazy the right to cut me when I'm talking? And what did he just laugh at me? This brute is making fun of me in front of this Chichay?

Tanong ko kay Travis. "Bakit? Kasi love mo ako?" Tanong niya sakin, pucha cringe. "Hindi kasi may saging sa nilaga" sabi ko sakanya at tumawa naman sila Chan. Hanep na banatan yan ang corny ba. We laugh so hard because of the jokes, in short nag saya kami. Literal na masaya. Aalis na kasi si Mika, atleast once. Before she left diba, may memories. Today, we're on a Coffee review date. Our finals is near, syempre kailangan mag review. Doble pa ang review ko dahil graduating na ako.

“Then let’s make sure this time, it doesn’t fall apart. I’ll help you.” Napatawa ako ng mahina. “Help me? You don’t even drink coffee.” “Then I’ll learn to love it,” sabi niya, sabay kindat. “If that means seeing you smile again.” “Tungkol ba ito sa mga bashing online?” tanong ni Leonard, seryoso ang tono. “’Yung mga bad comments tungkol sa coffee and pastries mo? You already explained, di ba? You said may nangyaring sabotage.”

Smith. Huminga siya nang malalim. Inayos na muli niya ang kanyang salamin sa mga mata. "Here's some coffee for you," sabi ni Sharon sabay lahad ng kapeng nasa container ng kilalang coffee shop. "You need this for your nerves," tatawa-tawang saad nito. Ngayon niya lang napansin na may bitbit itong kape.

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

pag rereklamo ko sabay tapon ng kapeng tinimpla niya sa lupa. "Anong lasa nun kung hindi ko lalagyan ng asukal?" nakangusong tanong niya habang nakatingin sa akin na para bang hindi ako normal na tao. "Real coffee!" Singhal ko sa kanya. "Pati sa kape mapait ang gusto, kaya ka laging bitter eh," bubulong bulong na sabi niya pero umabot pa rin iyon sa pandinig ko. "May sinasabi ka ba?!" Asik ko sa kanya habang nakakrus ang braso sa dibdib.

Biglang huminto si Bea. "Daddy CEO!" Tinuro niya ang isang premium coffee brand. "This one!" Napakunot-noo ako. "Bakit coffee?" Ngumiti ang bata. "He drinks coffee every day, so we should buy this." Natawa ako. "Bea, hindi sa bahay natin titira si Sir Rafael."