Novel & Cerita Humor Funny Coffee Quotes

Hindi kalaunan, katulad niya, ay gumuhit ang nakakalokong reaksiyon sa kanilang mukha. Not long after that, laughter escaped their mouth. Malulutong ang hagalpakang pinawalan nila na naging dahilan ng pagbaling sa kanila ng tingin ng mga taong nasa loob ng coffeeshop na kinaroroonan nila. A moment later, they stopped.

Nasa loob kami ng isang coffee shop habang ini ensayo ko ito, "Saka bukas kung sakaling me itatanong saiyo si Enrico, wag na wag mong sasabihing tambay ka ha?" Humigop ito ng kape pagkatapos ay sumubo ng cheese cake na animoy isang linggong hindi pinakakain. "Wag na wag kang ganyan bukas ha?" Sabi kong pinandilatan ito ng mga mata. "Eh sino ba kasi ang Enrico na iyon?"

They said in unison may diin ang mga salita na sambit nila na puno ng inis. Bakit sila lang ba nainom ng asin? Sana all na lang kay Kelvin hindi nakatikim ng maalat na kape pero mas okay na 'din 'yung nakatikim ng maalat kaysa naman nabugan ng lahat Hahaha. Okay guy's let's cut this off now. That's the priceless reaction when they –We! Taste the salty milk and coffee. Haha . They're reaction was Priceless.

We went to my office as we both sat on the sofa. "Here," Abot niya sa coffee. "Thanks," Sabi ko at tumawa nang mahina. "What?" Umiling ako. "Nothing. It's just that I thought that maybe you'll be giving me alcohol instead of coffee." She laughed. "That would make me a bad influence. Kada-meet nalang natin ba ay inuman at magsisiligarilyo? And besides, ang aga pa para mag-alcohol." "No. Hindi," Iling ko. "Coffee is good."

Wala sa sariling nahalakhak ako habang hinihintay na matapos ang pagpapatulo ng brewed coffee para sa dragon! “Is there anything funny?”. Nagulat ako sa taong biglang nagsalita sa likod ko kaya agad na napaharap ako dito. “B-Boss, a-ano w-wala po.” Sagot ko sa guilty na tono. “Really? Nothing?”. Tanong nitong muli sa akin na nakakunot noo. “W-wala po tala...” Naputol ang sasabihin ko nang mapansin ang unti unti nitong pag lapit sa akin.

“I'm not in a hurry. I'm all free today.” My heart leaped with happiness at his simple statement. He's free! I had to suppressed my smile kahit na gusto kong ngumiti. “Ikaw? Ako lang ang kakain? Gawan kita ng kape? Ang awkward kung ako lang,” sabi ko para makakain na. He chuckled. “Okay. Coffee then.” Ngumiti ako at saka tumayo. I started making coffee for him. “Hindi mo nabasa ‘yong chat ko sa’yo?” hindi ko napigilang tanong. Bumaling ako sa kanya habang gumagawa ng kape. He was staring at me.

Nagpahinga muna sila sa isang coffee shop na nasa labas lang ng building. “Libre lang ito?” tanong ni Mari nang ilatag ni Vina ang kape sa lamesa. “Yes.” Pinakita ni Vina ang card niya. “Parte pa rin naman ng Harrington ang coffee shop na ito, Mari. Isa sa perks ng pagiging Harrington employee ay ang free coffee.” Nanlaki ang mata ni Mari. “May free coffee pala tayo?” Sumimsim si Vina ng kape bago siya magsalita. “Yup. Coffee is life ika nga lalo na sa mga empleyado ng Harrington.”

May writer na abala sa pagta-type ng nobela. May magkakaibigan na nagtatawanan habang umiinom ng kape. At may isang taong baka matagpuan ang inspirasyong matagal na niyang hinahanap. "I have a dream for this place," mahina kong sabi. Napatingin si Mina sa akin. "I don't want people to remember us because of our coffee alone." "Then what do you want them to remember?" Ngumiti ako habang muling inilibot ang tingin sa café.

Sinalubong sila ng malambing na jazz music sa background, kasabay ng aroma ng mamahaling espresso. Kanata smiled faintly habang iniabot ang kape kay Clinton. “Here. My treat. I know it’s just coffee, but still... thank you for last night. You didn’t just save me—your timing was everything.” Clinton gave a polite nod, then looked away. “You don’t have to thank me. I just did what anyone else would do.” “I don’t think just anyone would risk himself against three drunk guys with weapons,” she quipped, then sipped her latte. “So yeah, I’ll keep thanking you.”

he looks at his coffee, well, his spilled coffee, “What a damn way to start my day,” “It’s one twenty-four in the afternoon,” inis na sabi ko, at mabilis na nilagpasan sya, kinuha ko ang order ko, buti na lang dalawa to, at iced coffee ang akin. Mabilis na kinuha ko ang inumin ko at tinanggal ang lid nito, tsaka walang takot na isinaboy sa lalaki na nasa harapan ko, “Chill, you need that ice coffee,”