Hunger Mga Nobela at Kwento

- seryoso kong tanong sa kanya na may halong pagkainis. "Let's have lunch"- he awkwardly reply. Napabuntong hininga nalang ako. Now I can feel my stomach growling. I usually don't eat lunch or dinner, depende sa trabaho ko dahil once na attached ako sa trabaho ko, I can't feel any hunger. Maliban nalang sa mga ganitong pagkakataong na nakapagpahinga saglit ang katawan ko. Doon ko nalang nafefeel ang gutom. I look at my watch and sapat naman ang oras na meron ako. Alam kong hindi ako nito tatantanan kaya I have no choice.

Hindi na pwedeng higaan ang kama sa kabilang kwarto sapagkat puno na iyon ng suka. Kaniyang kinuha ang pinalamigang hotdog at saka iyon inilapit sa mukha nang babae. Sa oras na naaamoy iyon ni Lui ay kaagad itong kumagat doon. Yhler sighed in relief. Pakiramdam niya ay magpapasa ang leeg niya dahil sa naging pagkagat nito. “I guess you still have that habit of going crazy when you're hungry,” komento ni Yhler habang pinapanood na kumain si Lui.

Being free is perfect. Nang hinatiran ako ng katulong ng lunch ay tulala lang ako. Ramdam na ramdam ko na ang panghihina ng katawan ko. I am pale. At hirap akong huminga. It's so hard. Nahihirapan ako. This room is suffocating me. I forced to swallow every foods. I need these to stay alive. My baby need these.

Sana mabawi namin ang buhay na pinagkait sa aming dalawa. "H-Hendrix, gusto mo'ng kumain?" nahihiyang aya ko sa kaniya. Kumakain naman siya ng ganito dati, pero ewan ko lang ngayon kung kumakain pa siya. Hindi niya ako noon mapilit na kumain ng mga ganito, e. Ang bilis talagang magbago ng panahon. Ang buhay ay punong-puno ng hiwaga. Kung ngayon, maaring nasa taas ka, bukas hindi mo masasabi kung mananatili ka pa din sa puwestong iyon.

Hindi sapat ang kinain niyang tsokolate kanina. At siguro dahil buntis siya, mas lalo siyang naging matakaw sa cravings. Gusto niyang kumain ng wonton. At dahil hindi niya ito nakain kanina, pakiramdam niya ay naiiyak siya sa sama ng loob. Matagal na silang magkasama, kaya kabisado na ni Lucas ang mga micro-expressions ni Katrice. “Are you hungry?” tanong niya.

“Bugoy...” “Alam ko, huwag mo akong kahawaan, Maria, ayos lang ako. Hindi ako humihingi ng kapalit basta kapag handa ka nang buksan ang puso mo para sa iba... Nandito lang ako naghihintay sa— “Baby, I'm fucking hungry.” Napasinghap ako ng dumapo sa aking leeg ang labi ni Zyron at humahaplos sa tummy ko ang malapad niyang palad. Ramdam ko pa ang init ng katawan niya dahil boxer lang ang suot niya.

This is so freaking awkward, I can't even eat properly! Then a minute of silence passed by. Ang tanging naririnig lang ay ang kalansing ng kutsara't tinidor sa pagitan naming tatlo. I was really hungry earlier, pero kaunti lang ang kinuha kong pagkain dahil pakiramdam ko, hindi ko talaga mauubos kung kasabay sila. And right now, the hollowness in my stomach was for a different reason. Alam kong hindi na dahil sa gutom 'yon.

Was all I said. "You don't need to." Arghh! Nakakahiya dahil tinawagan niya pa yung ate niya just for me. "Here, eat this."He gave me plate with a fried egg, fried rice, and a bacon but my stomach turns upside down when I smell it. I think I'm not on my mood for eating, I'm not hungry. Ganyan talaga yung nararamdaman ko pag busog ako o di kaya'y ayoko ko lang talagang kumain.

Paulit-ulit ko nang hinalughog ang kusina at halos buong bahay pa ang hinanapan ko ng pagkain pero nabigo lang ako. Halos maiyak na ako sa frustration. Nagugutom na ako pero wala akong mahanap na pagkain. Gusto ko nang kumain pero hindi ko alam kung anong klaseng pagkain ang gusto ko, basta gusto ko ‘yong masarap. Magkahalong inis at frustration na ang nararamdaman ko ngayon lalo pa't lumalala ang gutom ko at pakiramdam ko ay hindi ito mawawala kung hindi ako makakakain. Kailangan kong kumain.

Or kung narinig man nito iyon ay tila wala naman itong pakialam dahil patuloy lang ito sa tahimik na pagmamaneho. Kagat labi na pinakiramdaman niya ang sarili. She's really starving. Siguro kung nasa labas siya at hindi komportableng nakaupo sa de aircon na sasakyan nito ay baka nahimatay na siya. She felt another pang of hunger. Alam niyang tutunog nanaman ang kanyang tiyan kaya inunahan na niya ito. "Can we play some music?"