Hurting In Tagalog 소설 & 이야기

Sandaling humugot ng hangin dahil mukha na siyang mauubusan. Ang tension sa pagitan nila ay mas lalong tumitindi. Malala pa sa adrenaline rush o danger heat index dito sa Pinas. "And because of that... It leaves a deep scar.." Kinapa niya ang parteng pinanggagalingan ng sakit. "Here.." Ng may namumuong masamang pangitain sa kanyang mga mata, badyang may paparating na ulan. "...that made me can't able to reciprocate the love Aya is giving despite my worthlessness- Never mind!"

"I'll go ahead. For sure, they will help you." Pinaharurot ng lalaki ang motor nito papalayo. Siya namang paggaling ng sugat at gasgas niya sa katawan. "Mukhang okay na ako, Maya. Tara na!" "Sigurado ka? Wala ng masakit sa iyo?" Dahan-dahan siyang tumayo at nag-inat. "See? I'm okay, now. Let's go at baka may makakita pa sa atin."

Bakit naman kasi masyado akong assuming? “Okay ka lang Mutya?” nag-aalalang wika ni Jodie. Hindi ko alam kung paano magrereact. Parang gusto kong maiyak. Ngayon ko lang naramdaman ito. Bakit parang ansakit sa dibdib. Nang tumingin ako sa dalawa kong kaibigan ay kitang kita ko ang pag-aalala sa mga mata nila dahil sa itsura ko ngayon. Ramdam ko ang pamumuo ang aking mga luha ngunit ayaw kong makita nila yun. Kaya sumubsob ako sa lamesa at pumatak ang aking mga luha.

And the moment she hugged me, she cried again. “Mich, ang sakit. Sobra sobra ang sakit. Para akong pinapatay. Ang daya. Nagmahal lang naman ako pero sinasaktan ako ng ganito! Mich, ang sakit. Ayaw ko nito." Parang bata niyang sumbong sa kanya.

i distance myself, baka mas malala ang sampal at masundan pa ng mas malala iyon "Well, thank you for hurting and dragging me down. Mas lalo mo lang binuhay ang galit at poot ko sayo. Kahit saan husgado tayo mag kita. Babawiin ko ang mga anak ko Remon, mark my words" nilapag ko ng calling card ko bago lumakad palabas, i can feel that anytime, babagsak ang dibdib ko sa bigat at sakit

I'm out of words. Napaupo nalang si Hugo sabay takip sa mukha at umiyak. Alam kong masakit para sakanya 'to, I know he's blaming himself right now. Baka iniisip niya na kung hindi niya tinanan si Ruru ay maayos pa 'to ngayon. Imbis na galit ang maramdaman ko kay Hugo dahil binuntis niya ang kaibigan ko ay mas nangibabaw ang awa. Awa dahil alam kong mahirap para sakanya 'to.

May miracle ka pala ha? “You hit the big man, Ysa. What I will do now? It’s hurting.” “Malayo yan sa bituka.” Padabog kong sabi. “But I’m hurt baby.” “So anong gusto mong gawin ko dyan sa patintin mo?!” “Baby, your mouth.” “Oh bakit? Ano ba tawag dyan? Patotoy, patintin, ot*n—” “Baby—” “Wag ka nga! Doon ka sa himala mo!”

It’s my pride. “I’m sorry if I hurt you. Patawarin mo ako. Natalo ako ng galit ko. Mahal na mahal kita kaya hinanap kita. Please stay with me. Please be with me,” aniya sa pagitan ng mga hagulgul niya. Bigla ko na lang naramdaman ang likidong bumasa sa mga mata ko.

"Pero hindi ganoon ka-liit ang mundo Margaux, dahil hindi ka magaling magtago.." I bit my lower lip and drew a deep breath. "Hindi ako kahit kailan nagtago.." I said stiffly. "Damn it!" I swallowed hard again, bumitiw ito at hinilamos ang dalawang palad sa mukha. "Fuck!" he cursed sharply. A pair of tears raced down my cheeks. Unti-unti na ring nanghihina ang aking dalawang tuhod. Seeing him with full of hatred made my heart swelling and hurt in a way that cuts deep in my core.

Nanliit ang mata ko dahil sa sinabi niya. "Grabe naman yung walang tiwala saakin.Nakakahurt naman yon sobra!" Napahawak ako sa dibdib ko ng sabihin ko iyon na parang nagtatampo. "Nakakahurt? Wow ah? Alam mo pala ang words na "Nakakahurt" pero kanina di mo man lang naisip iyan na sobra mo na akong nahuhurt." Merong inis sa boses niya.Natawa ako dahil nakita ko naman at naramdaman kung nag-enjoy siya sa ginawa namin.