Hurting In Tagalog の小説・ストーリー

Pilit na nagpupumiglas si Kuya at pilit ko rin s'yang niyayapos para hindi s'ya makuha nung mga lalaki. "ARHG!" isang malakas na sigaw ang pinakawalan nu’ng lalaki at sa isang iglap lang ay nawala na silang lahat kasama ang katawan ni Kuya Devrash. Namalayan ko na lang na nag-iisa na lang ako sa loob ng kotse. Napalingon ako sa paligid, sobrang dilim at nakakatakot. Mas lalo akong napaiyak at napahawak sa kamay kong ngayon ay may tumutulo ng dugo. "Mommy! Daddy! Kuya!"

"Does it hurt?" "Mga tonta!" Hinarap niya ang dalawa. Napansin ko din na medyo dumadami na ang mga estudyanteng nanonood. Paano, nasa hallway kami e. Psh! "Kung sa inyo ko kaya gawin tapos tatanungin ko kayo kung masakit? Babo!" (Babo means bobo) hinarap niya ako. "How dare you slap me?" Dun ko na siya pinakawalan saka dahan-dahang lumapit na siyang ikinaatras niya. "That's just a warning, b*tch!" saka namin sila nilayasan. "Woaaaaahh! Sabi na e! Ang cool ninyo talagang dalawa." Here comes the feeling close Cris. Psh!

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.

He didn't actually cheat dahil wala naman silang relasyon at siya pa ang nang-iwan. But the pain was suffocating her. It hurts like hell! Tinuyo niya ang basang pisngi at pinilit ang sarili na maging matatag. She sighed. "God, it hurts." Bumuntong-hininga siya habang may nalalaglag na luha mula sa mga mata niya. "Hindi mo ba alam na puwede kang magkahypothermia sa lamig?"

Don't confuse adrenaline and trauma bonding for something else. Ang sakit. Bítch, ang sakit naman nun. A sudden wave of hurt and rejection hit my chest, turning into a lump in my lalamunan. Gusto kong maiyak sa inis, pero mas nangibabaw ang pagkapahiya. Sobrang gagó talaga ng lalaking 'to! Ang turing niya sa akin, parang ayaw na niyang mawalay ako sa tabi niya magdamag, yung paghalik niya sa noo ko, tapos yung pag-aalaga niya noong nalasing ako, tapos ang tindi ng kapit niya sa bewang ko... tapos kapag ganiyan ang tinatanong, biglang magiging kasing-lamig ng yelo?

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

"Bakit ayaw ka na lang niyang tanggapin?" "Sugatan pa rin siya, natatakot siyang saktan ko lang siya ulit. Ramdam ko 'yon sa bawat haplos at halik niya; mahal pa rin niya ako at inamin niya rin 'yon." "Pero traumatized siya sa ginawa mo sa kanya," dagdag ni Kyle, na ikinabuntong-hininga ni Jace. "Hindi ko na alam ang gagawin. Sinubukan ko na ang lahat, pero tinutulak pa rin niya ako palayo."

Is he serious? "Lanche..." hindi makapaniwalang sambit ko. Bahagya siyang lumapit sa akin at tinignan ako sa mata. Kinuha niya ang mga kamay ko. "Im so sorry. Nagkulang ako bilang asawa mo. Im sorry kung nasasaktan kita–" "Lanche, n-no! You dont need to apologize. I understand everything," naiiyak na sambit ko. "But I hurt you, and Im still hurt you–"

umiiyak na sabi ko sabay punas sa mga luhang tila ulan na dumadaloy mula sa mga mata ko. My heart is hurting. Para itong pinipiga ng paulit-ulit. Ang sakit-sakit at kapag nagtagal pa ako dito sa harap niya ay hindi ko na kayanin. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Hindi ko na alam kung saan ako lulugar. Palagay ko masasaktan lang ako. Masasaktan lang ako kahit saan ako pumunta.